II SA/Sz 1121/15

Dnia 11 maja 2016 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Postanowienie to ma skutki prawomocnego orzeczenia Sądu, ponieważ skarżąca nie wniosła sprzeciwu od tego postanowienia (art. 259 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł. A. F. uiściła w dniu 4 grudnia 2015 r. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. W dniu 22 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi w dniu 9 marca 2016 r. W dniu 8 kwietnia 2016 r. pełnomocnik złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl. art. 211 i art. 212 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. W niniejszej sprawie został już rozpoznany wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. wniosek ten uwzględniono w części. Skarżącej zostało bowiem przyznane zwolnienie od kosztów sądowych ponad 500 zł, a w pozostałej części wniosek oddalono. Należną opłatę, w zakresie nieobjętym zwolnieniem, skarżąca uiściła w dniu 4 grudnia 2015 r. Oznacza to, że poza uiszczoną już opłatą w kwocie 500 zł, skarżącej nie obciążają żadne dalsze koszty sądowe w niniejszej sprawie. Z kosztów tych została bowiem zwolniona prawomocnym postanowieniem. W tej sytuacji rozpoznanie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakresie objętym już zwolnieniem, stało się zbędne. Postępowanie wywołane wnioskiem należało zatem umorzyć na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy.