II SA/Sz 1105/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędzia NSA Henryk Dolecki, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011 r. ze skarg W. W. i E. G. oraz R. Z. i D. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargi Decyzją z dnia [...], znak: [...], na wniosek inwestorów tj. R.Z. i D.P., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wolnostojącego zawierającego cztery lokale mieszkalne z garażami i przyłączami infrastruktury technicznej na terenie nieruchomości przy ul. [...]. Jednocześnie zobowiązano Inwestora do zakończenia robót wykończeniowych ścian i podłóg, wykonania schodów wewnętrznych w dwupoziomowym lokalu mieszkalnym nr 4, oraz do graficznego wydzielenia miejsca postojowego dla osób niepełnosprawnych, w terminie do [...]. Dodatkowo, na podstawie art. 59 ust 4a ustawy Prawo budowlane, zobowiązano Inwestorów do powiadomienia PINB o zakończeniu tych prac. W dniu [...], do PINB wpłynęło pismo części właścicieli mieszkań budynku przy ul. [...] w [...], z treści którego wynikało m.in., że w budynku został wyodrębniony kolejny lokal mieszkalny. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że dwupoziomowy lokal mieszkalny nr 4 w którym komunikacja miedzy poziomami mogła odbywać się zarówno poprzez schody na zewnętrznej klatce schodowej, jak również zaprojektowane schody wewnętrzne, został podzielony na dwa odrębne lokale mieszkalne dostępne ze wspólnej dla budynku klatki schodowej. Otwór w stropie, pozostawiony na komunikację wewnętrzną między poziomami mieszkania, został zlikwidowany, co zostało potwierdzone w trakcie kontroli w dniu [...]. Roboty budowlane związane z podziałem (przebudową) dwupoziomowego mieszkania, którego współwłaścicielami byli inwestorzy R.Z. i D.P., zostały wykonane bez uprzedniego uzyskania wymaganej prawem decyzji o pozwoleniu na wykonanie tych robót. Organ ustalił też, że dokonana przebudowa budynku jest sprzeczna z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina, przyjętego uchwałą nr XLIII/542/98 Rady Miasta Szczecina z dnia 28 lutego 1998 r. w sprawie II edycji miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina na obszarze dzielnicy Zachód, w którym dla terenu stanowiącego część terenu elementarnego Z.P.10. MJ, znajdującego się w rejonie ulic [...], w granicach którego znajduje się przedmiotowy budynek, ustanowiono zakaz wprowadzania nowej wielorodzinnej zabudowy mieszkaniowej. Dokonana przebudowa sprawiła, że budynek przy ul. [...] posiada pięć odrębnych lokali mieszkalnych i w myśl obowiązujących przepisów stanowi budynek wielorodzinny. Miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych zostało wyznaczone na drodze wewnętrznej przebiegającej obok nieruchomości przy ul. [...], Inwestor nie przedłożył dokumentów potwierdzających wyrażenie zgody właściciela drogi wewnętrznej na umieszczenie w pasie drogi, wydzielonego miejsca parkingowego dla osób niepełnosprawnych, przynależnego do budynku nr [...] przy ul. [...] w [...]. Z powyższych ustaleń wynika, że Inwestor nie wywiązał się z obowiązku wykonania i powiadomienia organu o wykonaniu schodów wewnętrznych w dwupoziomowym lokalu mieszkalnym nr 4 i graficznego wydzielenia miejsca postojowego dla osób niepełnosprawnych, w terminie do [...], do którego został zobowiązany decyzją z dnia [...]., znak: [...]. Wobec powyższego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] znak [...] na podstawie art. 162 § 2 Kpa w związku z art. 59 ust 1, 3 i 4a i art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z zm.) uchylił opisaną na wstępie decyzję tego organu z dnia 5 grudnia 2006r. udzielającą pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Od powyższej decyzji odwołali się zarówno inwestorzy budynku - R.Z. i D.P. jak i nabywcy lokali nr 1, 2 i 3 – W.W., A.B. i E.G.. R.Z. i D.P., reprezentowani przez adwokata M.P., zarzucili tej decyzji naruszenie prawa procesowego - art. 162 § 2 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, w której zmianie uległy okoliczności, leżące wcześniej u podstaw zlecenia dodatkowych robót w decyzji zezwalającej na użytkowanie budynku mieszkalnego oraz wadliwą oceną stanu faktycznego przez przyjęcie, iż inwestorzy nie wykonali graficznego wydzielenia miejsca postojowego dla osób niepełnosprawnych oraz nie wykonali wcześniej schodów wewnętrznych. Podnieśli, iż miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych zostało graficznie wydzielone co wynika z protokółu z dnia [...], zilustrowanego fotografiami. Natomiast brak dokumentu potwierdzającego wyrażenie zgody właściciela drogi wewnętrznej nie może być uznane jako niewykonanie zalecenia, tym bardziej, że właściciel drogi wycofał się z uprzednio udzielonej zgody, na skutek protestów okolicznych mieszkańców. Ponadto podnieśli, iż wykonane zostały także schody wewnętrzne w lokalu dwupoziomowym, które zlikwidowano, po sądowym wyodrębnieniu z dwupoziomowego lokalu nr 4 dwóch lokali mieszkalnych. W świetle powyższego, ich zdaniem, zaskarżona decyzja jest niesłuszna, i nie mają tu nic do rzeczy rozważania organu dotyczące planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Natomiast nabywcy trzech innych lokali W.W., A.B. i E.G. wnieśli w swoim odwołaniu o uchylenie decyzji w całości i umorzenie dalszego postępowania w sprawie - alternatywnie o jej uchylenie w całości, a następnie o dokonanie weryfikacji decyzji z dnia [...] i w jej miejsce udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku w zakresie takim, w jakim nie wymaga on dalszych prac ani wykończeniowych, ani remontowych czy adaptacyjnych, tj. w zakresie lokali zasiedlonych poza lokalem nr 4. Skarżące uważają, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 55 i art. 59 prawa budowlanego, a powołanie się przez wydającego decyzję PINB na art. 162 § 2 k.p.a. nie jest zasadne, gdyż przepis ten nie ma zastosowania w omawianym przypadku. Wydana w dniu [...] decyzja nie jest decyzją warunkową i nie została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności. Podnoszą, iż wydana w dniu [...] decyzja czyni stronami postępowania PINB i inwestorów: R.Z. i D.P.. One zaś stały się stronami dopiero po zasiedleniu nabytych lokali. Ich zdaniem, zawarty w decyzji nakaz zobowiązujący inwestora do wykonania prac wykończeniowych w części budynku oznaczonej nr 4 i powiadomienia o tym PINB, pozostaje jedynie w dwustronnych stosunkach Inwestor - PINB, nie czyniąc nabywców pozostałych trzech lokali stronami tego postępowania o charakterze czysto budowlanym, zatem właściciele lokali 1-3 nie powinni być obciążeni karami przewidzianymi dla inwestora ani też partycypować w jakiejkolwiek formie w odpowiedzialności za jego opieszałość w wykonaniu zobowiązania nałożonego przez PINB. Po rozpatrzeniu powyższych odwołań [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 162 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst w Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071; ze zm.) dalej k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jednolity tekst w Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118; ze zm.) dalej: Pr. bud. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wskazując, iż w świetle przepisu art. 162 § 2 k.p.a. orzeczenie organu powiatowego jest zgodne z prawem. W wyznaczonym terminie inwestor nie powiadomił organu o wykonaniu nałożonych w decyzji czynności, a dokonane podczas oględzin nieruchomości ustalenia PINB nie potwierdzają, by obowiązek został wykonany /nie stwierdzono istnienia schodów, zaś wydzielone graficznie miejsce usytuowano niezgodnie z projektem, na obcym terenie, bez zgody jego właściciela/. Nie jest zadaniem organu dochodzenie, czy kiedykolwiek schody były wykonane. To w interesie inwestora powinno leżeć poinformowanie o wykonanych czynnościach wtedy, gdy można było stwierdzić ich wykonanie. Art. 162 § 2 k.p.a. daje podstawę tylko do uchylenia decyzji, a nie dopuszcza możliwości jej zmiany, o co wnoszą skarżące współwłaścicielki budynku – właścicielki lokali nr 1-3. Powyższą decyzję ostateczną zaskarżyli odrębnymi skargami: - właściciele lokali nr 1-3 tj. W.W., A.B. i E.G., - inwestorzy R.Z. , D.P., reprezentowani przez adw. M.P. Właściciele mieszkań 1-3, których skarga została zarejestrowana pod sygn. [...], podnieśli, iż zaskarżona decyzja narusza przepis art. 55 i 59 Prawa budowlanego, art. 162 Kpa oraz narusza też zasady współżycia społecznego. Zdaniem skarżących wydana w dniu [...] roku decyzja WINB nie rozstrzyga ich zarzutu co do braku cech warunkowości wydanej przez PINB w dniu [...] decyzji pozwalającej na użytkowanie. Decyzja ta nie ma ograniczenia czasowego ani też jej sformułowanie nie zawiera w sobie zwrotów typowych dla decyzji warunkowych; to jest np. "pod warunkiem; że-", albo zastrzeżenia że- np. "po wykonaniu zarządzonych prac wydana decyzja stanie się ostateczna". Przyjmując hipotetyczne założenie, że przy sporządzaniu decyzji, jej przepisywaniu lub drukowaniu, do jej treści zakradł się niefortunny błąd gramatyczno-słowny, to PINB miał możliwości dokonania jego sprostowania, poprzez procedurę sprostowania oczywistej pomyłki pisarskiej. Nic takiego nie miało miejsca, wobec tego skarżący mogli mieć pewność, że - wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie ma charakter ostateczny i nie może być uchylona pod żadnym warunkiem, po okresie, w którym się uprawomocniła. Zawarty w treści tej decyzji nakaz zobowiązujący inwestora do wykonania prac wykończeniowych w części budynku oznaczonej numerem 4 i powiadomienia o tym PINB, pozostaje jedynie- w dwustronnych stosunkach inwestor - PINB, oraz w sferze- rozliczenia jego działalności inwestorskiej i wyegzekwowania przez PINB własnych zaleceń w sposób określony odrębnymi przepisami (dodatkowy termin, mandat, grzywna itp.). Działanie PINB oraz WINB nie może naruszać interesu prawnego i faktycznego skarżących. Skarżący podtrzymują też żądanie uchylenia decyzji i udzielenie w jej miejsce pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. [...] w zakresie takim, w jakim nie wymaga on dalszych prac wykończeniowych, to jest w zakresie lokali zasiedlonych poza lokalem 4. Postanowieniem sądu z dnia [...] skarga A.B. została odrzucona. Pełnomocnik R.Z. i D.P., których skarga została zarejestrowana pod sygn. [...] zarzucił zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie art. 15 kpa w zw. z art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa poprzez niezbadanie przez organ II Instancji okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia i poprzez całkowite zignorowanie istniejącego w sprawie materiału dowodowego dotyczącego wykonania czynności, których dopełnienie zastrzeżone było decyzją o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie a nadto nie przeprowadzenie jakichkolwiek czynności wyjaśniających co do stanu faktycznego, 2) naruszenie art. 162 § 2 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, w której zmianie uległy okoliczności leżące wcześniej u podstaw zlecenia dodatkowych robót w decyzji zezwalającej na użytkowanie budynku mieszkalnego oraz jego błędną wykładnię poprzez uznanie, że nie zawiadomienie organu o wykonaniu tych robót jest wystarczającą przesłanką do wydania decyzji przewidzianej w art. 162 §2 kpa, 3) naruszenie art. 107 § 3 kpa i art. 11 kpa poprzez brak określenia w uzasadnieniu decyzji przesłanek, którymi kierował się organ odwoławczy stwierdzając niewykonanie obowiązku wydzielenia miejsca parkingowego i wybudowania schodów. Wskazując powyższe zarzuty pełnomocnik skarżących wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającą tę decyzję organu I Instancji, - zasądzenie od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wywiódł, iż istotą zasady dwuinstancyjnego postępowania jest ponowne merytoryczne rozpoznanie tej samej sprawy. W trakcie tego rozpoznawania organ II Instancji w miarę potrzeby prowadzi postępowanie dowodowe a wydając decyzję ocenia materiał dowodowy w całości w sposób wyczerpujący i odpowiadający zasadom logicznego rozumowania i przy podjęciu wszelkich wysiłków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Dla ustalenia, czy istnieją przesłanki do wydania decyzji, wydanie której przewiduje art. 162 § 2 kpa należało ustalić czy strona dopełniła czynności wybudowania schodów i wydzielenia miejsca parkingowego. Należało też ustalić czy dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie, co wydaje się wprost wynikać z gramatycznej wykładni rzeczonego przepisu. W aktach sprawy brak jakichkolwiek ustaleń przeczących wykonaniu takich czynności. Do dnia [...] nie przeprowadzono żadnej kontroli i żadnej kontroli nie przeprowadzono też bezpośrednio po upływie tego terminu. Oględziny przeprowadzono dopiero w [...] i wtedy stwierdzono istnienie miejsca postojowego. Inspektor miał jednak zastrzeżenia, iż na jego usytuowanie na drodze wewnętrznej nie wyraził zgody właściciel tej drogi. Z materiału sprawy wynika, że ZDITM wyraził wstępnie zgodę na wydzielenie miejsca parkingowego, a następnie, po jego wydzieleniu, na skutek protestu mieszkańców zgody takiej odmówił. Wyjaśnienie tej kwestii zostało złożone na piśmie przez inwestorów w dniu [...]. Było następstwem zdarzeń zaistniałych już po wydzieleniu miejsca parkingowego a zatem po wykonaniu obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...]. W dodatku na skutek zastrzeżeń co do lokalizacji tego miejsca strony podjęły w trakcie trwania postępowania przed organem I instancji starania o zmianę jego lokalizacji. Ponieważ wykonanie zalecenia polegało w rzeczywistości na namalowaniu tak zwanej koperty nie można tego było zrobić natychmiast w [...] z powodu warunków atmosferycznych (zalegającego śniegu, którego ilość ubiegłej zimy uniemożliwiała wykonanie jakichkolwiek prac na posesji). Obecnie koperta jest namalowana, gdyż śnieg stopniał. Fakt ten organ II Instancji mógł z łatwością ustalić. Nie tylko tego nie zrobił ale również nie odniósł się w żaden sposób do protokołu z dnia [...] stwierdzającego wydzielenie takiego miejsca oraz do wyjaśnień (zeznań) złożonych przez strony w dniu [...]. Drugą czynnością miało być wykonanie schodów wewnętrznych. Jest oczywistym, że ich wykonanie byłoby spełnieniem obowiązku nałożonego w pozwoleniu na użytkowanie. Zdumiewające jest w tym kontekście zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zdanie, iż "nie jest zadaniem organu dochodzenie, czy kiedykolwiek schody były wykonane". Dokładnie to właśnie jest zadaniem organu. Fakt, że schodów nie ma w cztery lata po wydaniu decyzji w żaden sposób nie świadczy o tym, iż nie zostały one wykonane. Całkowicie logiczne jest twierdzenie, iż mogły zostać wykonane i zdemontowane. Na to wskazują zgromadzone w sprawie dowody. R.Z. zeznaje, iż schody takie były wykonane. Powstała jednak konieczność zniesienia współwłasności lokalu nr 4. Wszczęto stosowne postępowanie przed Sądem Rejonowym w [...]. Okoliczności te są organowi znane, gdyż w aktach znajdują się stosowne dokumenty. Biegły sądowy wskazał, iż niezbędne dla wydzielenia dwóch samodzielnych lokali mieszkalnych jest zlikwidowanie schodów i zamurowanie otworu w stropie. Tak też współwłaściciele postąpili, a Sąd Rejonowy w [...] postanowieniem z dnia [...] ustanowił odrębną własność lokali i zniósł dotychczasową współwłasność przydzielając każdy z nowo wydzielonych lokali innej osobie. W tej sytuacji twierdzenie organu odwoławczego, iż nie stwierdzono istnienia schodów, jest zupełnie nieprzydatne, jeśli zważyć cel postępowania dowodowego i obowiązki wynikające z art. 7, art.77 § 1 i art. 80 kpa. W żadnym razie z zachowaniem reguł określonych w tych przepisach nie można twierdzić natomiast, iż schodów nie wykonano. Niezależnie od powyższego - zdaniem skarżących okoliczność zniesienia współwłasności lokalu nr 4 poprzez wydzielenie dwóch odrębnych lokali ma istotne znaczenie dla oceny czy przepis art. 162 § 2 kpa można stosować w sytuacji, która uległa tak radykalnej zmianie w stosunku do pierwotnej, iż realizacja nakazanych czynności prowadziłaby do absurdu. Gdyby przyjąć, że strona musi wykonać schody, o których mowa w decyzji, to należałoby wewnętrznymi schodami połączyć dwa mieszkania stanowiące własność dwóch różnych osób. Tym samym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zmieniałby charakter nieruchomości, gdyż tak połączone poziomy budynku nie mogłyby stanowić dwóch odrębnych lokali mieszkalnych i tym samym nie mogłyby funkcjonować w obrocie jako dwie nieruchomości. Organ administracyjny musi zatem brać pod uwagę zmianę okoliczności faktycznych leżących u podstaw wydawania decyzji. W przeciwnym razie mógłby na przykład niweczyć uprawnienia współwłaścicieli do znoszenia współwłasności rzeczy przez podział. Tymczasem przepisy kodeksu cywilnego wskazują, że znoszenie współwłasności przez podział jest podstawową formą jej ustania. Sąd orzekający w sprawie zniesienia współwłasności pomiędzy R. Z i D. P nie uznał żądania podziału rzeczy za sprzecznego z ustawą, bądź niemożliwego. Nie uwzględnienie tych okoliczności doprowadziło do bezzasadnego zastosowania przepisu art. 162 § 2 kpa przez organy obu instancji w tej sprawie. Niewłaściwe zastosowanie art. 162 § 2 kpa polega i na tym, że z decyzji zdaje się wynikać pogląd o konieczności uchylenia decyzji w związku z faktem, że strony nie poinformowały w terminie o wykonaniu zleconych czynności. Tymczasem przepis ten mówi o uchyleniu decyzji w wypadku niedopełnienia czynności a nie w wypadku nie zawiadomienia o ich dopełnieniu. Są to dwie różne kwestie. Ponadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom art. 107 § 1 kpa w zw. z art. 11 kpa. Organ II Instancji w ogóle nie odnosi się w uzasadnieniu do zgromadzonych w sprawie dowodów. Nie uzasadnia dlaczego niewykonaniem zlecenia jest brak dokumentu potwierdzającego wyrażenie zgody właściciela terenu na usytuowanie miejsca parkingowego. W żaden sposób nie komentuje zeznań stron. Ignoruje fakt przeprowadzenia i rezultaty postępowania sądowego. Nie odnosi się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Nie można zatem uznać, iż wskazał fakty, które uznał za udowodnione oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), połączył sprawy, wszczęte powyższymi skargami do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i zważył, co następuje. Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego podlegał będzie taki akt wydany przez organ administracji publicznej, który – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a. – narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też poprzez naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności. Dokonana wg wskazanego wyżej kryterium sądowa kontrola zaskarżonego aktu nie dała podstaw do uwzględnienia skarg, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zawarte w skargach zarzuty okazały się nietrafne. W związku z treścią skargi W.W. i E.G. wskazać przede wszystkim należy, iż jako nabywcy i właściciele swych lokali mieszkalnych, znajdujących się w budynku jednorodzinnym są następcami prawnymi inwestorów tj. R.Z. i D.P. będących adresatami decyzji Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...], znak: [...], o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wolnostojącego, zawierającego cztery lokale mieszkalne z garażami i przyłączami infrastruktury technicznej przy ul. [...] w [...]. W decyzji tej zostało zawarte skierowane do inwestora zobowiązanie do zakończenia robót wykończeniowych, wykonania schodów wewnętrznych w dwupoziomowym lokalu mieszkalnym nr 4 oraz do graficznego wydzielenia miejsca postojowego dla osób niepełnosprawnych do dnia [...] oraz do zawiadomienia Inspektora Nadzoru Budowlanego o zakończeniu tych robót. Jak bezspornie wynika z akt sprawy inwestorzy nie zawiadomili w/w organu o wykonaniu w/w robót. Przeprowadzona przez organ kontrola wykazała, że wskazane w decyzji z [...] schody, łączące poziomy lokalu nr 4 nie zostały wykonane, a otwór, w którym miały być osadzone został zamurowany. Inwestorzy dokonali zaś wydzielenia z lokalu nr 4 dwóch odrębnych lokali, wskutek czego budynek jednorodzinny o czterech lokalach , na który otrzymali pozwolenie na budowę, stał się 5 lokalowy. Zgodnie z art. 162 § 2 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji uchyli decyzję jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. W rozpatrywanej sprawie spełniona została hipoteza normy zawartej w tym przepisie. Organy, wydając pozwolenie na użytkowanie realizowanego budynku o czterech lokalach mieszkalnych, zobowiązał inwestorów do wykonania wskazanych w decyzji z dnia [...] czynności i wyznaczył termin ich wykonania. O wykonaniu nałożonych w takiej decyzji czynności można mówić jedynie w sytuacji gdy czynności te zostały przez adresata decyzji dopełnione w określonym terminie i powiadomił on organ o ich dopełnieniu. W przeciwnym wypadku – a z takimi mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie - nie można mówić o dopełnieniu czynności. W związku z powyższym, bezprzedmiotowa jest zawarta w skardze R.Z. i D.P. argumentacja, iż schody zostały wykonane ale następnie – po wyodrębnieniu z lokalu nr 4 dwóch odrębnych lokali – zdemontowane, a organ nie odniósł się do twierdzeń skarżących w tym zakresie. Powyższa okoliczność, nawet jeśli była prawdziwa, nie zmienia istoty rzeczy, w sytuacji, gdy o wykonaniu czynności inwestorzy nie zawiadomili organu. Nietrafna jest zatem argumentacja skargi odnosząca się do nie zebrania i nie rozważenia przez organ materiału dowodowego w tej sprawie i wadliwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz nie uwzględnienie zmiany okoliczności w postaci prawnego podziału lokalu nr 4. Jednocześnie, w związku z treścią skargi W.W. i E.G. stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 162 § 2 kpa organ, stwierdzając niewykonanie czynności wskazanych w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, może jedynie decyzję tę uchylić w całości. Nie może nadać jej innej treści i wyłączyć spod postępowania opartego na w/w przepisie części lokali. Nie stoi to jednak na przeszkodzie właściwego uregulowania sprawy w postępowaniu będącym konsekwencją zastosowania art. 162 § 2 kpa. W tym stanie rzecz skargi zgodnie z dyspozycją art. 151 p.p.s.a. podlegają oddaleniu.