II SA/Sz 1093/04
WyrokWSA w Szczecinie2005-09-07
Skład orzekający: Iwona Tomaszewska, Maria Mysiak, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o wymianie prawa jazdy, która ogranicza jego ważność do daty ponownego badania lekarskiego, jest zgodna z prawem, jeśli kierowca posiada orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, ale z zaleceniem noszenia szkieł korekcyjnych?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja o wymianie prawa jazdy z ograniczeniem ważności do daty ponownego badania lekarskiego jest zgodna z prawem. Wskazał, że przy wymianie prawa jazdy stosuje się przepisy dotyczące wydawania uprawnień, w tym możliwość ograniczenia ważności dokumentu na podstawie orzeczenia lekarskiego. Mimo wadliwości postępowania organów, ostateczny wynik sprawy został uznany za prawidłowy, ponieważ skarżący otrzymał prawo jazdy zgodne z jego wnioskiem i orzeczeniem lekarskim.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wymianę prawa jazdy, dołączając orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, z zastrzeżeniem obowiązku używania szkieł korekcyjnych i wyznaczoną datą ponownego badania lekarskiego. Starosta wydał prawo jazdy z ograniczoną ważnością do tej daty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę, zarzucając organom naruszenie przepisów i błędną interpretację prawa, twierdząc, że decyzja o ograniczeniu ważności prawa jazdy jest wadliwa.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Katarzyna Skrzetuska - Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wymiany prawa jazdy z ograniczeniem ważności oddala skargę
Pismem z dnia [...] r. skarżący K. Z. złożył w Starostwie wniosek o wymianę prawa jazdy kategorii [...] - na podstawie art. 150 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.). W załączeniu do powyższego wniosku skarżący złożył również orzeczenie lekarskie z dnia [...] r., nr [...], z którego wynika, iż na podstawie badania lekarskiego przeprowadzonego przez lekarza upoważnionego do badań profilaktycznych i kierowców stwierdzono brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, w stosunku do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii [...], z jednoczesnym ograniczeniem w korzystaniu z uprawnień do kierowania pojazdami w postaci obowiązku używania szkieł korekcyjnych podczas jazdy. Ponadto w orzeczeniu wyznaczono datę ponownego badania lekarskiego na dzień
[...] r.
Decyzją z dnia [...] r. Starosta wydał skarżącemu prawo jazdy ważne do dnia [...] r.
Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, której zarzucił obrazę szeregu przepisów Konstytucji RP, rażące naruszenie przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym poprzez przyjęcie, że wpis
w orzeczeniu lekarskim stwierdzający brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem silnikowym kategorii [...] dotyczący daty kolejnego badania lekarskiego, oznacza końcową datę ważności nabytego uprawnienia, oraz obrazę prawa procesowego (art. 122 ust.4 ww. ustawy) poprzez skierowanie na badanie lekarskie kierowcy posiadającego ważne prawo jazdy, bez uprzedniego wydania
w tym przedmiocie prawomocnej decyzji administracyjnej.
Decyzją z dnia [...] r., Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] r.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z art. 92 ustawy - Prawo
o ruchu drogowym prawo jazdy może zawierać ograniczenie wynikające ze stanu zdrowia kierowcy lub możliwości prowadzenia określonego pojazdu, a podstawę do takich ograniczeń stanowi, wydane przez uprawnionego do badań kierowców lekarza, orzeczenie lekarskie. Prawną konkretyzację tego ograniczenia, zdaniem organu, zawiera § 7 ust. 2 pkt 10 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 24, poz. 215 ze zm.), który statuuje zasadę, iż "datę ważności uprawnienia stanowi data określona w orzeczeniu lekarskim dla przeprowadzenia ponownych badań lekarskich w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub znak "-" , jeżeli dla określonej kategorii prawa jazdy w orzeczeniu lekarskim nie ustalono tej daty lub orzeczenie zostało wydane z bezterminową datą ważności, przy czym w zakresie kategorii A, A1, B, B1, T i B+E prawa jazdy - za datę ważności tych uprawnień przyjmuje się jedną datę określoną w najpóźniej wydanym orzeczeniu lekarskim (...)". Ponadto, na mocy § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia
29 kwietnia 2002 r. w sprawie wymiany praw jazdy ( Dz. U. Nr 69 poz. 640 ze zm.) powyższe zasady stosuje się również w stosunku do dokumentów podlegających wymianie. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż wydane przez Starostę prawo jazdy z ograniczeniem jego ważności jest zgodne z prawem. Ustosunkowując się natomiast do zarzutu skarżącego
w zakresie naruszenia przepisów Konstytucji, organ oświadczył, iż ocena zgodności określonego aktu prawnego z Konstytucją należy do Trybunału Konstytucyjnego, nie zaś do organów administracji publicznej. Naruszeń innych przepisów prawa organ odwoławczy się nie dopatrzył.
Pismem z dnia [...] r. K. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż podtrzymuje swój wniosek zawarty
w odwołaniu od decyzji Starosty dotyczący wymiany prawa jazdy bez jakichkolwiek ograniczeń oraz zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu powołanie się, w swej decyzji, na przepisy prawa, które nie mają zastosowania
do nakazanego ustawą obowiązku wymiany prawa jazdy w trybie określonym dyspozycją art. 150 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Zdaniem skarżącego Kolegium wadliwie przyjęło, że podstawą prawną podczas wymiany prawa jazdy jest przepis art. 92 wymienionej ustawy, a jego konkretyzację stanowi § 7 ust. 2 pkt 10 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami. W Jego przypadku nie chodziło bowiem o wydanie prawa jazdy po raz pierwszy, o czym traktuje § 5 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, ani o też o inne przypadki wymienione taksatywnie w dalszych punktach tegoż paragrafu. Poza tym treść art. 92 nie upoważnia starosty do wydania dokumentu z ważnością "do następnego badania lekarskiego". Zdaniem skarżącego wynika to wyraźnie z konkretyzacji jego treści zawartej w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie wymiany prawa jazdy, zgodnie z którym ograniczenia prawa jazdy mogą się sprowadzać wyłącznie do czterech przypadków określonych liczbowo kodem. Dalsze rozszerzania interpretacji powyższych przepisów nie znajduje podstawy prawnej, bowiem w przeciwnym przypadku ustawodawca, zgodnie z wymogiem art. 31 Konstytucji RP, dał by temu wyraz w ustawie. Ponadto w § 2 ust. 3 pkt 1-3 ww. rozporządzenia wyliczono taksatywnie dokumenty jakie kierowca do składanego wniosku jest obowiązany dołączyć. Przepis ten nie wymienia orzeczenia lekarskiego.
Podsumowując skarżący stwierdził, że decyzje Starosty z dat: [...] r. i [...] r., w częściach zakreślających termin ważności praw jazdy są dotknięte wadami nieważności.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] r. oświadczyło, iż podtrzymuje argumentacje prawną wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
Skarga okazała się niezasadna.
W przedmiotowej sprawie postępowanie wszczęte zostało i prowadzone na wniosek skarżącego o wymianę prawa jazdy w trybie art. 150 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.). Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący wymiany prawa jazdy w tym trybie już dokonał składając stosowny wniosek w dniu [...] r. i odbierając w dniu
[...] r. prawo jazdy wystawione na nowym blankiecie.
W takiej sytuacji, zdaniem Sądu, nie było podstawy do ponownego składania wniosku w trybie przewidzianym dla jednorazowej wymiany dokumentów, niezależnie od tego, że w wydanym po wymianie prawie jazdy określono termin jego ważności do dnia [...] r. Organy nie powinny też w tym trybie ponownie prowadzić postępowania. Okoliczność ta świadczy o wadliwym działaniu organów, jednak Sąd po analizie obowiązujących przepisów, doszedł do przekonania, że wada ta
w rezultacie nie miała istotnego wpływu na wynik przedmiotowej sprawy. Zgodnie bowiem z treścią § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie wymiany praw jazdy - przy wymianie dokumentów stosuje się zasady i tryb postępowania, określone w przepisach w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami. Mają więc tu zastosowanie przepisu działu IV rozdział 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 24, poz. 215). Wynika
z tego, że przy wymianie prawa jazdy, oprócz rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2002 r., stosuje się te same przepisy jak przy wydawaniu prawa jazdy, które to przepisy winny zostać zastosowane w przypadku skarżącego. W szczególności przepis § 5 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami stanowiący, że: "Prawo jazdy lub pozwolenia albo wtórnik tych dokumentów wydaje się w następujących przypadkach: po otrzymaniu od osoby ubiegającej się o wydanie wtórnika prawa jazdy lub pozwolenia: dokumentu, o którym mowa w pkt 1 lit. c, jeżeli zmiana dotyczy daty ważności uzyskanego uprawnienia,". W przepisie pkt 1 lit. c rozporządzenia wymieniono orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.
Skarżący w dniu [...] r. odebrał wydane w wyniku wymiany, prawo jazdy z datą ważności do dnia [...] r. A zatem Jego wniosek z dnia [...] r. winien dotyczyć wydania wtórnika tego dokumentu. Oprócz wniosku skarżący zobowiązany był przedłożyć orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Z analizy akt sprawy wynika, że skarżący złożył wymagane dokumenty i na ich podstawie mógł otrzymać wtórnik prawa jazdy z datą ważności określoną przez lekarza w orzeczeniu. Mając na uwadze, że wtórnik dokumentu w zasadnie niczym nie różni się pierwotnego dokumentu, Sąd uznał, że skoro skarżący w dniu [...] r. odebrał wymienione prawo jazdy z datą ważności [...] r., to mimo wad prowadzonego postępowania, sprawa skarżącego w końcowym efekcie została przez organy załatwiona prawidłowo.
Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że w przypadku dokonywanych przez niego wymian praw jazdy nie znajduje zastosowania przepis art. 92 ww. ustawy. Przepis ten miał zastosowanie zarówno do wniosku z dnia [...] r. o wymianę prawa jazdy w trybie art. 150 ww. ustawy, co wynika z § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2002 r., jak i do wniosku z dnia [...] r., niezależnie od tego czy uznać ten wniosek za wniosek o wymianę prawa jazdy, czy
o wydanie wtórnika. Rozpatrując każdy z tych wniosków Starosta miał podstawy do żądania od skarżącego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdem i umieszczenia daty ważności prawa jazdy określonej w orzeczeniu lekarskim dla przeprowadzenia ponownych badań lekarskich - § 7 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzania w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami. Z tych względów nie można zarzuć Staroście, że decyzje z dnia [...] r. i z [...] r., w częściach zakreślających termin ważności prawa jazdy, dotknięte są wadami nieważności.
Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również podstaw do stwierdzenia, iż wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło