II SA/Sz 1109/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 listopada 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenie wpisu sądowego należnego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł z jednoczesnym pouczeniem, że powyższą kwotę należy uiścić w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa, zawierająca powyższe wezwania wraz z pouczeniami została skierowana na podany przez skarżącego adres i doręczona w sposób zastępczy (pozostawiona na poczcie i dwukrotnie awizowana). Zwrot wezwania do sądu nastąpił 15 grudnia 2014 r. Skarżący - (vide: zwrotne potwierdzenia odbioru k. 16). Do dnia dzisiejszego skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej "P.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stałego lub stosunkowego. Wniesienie skargi w niniejszej sprawie podlegało obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego. Wysokość wpisu została określona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 powołanego wyżej rozporządzenia, wpis stały w niniejszej sprawie wynosi 200 zł (dwieście złotych). Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy P.p.s.a. termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 ww. ustawy. Jak wynika z akt sprawy przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł została doręczona skarżącemu poprzez tzw. doręczenie zastępcze. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 P.p.s.a.. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. § 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W dniu 24 listopada 2014 r. zostało pozostawione zawiadomienie w skrzynce listowej o możliwości odebrania przesyłki w UP, w dniu 2 grudnia 2014 r. zostało pozostawione powtórne zawiadomienie. W dniu 10 grudnia 2014 r. przesyłka wróciła do sądu. Wobec tego w niniejszej sprawie ustawowy, siedmiodniowy termin upłynął dnia 17 grudnia 2014 r., który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy jednakże skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu w żądanej kwocie. Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.