II SA/Sz 1091/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. i R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę M. C.. Uzasadnienie : Pismem z dnia 23 sierpnia 2017 r. M. C. i R. C. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Organu I instancji ustalającą wysokość opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie S. D. o pow. [...] ha, stanowiącej działki nr [...] i [...] dokonanego podziału działki nr [...]. Zarządzeniem z dnia 22 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w S. wezwał Skarżących do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego w kwocie [...]złotych jednocześnie pouczając, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Na powyższe zarządzenie Skarżący złożyli zażalenie, które Naczelnego Sądu Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt I OZ 1642/17. Pismem z dnia 2 lutego 2018 r. wezwano Skarżących do wykonania zarządzenia Sądu z dnia 22 września 2017 r. zobowiązującego do uiszczenia solidarnego wpisu od wniesionej skargi w kwocie [...]zł. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona każdemu ze Skarżących osobną korespondencją w dniu 5 lutego 2018 r. (odbiór obu przesyłek pokwitował Skarżący), co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie, Skarżący R. C. złożył w dniu 12 lutego 2018 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 15 marca 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił ww. Skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Od powyższego postanowienia nie wniesiono sprzeciwu. Z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 9 kwietnia 2018 r. wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie ustalono wpłaty do przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje : Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Obowiązek uiszczenia wpisu podlega przerwaniu, jeżeli w terminie otwartym do jego wykonania strona złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. W razie uwzględniania wniosku obowiązek wygasa, w razie zaś jego nieuwzględnienia ponownie się aktualizuje. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie, przesyłka sądowa zawierająca zobowiązanie do wykonania zarządzenia Sądu wzywającego do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od wniesionej skargi została skutecznie doręczona obu Skarżącym w dniu 5 lutego 2018 r. W tej sytuacji zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem dnia 12 lutego 2018 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Jak wynika z akt sprawy w terminie otwartym do uiszczenia wpisu, Skarżąca M. C. nie opłaciła skargi, ani nie złożyła wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek złożył wyłącznie Skarżący R. C., a zatem tylko w stosunku do jego osoby bieg terminu do uiszczenia wpisu został przerwany. W orzecznictwie podkreśla się, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych przez jednego ze skarżących solidarnie zobowiązanych do ich uiszczenia nie odnosi skutku w stosunku do pozostałych skarżących. Co więcej, nawet zwolnienie od kosztów sądowych niektórych osób, o jakich mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a., nie zwalnia pozostałych od uiszczenia opłaty (por. postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 693/08, Lex nr 493694; postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 707/08, Lex nr 493639). Tylko w sytuacji, gdy strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność i gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone (por. postanowienie NSA z dnia 8 marca 2012 r. sygn. akt II OSK 516/12, Lex nr 1121236, postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1359/11, Lex nr 1125538). W świetle powyższego stwierdzić należy, że na gruncie rozpoznawanej sprawy Skarżącej M. C., pomimo złożenia przez drugiego Skarżącego w wymaganym prawem terminie wniosku o prawo pomocy, spoczywał obowiązek uiszczenia wpisu sądowego w terminie do 12 lutego 2018 r., zatem brak opłaty od Skarżącej skutkuje odrzuceniem jej skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.