II SA/Sz 1115/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]", po wznowieniu na wniosek R. S. postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia "[...]" w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, uchyliło w całości swoją decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Jednocześnie Kolegium przyznało R. S. dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy, tj. od dnia "[...]". do dnia "[...]" w wysokości 155,54 zł miesięcznie. W uzasadnieniu ww. decyzji Kolegium wskazało, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 9 maja 2006 r., sygn. akt P 4/05, uznał art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych za niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. W wyroku tym Trybunał orzekł również o niezgodności § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Mając powyższe na względzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że decyzja własna tego organu z dnia "[...]". oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia "[...]" zostały oparte o niekonstytucyjne podstawy prawne i po wznowieniu postępowania uchyliło ww. decyzje, przyznając R. S. dodatek mieszkaniowy w wysokości uwzględniającej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. Decyzja Kolegium z dnia "[...]" zawierała pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. R. S., stosownie do pouczenia, pismem z dnia "[...]" złożył skargę do Sądu, domagając się uchylenia decyzji Kolegium w całości. Skarżący wniósł o przyznanie dodatku mieszkaniowego w wyższej wysokości, z uwzględnieniem 30 kWh energii elektrycznej za brak ciepłej wody oraz o przyznanie ustawowych odsetek od dnia "[...]". od kwoty 179,46 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi R. S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", która została wydana w trybie wznowienia postępowania na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 i art. 145a § 1 Kpa. Podkreślić należy, że istotą wznowionego postępowania i uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej jest powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy wydaje się, jak gdyby w sprawie nie było w danej instancji rozstrzygnięcia. Decyzja administracyjna kończącą postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest więc decyzją wydaną w nowej sprawie w I instancji, a zatem przysługuje od niej odwołanie do organu wyższego stopnia, ewentualnie w sytuacji określonej w art. 127 § 3 Kpa – wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie bowiem do treści art. 127 § 3 Kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na względzie, skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" wniesioną do Sądu bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalną. Niezależnie od powyższego Sąd podkreśla, iż skutki błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji co do prawa wniesienia przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia nie mogą wywoływać negatywnych skutków procesowych dla strony, która tym samym zachowała prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stosownie do postanowień cytowanego wyżej art. 127 § 3 Kpa. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 wskazanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.