II SA/Sz 1073/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. i D. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność Wójta Gminy wniesionej w związku z ustawą o ochronie zwierząt p o s t a n a w i a odrzucić skargę R. i D. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie uchwałę Nr[...] Rady Gminy z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego - uznającą za bezzasadną skargę R. S. wniesioną na działalność Wójta Gminy w związku z ustawą o ochronie zwierząt przekazaną przez Urząd [...] Zaskarżonej do Sądu uchwale D. i R. S. zarzucili między innymi, iż "narusza prawo i uprawnienie do wniesienia skargi na działalność Wójta zarzucając w szczególności naruszenie art. 63 i art. 32ust 1-2 Konstytucji RP oraz art. 227 i art. 237 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego". W uzasadnieniu skarżący wyjaśnili, że skarga związana jest z brakiem reakcji Wójta na liczne pisemne sygnały o drastycznym, powtarzającym się, długotrwałym, niehumanitarnym traktowaniu zwierząt gospodarskich przez jedną z rodzin zamieszkującą na terenie gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści skargi oraz załączonych do skargi pism wynika, iż zaskarżona uchwała jest formą zawiadomienia skarżącego R. S. przez radę gminy - jako organu kolegialnego - o sposobie załatwienia jego skargi na nieprawidłowe działanie Wójta Gminy, rozpatrzonej w trybie przepisów rozdziału II działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej przytaczanej jako: Kpa). Zgodnie z art. 227 Kpa w tym trybie rozpatrywane są skargi wnoszone na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników czy też przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, naruszenie praworządności lub interesów obywateli. Zastosowany tryb był zatem właściwym w tej sprawie. Zgodnie z art. 223 § 1 Kpa organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 Kpa w ramach swojej właściwości. Załatwienie skargi przez radę gminy, która jest organem kolegialnym, następuje w formie uchwały (art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym). Tego rodzaju uchwały, będące formą załatwienia skargi lub wniosku rozpatrywanego w tym trybie, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności organów administracji publicznej obejmuje orzekanie przez sąd administracyjny w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżona uchwała nie jest więc tożsama z uchwałami o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Procedura skargowa unormowana w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego. Uchwała, o której mowa w skardze D. i R. S. związana jest z załatwianiem sprawy w trybie skargowym, o jakim mowa w Rozdziale 2 Działu VIII Kpa i jest czynnością materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 Kpa, polegającą na poinformowaniu o sposobie załatwienia skargi. Czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem (podobnie: postanowienie NSA z 23 lipca 2001r., sygn. akt II SAB 213/00, opubl. w LEX 54555 oraz z dnia 12 kwietnia 200 lr., sygn. akt I SA 2668/00, opubl. w LEX 54426). Z powyższych względów skargę D. i R. S., jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.