II SA/Sz 1095/18

Dnia 29 października 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego sprzeciwu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji przyznającą skarżącemu usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. T. P. złożył sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od tej decyzji. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mieszka w mieszkaniu komunalnym (TBS) o pow. [...] m2, utrzymuje się z emerytury z ZUS w kwocie [...]zł miesięcznie i zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie [...]zł miesięcznie. Zobowiązania i wydatki stałe to: czynsz [...] zł, energia elektryczna [...] zł, UPC [...] zł, leki [...] zł. W myśl art. 245 § 1, § 2 i 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej "p.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). Z wniosku oraz akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z niskiej emerytury i zasiłków z pomocy społecznej. Nie posiada oszczędności ani żadnego majątku. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Z tych względów wniosek w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika procesowego należało uwzględnić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.