II SA/Sz 1090/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej I uchyla zaskarżoną decyzję, II stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...], skierowaną do J.R., Starosta [...], na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] W uzasadnieniu decyzji organ podał, że bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się w wyznaczonym przez urząd terminie, o czym J.R. został pouczony w dniu rejestracji. Z akt wynika, że J.R. nie stawił się w dniu [...] choć zapoznał się z terminem wizyty potwierdzając go własnoręcznym podpisem. W dniu otrzymania ww. decyzji, tj. [...] J.R. złożył do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] pismo zatytułowane "Podanie" w którym zwrócił się z prośbą o ponowne rozpatrzenie sprawy wyjaśniając, że w dniu [...] w trakcie czynności rejestracyjnych omyłkowo wpisał datę ponownego podpisu listy z powodu problemów ze wzrokiem. Jednocześnie zaznaczył, że jest dalekowidzem i czeka na soczewki korekcyjne. Następnie J.R. podał, że "W trakcie czynności rejestracyjnych związanych z rejestracją i potwierdzeniem kser świadectw pracy – kontraktów z tytułu pracy za granicą w celu przesłania do Urzędu Marszałkowskiego w [...], zapisałem ww. datę z tyłu "postanowienia z dn. [...]. (które dołączam do nn. podania) i jeszcze raz zapytałem się "czy lista jest do podpisu w dn. [...].". Pani, która była w tym czasie w trakcie wykonywania czynności rejestracyjnych i potwierdzania kser ww. dokumentów bezwiednie potwierdziła, a ja do chwili obecnej, tj. do dnia dzisiejszego byłem przekonany, iż listę do podpisu miałem w dn. [...]." W kolejnym piśmie zaadresowanym do Wojewody zatytułowany "Wniosek" J.R. zwrócił się o uchylenie decyzji z dnia [...] dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] W uzasadnieniu J.R. podał, że w dniu rejestracji został dwukrotnie błędnie poinformowany przez pracownika PUP w [...], dokonującego w tym dniu rejestracji. Według wyjaśnień odwołującego się, prosił on osobę rejestrującą o pomoc, gdyż mając problemy ze wzrokiem poprosił, aby wskazała miejsca na dokumentach gdzie ma złożyć podpis oraz przeczytała treść tych dokumentów. W miejscu w którym miał złożyć podpis widnieją znaczniki. J.R. wskazał, że termin [...]. zapisał na odwrocie postanowienia z dnia [...] r., zaś sama data jest wydrukowana na karcie w taki sposób, iż nawet osoba nie mająca problemów ze wzrokiem miałaby problemy z jej odczytaniem. Dlatego jego "omyłka", wynika z faktu, iż opierał się na słowach urzędnika. J.R. podkreślił, że jest osobą stateczną, poważną i na tyle odpowiedzialną, że gdyby był poinformowany prawidłowo o dacie złożenia podpisu stawiłby się w wyznaczonym dniu. Powyższe pismo wpłynęło do siedziby Wojewody w dniu [...] W wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek wniesionego odwołania Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając treść podjętego rozstrzygnięcia Wojewoda opisując stan faktyczny sprawy przywołał fragment odwołania J.R. złożonego w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...] oraz treść przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wymienionych w podstawie prawnej decyzji. Następnie organ podał, że w sprawie bezsporne jest, że J.R. pomimo udzielonego wcześniej pouczenia, nie zgłosił się w wyznaczonym terminie, tj. [...] w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i nie powiadomił Urzędu Pracy w okresie do siedmiu dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Dopiero w odwołaniu z dnia [...] poinformował o przyczynie niestawiennictwa, a więc dopiero 11 dnia od wyznaczonego terminu stawiennictwa. Wojewoda zaakcentował, że J.R. przyjął do wiadomości termin zgłoszenia się w Powiatowym Urzędzie Pracy celem potwierdzenia gotowości podjęcia pracy na dzień [...]., co potwierdził podpisem złożonym przy dacie terminu stawiennictwa. Fakt odnotowania przez bezrobotnego daty stawienia się na odwrocie postanowienia z dnia [...] r. nie dowodzi, że skarżący w jakikolwiek sposób został wprowadzony w błąd przez pracownika Powiatowego Urzędu Pracy, tym bardziej, że na wstępie odwołania przyznał, że omyłkowo wpisał datę zgłoszenia się do Urzędu Pracy. Podsumowując Wojewoda stwierdził, że za uzasadnioną przyczynę niestawiennictwa nie uznaje się okoliczności powstałych z winy bezrobotnego, co w tym przypadku miało miejsce. J.R. zaskarżył powyższą decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając jej naruszenie art. 132 i art. 133 K.p.a. Skarżący podniósł, że w dniu [...] w Powiatowym Urzędzie Pracy nie przyjęto właściwego odwołania tłumacząc to tym, że jego podanie z dnia [...] kierowane do Dyrektora PUP w [...] zostało potraktowane jako odwołanie i wysłane z dokumentami, więc może sobie zrobić z tym pismem co zechce. J.R. podał, że w takiej sytuacji sam wysłał odwołanie w dniu [...]. do Urzędu Wojewódzkiego w [...] i jak się okazało nie zostało ono wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu sprawy, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści decyzji z dnia [...]. Ponadto skarżący zakwestionował twierdzenia organów, iż zapoznał się z datą kolejnej wizyty w sytuacji w której nie był w stanie bez pomocy pracownika Powiatowego Urzędu Pracy złożyć podpisu pod dokumentami nie posiadając okularów do czytania i pisania. Zdaniem J.R. to pomyłka urzędnika doprowadziła do sytuacji, że w jego obecności wpisał na odwrocie postanowienia datę [...] jako datę kolejnej wizyty w Powiatowym Urzędzie Pracy. Skarżący zauważył również, że nie mógł uzasadnić swojej nieobecności w dniu [...] jeśli dopiero otrzymawszy decyzję o wyrejestrowaniu poznał właściwą datę. Z tych względów skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenia podkreślając, że skarżący złożył własnoręcznie podpis w części D karty rejestracyjnej pod wyznaczoną mu datą do stawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy, co oznacza, iż przyjął ją do wiadomości w sposób nie budzący żadnych wątpliwości. Data ta zapisana jest komputerowo i jest czytelna dla osoby bezrobotnej. Na rozprawie w dniu [...]. J.R. podał, że już na wstępie swojej rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy uprzedził urzędniczkę o braku okularów ([...] dioptrie) i poprosił o pomoc w wypełnianiu dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem, doprowadziła Sąd do uznania, że skarga jest uzasadniona, bowiem Wojewoda orzekające w sprawie naruszył przepisy prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Rolą organu orzekającego w drugiej instancji jest ponowne rozpoznanie sprawy w pełnym jej zakresie ale z rozważeniem zarzutów podniesionych w odwołaniu. Niezależnie zatem, czy odwołanie i zawarta w nim argumentacja jest uzasadniona, obowiązkiem organu jest ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów i to w taki sposób, który miałby przekonać stronę o trafności zajętego przez organ stanowiska. Z datą doręczenia decyzji stronie wiążą się określone skutki procesowe w postaci m.in. terminu, w którym strona może wnieść odwołanie. Termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 K.p.a.). Pisma skierowane do organu odwoławczego w terminie otwartym do wniesienia odwołania, niezależnie od nadanego im tytułu, mogą być uznane za odwołanie, jeżeli wynika z nich niezadowolenie z decyzji organu pierwszej instancji. Jeżeli natomiast strona w terminie do wniesienia odwołania złoży kolejne pismo o takim samym charakterze winno ono być uznane za uzupełnienie odwołania. Dalsze pisma procesowe składane przez stronę w trakcie rozpoznawania sprawy przed organem drugiej instancji odwołaniem formalnie już nie będą, co nie oznacza, że nie mogą zawierać kolejnych zarzutów, do których organ winien ustosunkować się w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie J.R. w terminie do wniesienia odwołania złożył dwa pisma: pierwsze z dnia [...] skierowane do Powiatowego Urzędu Pracy, drugie zaś adresowane do Wojewody nadane listem poleconym dnia [...]. Oba te pisma skarżący wniósł w terminie do wniesienia odwołania, który w związku z doręczeniem mu decyzji organu pierwszej instancji z [...] upływał z dniem [...]. Niewątpliwie zatem J.R. skierował do organów w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji organu pierwszej instancji dwa pisma w których zaprezentował wyjaśnienie swojego niestawiennictwa w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...]. Drugie z ww. pism zawierające dodatkową, odręcznie sporządzoną adnotację, że "niniejszy "wniosek" jest moim odwołaniem od ww. decyzji PUP w [...] w myśl art. 133 K.p.a." dotarło do siedziby Wojewody w dniu [...], zaś do delegatury [...] Urzędu Wojewódzkiego w [....] w dniu [...]., o czym świadczą znajdujące się na tym piśmie prezentaty wpływu (karta [...] akt administracyjnych). Lektura uzasadnienia wydanej przez Wojewodę decyzji z dnia [...] prowadzi do wniosku, że Wojewoda rozpoznając sprawę nie uwzględnił drugiego z opisanych pism skarżącego, które wpłynęło do organu przed wydaniem kwestionowanej decyzji. Trafny okazał się zatem zarzut skarżącego, że organ odwoławczy nie uwzględnił w stanie faktycznym sprawy wyjaśnień złożonych w piśmie, które skierował on do organu w dniu [...] opierając się jedynie na podaniu i wyjaśnieniach z dnia [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda przedstawił jedynie cytat z pisma skarżącego z dnia [...] pomijając zarówno w opisie stanu sprawy jak i w swych rozważaniach te argumenty, które skarżący przedstawił we wniosku złożonym [...] Tym samym Wojewoda uchybił obowiązkowi należytego ustalenia stanu faktycznego sprawy, rozważenia zarzutów odwołującego się i odniesienia się do nich w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, czym naruszył art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. Sąd uznał również, że chybione jest przedstawione przez Wojewodę stanowisko, wedle którego J.R. uchybił obowiązkowi powiadomienia Powiatowego Urzędu Pracy w ciągu siedmiu dni o przyczynie niestawiennictwa, w kontekście wyjaśnień skarżącego, iż nie miał świadomości, że termin stawiennictwa upłynął z dniem [...]. W takiej sytuacji, skoro skarżący informację o upływie wyznaczonego terminu stawienia się w urzędzie pracy celem potwierdzenia gotowości podjęcia pracy uzyskał, według jego oświadczenia, w dniu otrzymania decyzji organu pierwszej instancji i tego samego dnia złożył pismo wyjaśniające, rolą Wojewody było przede wszystkim rozważyć, czy wyjaśnienia J.R. pozwalają na uznanie, że przyczyna niestawiennictwa była uzasadniona. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda uwzględni uwagi przedstawione w uzasadnieniu niniejszego wyroku i jednocześnie rozważy potrzebę przesłuchania, w charakterze świadka, pracownika organu pierwszej instancji dokonującego rejestracji J.R. w dniu [...] w celu ustalenia okoliczności towarzyszących tej rejestracji a podnoszonych przez skarżącego, takich jak np.: prośba skarżącego o pomoc w podpisywaniu dokumentów z uwagi na brak okularów, czy też ewentualnej, mogącej się zdarzyć omyłki pracownika przy słownym potwierdzaniu daty stawienia się w urzędzie pracy ([...]). Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznając za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji celem ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewodę wobec dostrzeżonych uchybień natury procesowej, orzekł jak sentencji – w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).