II SA/Sz 1120/13
PostanowienieWSA w Szczecinie2018-04-27
Skład orzekający: Katarzyna Sokołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA, sporządzona osobiście przez stronę, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, podobnie jak skarga kasacyjna, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Brak takiego wymogu formalnego jest brakiem nieusuwalnym, czyniącym skargę niedopuszczalną. W związku z tym, skarga sporządzona osobiście przez stronę, która nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący R. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1120/13, którym oddalono jego skargę na decyzję Inspektora Sanitarnego w przedmiocie choroby zawodowej. Skarżący nie zgadzał się z wyrokiem i wniósł o jego uchylenie. Pismo nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1120/13 w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Inspektor Sanitarny z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Wyrokiem wydanym w dniu 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1120/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R. G. na opisaną w sentencji decyzję Inspektor Sanitarny w przedmiocie choroby zawodowej. Rzeczony wyrok stał się prawomocny z dniem 12 marca 2015 r.
W piśmie z dnia 8 kwietnia 2018 r. skarżący R. G. podniósł, że nie zgadza się z wyrokiem WSA w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2014 r. i wniósł o jego uchylenie. Pismo nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że pismo skarżącego zakwalifikowane zostało jako skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1120/13.
Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a." – skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Stosownie natomiast do art. 285l P.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl przepisu art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Niesporządzenie skargi kasacyjnej, a zatem i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną.
W rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2014 r. została osobiście sporządzona przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a.
W tej sytuacji skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 285f § 3 P.p.s.a. należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło