II SA/Sz 1084/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. i W. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, I.S. i W.S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] zezwalającą Spółce "T" wejście na teren nieruchomości przy ul. [...] w celu dokończenia robót elewacyjnych budynku przy ul. [...]. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wraz z przytoczeniem jego treści. W uzasadnieniu wniosku podano, iż nie można wykluczyć przypadków wydania niezgodnie z prawem decyzji, która w myśl przepisów ustawy podlega natychmiastowej wykonalności. Skarżący, powołując się na komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego autorstwa B. A. i J. B., wskazali, że "do uzasadnionych przypadków wstrzymania wykonania decyzji należy zaliczyć prawdopodobieństwo wadliwości decyzji ostatecznej, wywołanie przez wykonanie decyzji nieodwracalnych skutków prawnych lub zmiana okoliczności uzasadniających nadanie wyroku". Ponadto, decyzja została wydana niezgodnie z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) sąd jest uprawniony do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności zaskarżonej do sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przywołanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując analizy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia ich interesów, następstw wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazanie w uzasadnieniu wniosku na prawdopodobieństwo wadliwości decyzji nie pozwala uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny sądu w toku rozpoznania skargi, a ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a., stanowią dwie różne kwestie. Podkreślić należy, że oparcie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu z uwagi na jego niezgodności z prawem, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. Reasumując stwierdzić należy, że skarżący nie wskazali argumentów odnoszących się do ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś Sąd z urzędu nie dopatrzył się, jakie trudne do odwrócenia skutki lub jaka szkoda mogłaby wystąpić w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Reprezentujący skarżących profesjonalny pełnomocnik procesowy nie powołał się ani nie uzasadnił okoliczności, które mogłyby wskazywać na powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji a powołane przezeń argumenty, mające przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, ograniczyły się wyłącznie do zacytowania treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Przedstawione w dalszej części uzasadnienia wniosku przesłanki odnosiły się natomiast do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, które mają zastosowanie w postępowaniu prowadzonym przed organami administracji publicznej a nie do postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak na sentencji.