II SA/Sz 1119/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. M. i S. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewoda decyzją z dnia z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółce A. pozwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej 15 i 0,4 kV wraz ze stacją transformatorową 15/04 kV oraz rozbiórkę istniejącej stacji słupowej w [...] na działkach nr [...] oraz [...] (po podziale [...]). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję wnieśli współwłaściciele działki nr [...], położonej w odległości 1 m od planowanej stacji transformatorowej. W skardze zwarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie przed rozpoznaniem skargi może spowodować skutki, których odwrócenie będzie szczególnie utrudnione, w związku z dużymi kosztami inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przytoczyli takich okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej zgodnie z którym odwrócenie skutków spowodowanych inwestycją będzie szczególnie utrudnione, nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku. Realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę sąd nie ocenia jednak prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to, czy jej wykonanie - jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem - może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom strony skarżącej. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. Przedmiotem skargi jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej wraz ze stacją transformatorową w odległości 1 m od niezabudowanej działki należącej do wnioskodawców. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie przytoczyli takich okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania tej decyzji. Także z okoliczności sprawy nie wynika, aby udzielenie ochrony tymczasowej było konieczne. Z tego względu na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.