II SA/Sz 1075/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I uchyla zaskarżone postanowienie, II stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ( [...] ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia (...(, wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: DzU z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: K.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (j.t.: DzU z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. stwierdził, że Spółka z o.o. siedzibą w R. uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z (...(, którym wymierzono jej karę w wysokości (...( z tytułu nielegalnego użytkowania hali magazynowej wraz z zapleczem socjalno-biurowym, znajdującej się w R. przy ul. (...(, na działce o nr. ewid. (...(. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone Spółce w dniu 1 września 2006 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. W postanowieniu tym prawidłowo pouczono stronę o możliwości wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Tymczasem Spółka złożyła zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. w dniu 11 września 2006 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji), a zatem po terminie. Strona nie wystąpiła również z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Powyższe, w ocenie organu drugiej instancji, uzasadniało wydanie opisanego na wstępie postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Spółka z o.o. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia, jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadniając swoje żądanie, skarżąca potwierdziła, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało jej doręczone w dniu 1 września 2006 r., natomiast zakwestionowała twierdzenie organu odwoławczego, iż wniesienie zażalenia nastąpiło w dniu 11 września 2006 r. Spółka wyjaśniła, że zażalenie zostało złożone w dniu 8 września 2006 r. o godzinie 16, za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w R. Jako dowód powyższego wskazała datę stempla pocztowego na kopercie, znajdującej się w aktach sprawy, oraz, załączoną do skargi, kserokopię nadania listu poleconego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi, organ ten wskazał, iż do zażalenia skarżącej nie została załączona koperta, wobec czego przyjęto, iż skarżąca wniosła zażalenie bezpośrednio do siedziby organu. Z kolei, stempel pocztowy na załączonej przez skarżącą kopii nadania przesyłki poleconej do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. jest nieczytelny, w związku z czym organ odwoławczy nie ma podstaw do uwzględnienia skargi w całości, stosownie do przepisu art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W piśmie procesowym z dnia 9 stycznia 2007 r. skarżąca podniosła dodatkowo, iż nieuzasadnionym jest przerzucanie na nią przez organ administracji ciężaru udowodnienia, iż zażalenie złożyła w terminie. W jej ocenie okoliczność, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. do zażalenia Spółki nie załączył koperty, nie może powodować negatywnych skutków dla skarżącej. Stanowisko skarżącej Spółki poparł na rozprawie jej pełnomocnik. Ponadto okazał on oryginał książki nadawczej, z której wynika, iż pismo do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. zostało wysłane w dniu 8 września 2006 r. oraz potwierdził, że okazana mu koperta na karcie 12 akt organu pierwszej instancji jest kopertą, w której zostało wysłane zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DzU Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne powołane są do badania legalności zaskarżonych decyzji, to jest ich zgodności z prawem zarówno materialnym, jak też procesowym. Badając skargę w tym zakresie, Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie narusza prawo. W rozpatrywanej sprawie niekwestionowanym jest, iż postanowienie organu pierwszej instancji doręczono skarżącej w dniu 1 września 2006 r., zaś termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał 8 września 2006 r. Kwestią sporną jest natomiast data, w jakiej nastąpiło złożenie zażalenia przez Spółkę. Z akt sprawy oraz dowodów, dopuszczonych przez Sąd w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej: P.p.s.a.), jednoznacznie wynika, iż w dniu 8 września 2006 r. o godzinie 16 Spółka nadała w urzędzie pocztowym w R. przesyłkę poleconą, zawierającą zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. Dokumentuje to znajdująca się przy aktach sprawy koperta ze stemplem pocztowym, który – zdaniem Sądu – jest dostatecznie czytelny i wskazuje na nadane przesyłki w dniu 8 września 2006r. Wynika z tego, iż skarżąca zmieściła się w ustawowym 7-dniowym terminie, o którym mowa w art. 141 § 2 K.p.a., zaś stanowisko organu odwoławczego co do uchybienia przez Spółkę terminu do wniesienia zażalenia jest nieprawidłowe. Organ odwoławczy wydał zaskarżone postanowienie opierając się na niewłaściwie ustalonym stanie faktycznym czym naruszył art. 7 i 8 K.p.a, a w konsekwencji niewłaściwie zastosował art. 134 K.p.a. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, co stanowi wskazaną w art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" P.p.s.a. przesłankę do uchylenia zaskarżonego aktu. O niewykonalności uchylonego postanowienia orzeczono w oparciu o przepis art. 152 P.p.s.a., zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i 205 § 1 P.p.s.a.