II SA/Sz 1086/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić wniosek P. B. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego S.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającą o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami wg kategorii prawa jazdy, do czasu uzyskania wymaganych kwalifikacji. Jednocześnie w skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, z uwagi na fakt prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej, podnosząc, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06). Na podstawie analizy zebranego materiału w przedmiotowej sprawie, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych, z punktu widzenia jego interesów, następstw wykonania decyzji, poza wskazaniem, że jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Nie sprecyzował jednak, na czym skutki te miałyby polegać. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko w sytuacji, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby całkowitym zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie tylko jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody (postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07). W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go jedynego źródła utrzymania. Nadto należy podnieść, że zasadniczym celem cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Zatem w ocenie Sądu wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi oraz powinno zostać szczególnie uzasadnione. Dodatkowo należy wyjaśnić, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Z powyższych względów Sąd ocenił, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego orzekł o jego oddaleniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.