II SA/Sz 1112/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi M. i R. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] znak [...], a także postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...], II stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących M. i R. J. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia (...(, wydanym z powołaniem się na art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (j.t.: DzU z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: DzU z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej zwanej: K.p.a.), po rozpatrzeniu sprawy M. i R.J., dotyczącej samowolnego wybudowania domku campingowego na terenie działki oznaczonej nr ew. (...( przy ul. (...( w P. - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. nakazał stronom wstrzymanie robót budowlanych i zabezpieczenie terenu budowy oraz zobowiązał inwestora do przedłożenia w terminie do 15 sierpnia 2007 r. dokumentów mających na celu doprowadzenie wybudowanego domu do stanu zgodnego z prawem, tj.: – zaświadczenia Wójta Gminy R. o zgodności realizowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. P. lub prawomocnej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy; – oświadczenia o prawie do dysponowania terenem na cele budowy; – czterech egzemplarzy projektu budowlanego zrealizowanego domku campingowego wraz z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu 2 lipca 2007 r. podczas wizji lokalnej przeprowadzonej na terenie działki oznaczonej nr ew. (...( w P., stwierdzono, iż M. i R.J., nie mając pozwolenia na budowę, w maju 2007 r. na terenie opisanej działki wybudowali domek campingowy o wymiarach 4,8 x 6,8 m. Konstrukcja campingu jest drewniana, z zewnątrz domek obito deskami, od wewnątrz – panelami, a drewniany dwuspadowy dach z wiązarów deskowych pokryto gontem bitumicznym. Obiekt posadowiono przy granicy z działką sąsiednią, co powoduje, że wody opadowe z dachu domku są odprowadzane na teren tej działki. Camping posiada przyłącze energetyczne. Ponadto organ wyjaśnił, iż w świetle przepisów ustawy – Prawo budowlane budowa campingu wymagała uzyskania na budowę, zaś podstawę działania organu w rozpatrywanej sprawie stanowił 48 ust. 2 tej ustawy. Organ pierwszej instancji wskazał także, iż wbrew oświadczeniu R.J. o tym, iż istniejący domek został wyremontowany, zdjęcia przedstawione przez właścicielkę sąsiedniej nieruchomości – E.P. dowodzą, że obiekt poprzedni został całkowicie rozebrany, a w jego miejsce wybudowano nowy domek campingowy. W związku z niewykonaniem przez M. i R.J. obowiązków nałożonych powyższym postanowieniem, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia (...(, na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy - Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a., nakazał im rozbiórkę przedmiotowego domku campingowego, jako wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Organ administracji zobowiązał ich również do uporządkowania terenu rozbiórki oraz powiadomienia tego organu o wykonaniu rozbiórki. Po rozpatrzeniu wniesionego przez M. i R.J. odwołania, w którym argumentowali, iż nie dokonali budowy lecz remontu istniejącego obiektu, wymagającego takiego remontu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., decyzją z dnia (...(, wydaną w postępowaniu odwoławczym z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4, i art. 83 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego została wydana zasadnie. Zebrany materiał dowodowy wskazywał na to, iż przedmiotowy domek campingowy został wybudowany bez stosownego pozwolenia na budowę – w miejscu wcześniej istniejącego obiektu. Nie podzielił natomiast stanowiska odwołujących, iż roboty budowlane prowadzone przez strony stanowiły remont obiektu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. M. i R.J. wnieśli o uchylenie powyższej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., zarzucając im: – błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na wynik postępowania, poprzez błędne stwierdzenie organów, iż remont domku campingowego mieszczącego się przy ul. (...( w P. należało traktować jako budowę nowego obiektu, podczas gdy w rzeczywistości obiekt powyższy istnieje od ponad 12 lat, zaś działania podjęte przez inwestora – R.J. polegały jedynie na wymianie elementów konstrukcyjnych domku, które w trakcie wieloletniej eksploatacji uległy zużyciu i zniszczeniu; – rażące naruszenie art. 3 pkt 8 ustawy – Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i uznanie, iż wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego nie stanowi remontu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DzU Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny ma obowiązek badania zgodności zaskarżonych aktów organów administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich legalności, a więc z punktu widzenia ich zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 103, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej: P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga w rozpatrywanej sprawie jest uzasadniona, lecz z innych przyczyn niż w niej podane. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., Sąd uwzględnił bowiem wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt P 37/06, w którym orzeczono, że art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. "b" i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w częściach obejmujących wyrażenie "w dniu wszczęcia postępowania", są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności przepisu, na podstawie którego wydana została zaskarżona decyzja stanowi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a K.p.a. Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., skierowanym do skarżących postanowieniem z dnia 16 lipca 2007 r., na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, m.in. nałożył na nich obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie enumeratywnie wskazanych zaświadczeń i dokumentów, w tym zaświadczenia Wójta Gminy R. o zgodności realizowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. P. lub prawomocnej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy. Niewypełnienie przez skarżących obowiązków nałożonych ww. postanowieniem stało się podstawą wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., nakazującej stronom rozbiórkę domku campingowego. Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., uznając, że organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, w którego toku wydano postanowienie z (...(, utrzymał tę decyzję w mocy. W rozpatrywanej sprawie doszło zatem do zaistnienia okoliczności dającej podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a K.p.a., co stanowi wskazaną w art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b", w związku z art. 135 P.p.s.a. przesłankę do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także wydanego w granicach tej sprawy postanowienia z dnia (...( - opartego na zakwestionowanych przez Trybunał Konstytucyjny przepisach. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia wyroku (pkt II) orzeczono stosownie do przepisu art. 152 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt. III wyroku oparto na art. 200 i 205 § 1 P.p.s.a.