II SA/Sz 1124/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. K. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, w której ustalono ww. opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału, położonej w obr. [...] , gm. [...] , oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] , jednocześnie rozkładając opłatę na [...] rat rocznych, po [...] zł. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości wskazując, że zachodzi obawa wyrządzenia znacznej szkody w jego majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Przy czym nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Twierdzenia powinny zatem wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy. Powyższe uwagi należy odnieść także do decyzji administracyjnej zobowiązującej do uiszczenia należności pieniężnych. Wprawdzie taka decyzja pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodząc określony skutek w finansach zobowiązanego, ale nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowej instytucji, jaką jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. post. NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, zawarty w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nie został umotywowany zgodnie z wymogami wynikającymi z treści powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentacja skarżącego ograniczyła się jedynie do powtórzenia przesłanki ustawowej. Wnioskodawca nie wyjaśnił na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bowiem nie wskazał konkretnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do usunięcia skutki w powyższym znaczeniu. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych. Brak zatem uzasadnienia wniosku, w realiach niniejszej sprawy, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślić nadto należy, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można brać pod uwagę zarzutów skargi, skoro przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.