II SA/Sz 1123/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów do szkolenia kandydatów na kierowców postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący A. R., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji we sprawie skreślenia skarżącego z ewidencji instruktorów do szkolenia kandydatów na kierowców. Wraz ze skargą A. R. wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Skreślenie instruktora z ewidencji – jak zauważył skarżący – ze względu na rażące naruszenie przepisów w zakresie szkolenia jest obwarowane dodatkową dolegliwością, która jest w istocie zakazem prowadzenia tego typu działalności przez okres [...]. Skarżący podał, że zważywszy na jego wiek oraz trudną sytuację na rynku pracy, wymierzona kara oznacza dla niego w praktyce [...] lata pozostawania bez pracy, co odbije się zarówno na sytuacji wnioskodawcy i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej – "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z przedstawionych wyżej przesłanek, tj. występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wiążących się z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności. Na skarżącym spoczywa ciężar udowodnienia, że wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wystarczy przy tym samo powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki, ale na skonkretyzowaniu jakie konkretnie powody przemawiają za objęciem skarżącego ochroną tymczasową. Wnioskodawca ma obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności swych twierdzeń. Żądanie skarżącego powinno być jednocześnie poparte odpowiednim materiałem dowodowym, potwierdzającym istnienie okoliczności podnoszonych we wniosku. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez skarżącego, jak i również argumentów i okoliczności wynikających z akt sprawy. Analizując przedmiotowy wniosek pod kątem wystąpienia wyżej wskazanych przesłanek należy stwierdzić, że argumentacja przedstawiona w skardze nie uprawdopodabnia konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia wniosku nie wynika jakie skutki finansowe, majątkowe lub inna szkoda spowoduje dla strony wykonanie zaskarżonej decyzji. Sam fakt wystąpienia negatywnych konsekwencji związanych z wykonaniem aktu lub czynności organu administracyjnego nie może uzasadniać żądania wniosku. Skarżący nie wskazał konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o możliwości wyrządzenia mu określonej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek nie jest także poparty odpowiednimi dokumentami obrazującymi choćby na przykład aktualną sytuację materialną strony i ewentualne konsekwencje majątkowe wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd, na podstawie akt sprawy nie dostrzegł okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stosownie do powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.