II SA/Sz 1116/06

Dnia 22 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 1116/06 oddalającego skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracji w Szczecinie wyrokiem z dnia [...] r. oddalił skargę R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W związku z niezłożeniem w przypisanym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia, stwierdzono prawomocność powyższego wyroku od dnia [...]r. W dniu [...] r. skarżący złożył w Biurze Podawczym Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] r., jednocześnie załączając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że uchybienie terminu było przez niego niezawinione, gdyż adwokat wyznaczony z urzędu nie powiadomił go o terminie rozprawy, a ponadto pełnomocnik nie brał udziału w rozprawie i nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyjaśnił, że o wyroku oddalającym skargę dowiedział się dopiero w dniu [...] r. podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem sekretariatu WSA w Szczecinie. Natomiast w dniu [...] r. zapoznał się z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl natomiast przepisu art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Ponadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: -wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, -zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, - dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Jak wynika z akt sprawy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, został złożony w Biurze Podawczym Sądu w dniu [...] r. Skarżący jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazał [...] r., wyjaśniając, że w tym dniu dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd dał wiarę powyższym wyjaśnieniom, a zatem wniosek został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy. Ponadto strona dokonała czynności procesowej, dla której był ustanowiony uchybiony termin, tj. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniosku należy dokonać oceny przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, która pozwoli na ustalenie, czy niedochowanie terminu zostało spowodowane przez przeszkodę w sposób rzeczywisty uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej w przewidzianym dla niej terminie. W orzecznictwie wyrażony jest pogląd, że brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Zaś do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminowi zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Ocena braku winy pozostaje w gestii sądu, który dokonuje przedmiotowej oceny biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i mając na względzie także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku wskazał na niedostateczną staranność w prowadzeniu spraw przez reprezentującego go pełnomocnika. W ocenie Sądu przyczynę wskazaną we wniosku o przywrócenie terminu nie można uznać za okoliczność niezawinioną, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. W przypadku gdy w sprawie skarżący działa przez profesjonalnego pełnomocnika, to przy ustalaniu winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania tego pełnomocnika, bowiem czynności realizowane przez pełnomocnika w ramach udzielonego pełnomocnictwa (jak również jego zaniechania) odnoszą taki sam skutek jak czynności podejmowane osobiście przez stronę. Strona działająca przez pełnomocnika odpowiada za jego działania oraz obciążona jest w pełni skutkami jego zaniedbań czy też zaniechań (por. postanowienie WSA z dnia 13 stycznia 2009 r.I SA/Wa 628/08, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Skoro strona ponosi ryzyko ujemnych skutków zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego, zatem zaniedbania jego nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Okoliczności wskazane zatem w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu tj. niepoinformowanie mocodawcy przez pełnomocnika o terminie rozprawy, brak udziału adwokata w rozprawie, czy też niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie stanowią niezawinionego uchybienia terminu, gdyż nie są przyczynami, której strona (jej pełnomocnik) nie mogła przezwyciężyć, przy użyciu dostępnych dla niej środków. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.