II SA/Sz 1104/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego od skargi J. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wobec ustalenia braku pełnej ilości odpisów wniesionej skargi J. G., których doręczenie uczestnikom postępowania jest ustawowym obowiązkiem Sądu, skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 14 października 2011r., został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie siedmiu odpisów przedmiotowej skargi. Jednocześnie skarżący został pouczony, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto, odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 14 października 2011 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...] zł oraz pouczony, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia wyżej wymienionego braku formalnego skargi oraz zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącemu złożona została w placówce pocztowej dnia 21 października 2011 r. na okres siedmiu dni z adnotacją o nie doręczeniu przesyłki, o czym powiadomiono skarżącego umieszczając stosowne zawiadomienie na w skrzynce listowej adresata (awizo). Powtórnego awiza dokonano dnia 31 października 2011 r. na kolejne siedem dni (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 14 akt sądowych). Ponieważ skarżący, po upływie czternastu dni liczonych od dnia pozostawienia przesyłki w oddawczym urzędzie pocztowym, nie odebrał przesyłki, urząd ten w dniu 8 listopada 2011 r. zwrócił przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie". Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę z uwagi na fakt, że skarżący nie złożył do akt brakujących siedmiu odpisów skargi oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że J. G. nie odebrał przesyłki, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską tj. w dniu 21 października 2011 r. oraz 31 października 2011 r. Skuteczne doręczenie pisma stanowiącego wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło zatem w dniu 4 listopada 2011 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upłynął dnia 11 listopada 2011 r. (piątek), a ponieważ dzień ten ustawowo został uznany za dzień wolny od pracy (Święto Niepodległości), jak również następne dwa dni, tj. 12-13 listopada 2011 r. (sobota i niedziela), to ostatnim dniem do wypełnienia zobowiązań sądowych był dzień 14 listopada 2011 r. (poniedziałek). Skarżący, w powyższym terminie, nie dokonał czynności niezbędnych do nadania skardze dalszego biegu. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu 30 grudnia 2011 r. W dniu 5 stycznia 2012 r. skarżący uiścił w kasie Sądu kwotę [...] zł tytułem wpisu od skargi. W tym dniu skarżący złożył również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i do uiszczenia opłaty sądowej tytułem wpisu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że z treści postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się, że zarządzeniami z dnia 14 października 2011 r. był zobowiązany do nadesłania siedmiu odpisów skargi i uiszczenia opłaty w wysokości [...] zł. Zarządzenia te zostały wysłane na jego adres domowy, ale nigdy do niego nie dotarły. Nie otrzymał ich ani osobiście od listonosza ani nie miał w skrzynce pocztowej żadnych awiz. Skarżący zaznaczył, że jego skrzynka pocztowa jest dostępna niemal dla każdego, są do niej wrzucane reklamy, nieodpłatne czasopisma i inne. Dodatkowo jesienią, a więc w czasie, kiedy były wysyłane wskazane zarządzenia, spółdzielnia mieszkaniowa przeprowadzała remont budynku. Klatka schodowa była w tym czasie otwarta i każdy miał do niej, a w konsekwencji do skrzynek pocztowych, swobodny dostęp. Według skarżącego, zaistniała sytuacja, że albo listonosz nie doręczył mu zawiadomień o przesyłce, albo ktoś zawiadomienia usunął ze skrzynki pocztowej. Ponadto skarżący wskazał, że w rozmowie z kierownikiem jego urzędu pocztowego uzyskał informację, iż mogą zdarzać się przypadki, że ktoś awizo ze skrzynki wyciągnie, a poczta nie jest właścicielem tych skrzynek i za ich zawartość nie odpowiada. Zdaniem strony, wobec powyższego należy uznać, że nie dochował terminu do uzupełnienia skargi bez swojej winy i termin ten należy przywrócić. Skarżący złożył wraz z wnioskiem siedem odpisów skargi oraz pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia [...] r. zatytułowane "zaświadczenie" wydane celem przedłożenia w WSA. W piśmie tym podano, że skrzynki oddawcze na listy znajdujące się w bloku mieszkalnym przy ul.[...] w [...] nie są własnością Poczty Polskiej S.A. Skrzynki te zainstalowane są zgodnie ze standardami Unii Europejskiej i dostęp do nich mają wszyscy operatorzy, którzy w chwili obecnej na terenie całego kraju prowadzą działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług pocztowych oraz kolportażu ulotek reklamowych. Nie można wykluczyć, że przez ogrom wielostronicowych druków, gazetek reklamowych i innych przesyłek prywatnych operatorów znajdujących się w skrzynce oddawczej J. G, mógł on nie zauważyć zalegającego pomiędzy nimi zawiadomienia. Sytuacje takie często się zdarzają, o czym klienci poczty Polskiej SA informują pracowników Urzędu. Dlatego też Urząd Pocztowy zaświadcza, że częste przepełnienie skrzynek oddawczych może prowadzić do niezamierzonego zagubienia zawiadomień o nadejściu przesyłki poleconej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., czynność w postępowaniu sadowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Przywrócenie terminu może zatem nastąpić, jeżeli spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. W ocenie Sądu wniosek skarżącego spełnia tylko dwie z powyżej wymienionych przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem ustawowego terminu, czyli w terminie 7 dni od momentu otrzymania postanowienia o odrzuceniu jego skargi, z którego powziął wiadomość o uchybieniu terminowi do dokonania określonych czynności procesowych. Ponadto skarżący składając wniosek dopełnił czynności, dla których określony był przedmiotowy termin, czyli uiścił kwotę [...] zł tytułem wpisu od skargi i złożył siedem odpisów skargi. Jednakże przedstawiona we wniosku skarżącego argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie w kontekście przesłanki uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku jego winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni we wniosku brak swojej winy w uchybieniu terminu. Natomiast Sąd dokonuje oceny tego kryterium z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. post. NSA w Warszawie z dnia 17 listopada 2011 r., II OZ 1116/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący, uzasadniając żądanie, powołał się na fakt nieotrzymania zawiadomień, wystawionych w dniach 21 października 2011 r. oraz 31 października 2011 r. (awiz), o przesyłce sądowej zawierającej wezwanie z dnia 14 października 2011 r., pozostawionej w Urzędzie Pocztowym do odbioru, z powodu albo zaniedbania doręczającego albo usunięcia awiz z jego skrzynki oddawczej. Skarżący wyjaśnił, że jego skrzynka jest ogólnodostępna, co daje możliwość postronnym osobom usunięcia jej zawartości, a możliwość takiego zdarzenia potwierdził w rozmowie Naczelnik Urzędu Pocztowego. Skarżący przedstawił również pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego, które – jego zdaniem – potwierdza wskazywane przez niego okoliczności w sprawie doręczenia mu przesyłki. W ocenie Sądu, zaświadczenie naczelnika UP w żaden sposób nie potwierdza ani faktu usunięcia zawiadomień o przesyłce sądowej ze skrzynki oddawczej skarżącego, ani też faktu niedoręczenia skarżącemu awiz przez pracownika poczty, ani też faktu swobodnego dostępu do każdej ze skrzynek pocztowych nieuprawnionym osobom. Przeciwnie, z pisma tego wynika, że skrzynki montowane są zgodnie ze standardami Unii Europejskiej z dostępem dla wszystkich usługodawców pocztowych, a sytuacje jakie się często zdarzają to zagubienie awiza przez Klienta w związku z dużą ilością przesyłek reklamowych, gazetek wkładanych do skrzynek. W piśmie tym zawarto sugestię, że skarżący mógł właśnie nie zauważyć przedmiotowych zawiadomień w związku z przepełnieniem jego skrzynki pocztowej. Podkreślić należy, że obecnie, przy nowszych, o europejskich standardach, konstrukcjach skrzynek pocztowych, nie ma możliwości sięgnięcia do środka konkretnej skrzynki, bez otwierania jej kluczykiem, chyba, że uszkodzi się zamek, bądź w inny sposób uszkodzi całą skrzynkę. Skarżący nie zgłaszał faktu uszkodzenia skrzynki na korespondencję. Zdaniem Sądu mało prawdopodobny jest fakt dwukrotnego usunięcia, bez wiedzy skarżącego, zawiadomień o przesyłce poleconej, wystawianych w różnych datach i w znacznym odstępie czasowym. Nie można również uwzględnić zarzutu błędu doręczającego, albowiem na zwrotnym poświadczeniu odbioru korespondencji pocztowej zwróconym wraz z kopertą do Sądu doręczający potwierdził własnoręcznym podpisem z datą, że z powodu nieobecności adresata zawiadomienie o przesyłce sądowej pozostawił w skrzynce listowej adresata. Sąd nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy jakichkolwiek uchybień ze strony Urzędu Pocztowego obsługującego rejon zamieszkania skarżącego. Zwrócić należy uwagę, że skarżący miał świadomość toczącego się postępowania najpierw administracyjnego, a później sądowoadministracyjnego, związanego immanentnie z odbiorem korespondencji obwarowanej określonymi rygorami. Winien więc, dochować szczególnej staranności w zapewnieniu odbioru przesyłek, aby być w stanie dochować wyznaczonych terminów do dokonania określonych czynności procesowych w jego sprawie. W ocenie Sądu przywołana przez stronę argumentacja dowodzi jedynie, iż skarżący nie wykazał się starannością, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, a uchybienie terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego jest wynikiem zaniedbania skarżącego w prowadzeniu sprawy zainicjowanej na jego wniosek. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.