II SA/Sz 1077/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ze skargi A. K. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wydalenia ze służby postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Pismem z dnia [...] r. A. K. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata J. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. w przedmiocie wydalenia ze służby. Jednocześnie w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w całości z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody polegającej na wydaleniu ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia uzasadniła tym, że jego wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki w postaci wydalenia ze służby. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jego wykonania. Nie ulega wątpliwości, że każde orzeczenie o wydaleniu ze służby w Policji wywołuje negatywne konsekwencje. Jednakże, by możliwe było wydanie postanowienia o wstrzymaniu jego wykonania, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Ewentualne wydalenie skarżącej ze służby w Policji nie przesądza jeszcze o powstaniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy mieć na uwadze, że utrata pracy nie musi w każdym przypadku powodować nieodwracalnej szkody. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z 29 sierpnia 2006 r., sygn. akt I OZ 1144/06). Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Stwierdzić więc należy, że ewentualne wydalenie skarżącej za służby w Policji ma charakter odwracalny, ponieważ w razie wydania wyroku uniewinniającego w postępowaniu karnym skarżąca będzie mogła wrócić do służby, zachowując jednocześnie prawo do wynagrodzenia za okres zwolnienia. Wobec powyższego, z uwagi na brak uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.