II SA/Sz 109/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. T. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 109/18 odrzucającego skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 427/16 w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 109/18 Postanowieniem wydanym w dniu 19 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił jako niedopuszczalną, skargę H. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 427/16. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 22 lutego 2018 r. W dniu 26 lutego 2018 r., przywołując przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący wniósł o wyjaśnienie wątpliwości, co do treści wydanego w dniu 19 lutego 2018 r. postanowienia. Z obszernego uzasadnienia wynika, że skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku z dnia 13 października 2016 r., którego dotyczył wniosek o wznowienie postępowania jak i treścią postanowienia z dnia 19 lutego 2018 r. w, którym Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, z uwagi na brak legitymacji skargowej po stronie skarżącego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 427/16. Nadto zdaniem skarżącego stanowisko Starosty [...] oraz Wojewody Z. stwierdzające, że aktualnie, czyli za rządów ustawy Prawo budowlane z 1994 r. uprawnienia budowlane projektowe przyznane mu jako osobie ze średnim wykształceniem technicznym, na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, nie uprawniają go do sprawdzenia projektów budowlanych w branży konstrukcyjnej, świadczy o braku elementarnej wiedzy w tym zakresie. Podobnie Sąd ustalając zakres jego uprawnień budowlanych na podstawie przepisów, które nie mają zastosowania w niniejszej kwestii, wykazał się brakiem profesjonalizmu. Zarządzeniem Sądu z dnia 2 marca 2018 r. (doręczonym w dniu 7 marca 2018 r.) zobowiązano skarżącego do podania w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 26 lutego 2018 r. stanowi wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 19 lutego 2018 r. w trybie art. 157 P.p.s.a., czy stanowi wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia na podstawie art. 158 P.p.s.a., czy też jest skargą kasacyjną, w terminie 7 dni, od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem przyjęcia, że jest to skarga kasacyjna. W piśmie procesowym z dnia 13 marca 2018 r. skarżący oświadczył, że pismo z dnia 26 lutego 2018 r. stanowi wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 19 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 157 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień (art. 166 P.p.s.a.). Z treści przepisu wynika, że uzupełnić można jedynie wyrok lub postanowienie, a nie ich uzasadnienie. We wniosku o uzupełnienie postanowienia skarżący nie wskazał, w jakim przedmiocie postanowienie powinno zostać uzupełnione, jakiego elementu nie zawiera. Z uzasadnienia pisma wynika, że w istocie stanowi ono polemikę ze stanowiskiem Sądu zawartym w uzasadnieniu postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania sądowego i w wyroku, którego wznowienia przedmiotowa skarga dotyczyła. Tymczasem ewentualne braki uzasadnienia postanowienia mogą być kwestionowane przez skarżącego wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego (skargi kasacyjnej). Po podpisaniu uzasadnienia postanowienia i wysłaniu jego odpisu stronom, Sąd nie może uzupełnić uzasadnienia orzeczenia. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie wskazywał w jakim zakresie postanowienie powinno zostać uzupełnione. Z tego względu, Sąd na podstawie art. 157 § 1 i 2 P.p.s.a., wniosek oddalił.