II SA/Sz 1127/16
WyrokWSA w Szczecinie2017-01-26
Skład orzekający: Renata Bukowiecka-Kleczaj, Stefan Kłosowski, Maria Mysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej na nieruchomości oraz jej zły stan techniczny uzasadniają zmianę oznaczenia użytku gruntowego w ewidencji gruntów i budynków na "nieużytki poprzemysłowe", mimo braku formalnej decyzji o zmianie sposobu użytkowania budynku?Ratio decidendi
Sąd uznał, że samo zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej na nieruchomości oraz jej zły stan techniczny nie są wystarczające do zmiany oznaczenia użytku gruntowego w ewidencji gruntów i budynków. Zmiana taka wymaga formalnej decyzji o zmianie sposobu użytkowania budynku wydanej przez właściwy organ administracji budowlanej. Bez takiej decyzji, organ ewidencyjny nie może dokonać zmiany, gdyż wykraczałoby to poza jego kompetencje. Ponadto, pojęcie "nieużytków poprzemysłowych" nie jest przewidziane w przepisach dotyczących ewidencji gruntów i budynków.Stan faktyczny
Skarżący E. K. i R. K. domagali się zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków, wskazując, że ich działki ewidencyjne nr [...] stały się "nieużytkami poprzemysłowymi" z powodu wieloletniej działalności przemysłowej i złego stanu technicznego budynków. Starosta odmówił wprowadzenia zmian, a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący wnieśli skargę do sądu, argumentując, że stan faktyczny nieruchomości jest niezgodny z ewidencją, a zaprzestanie działalności gospodarczej i zły stan techniczny budynków powinny zostać odzwierciedlone w ewidencji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi E. K. i R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Starosta P., na podstawie art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, po rozpoznaniu wniosku R.K. i E.K. z dnia [...] r. odmówił wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego nr [...], gmina P., zmian danych ewidencyjnych w zakresie działek ewidencyjnych nr [...].
W uzasadnieniu decyzji, organ wskazał, że wniosek R.K. i E.K. dotyczył ujawnienia na działkach opisanych powyżej "nieużytków poprzemysłowych", przy czym wnioskodawcy argumentowali powstanie tych nieużytków wieloletnią działalnością przemysłową.
Starosta wyjaśnił, że aktualnie w ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego nr [...], gmina P., działki ewidencyjne nr [...], ujawnione są jako inne tereny zabudowane oznaczone symbolem "Bi" a budynki na tych działkach jako pozostałe budynki niemieszkalne. Natomiast część gruntów na działce ewidencyjnej numer [...] oznaczona jest symbolem "Ba" – tereny przemysłowe. Jak wynika z dowodów będących podstawą zmian dokonanych w ewidencji gruntów i budynków, działki te wraz z położonymi na ich terenie zabudowaniami stanowią integralną część [...], zakupu którego w częściach dokonał E.K. w roku [...] oraz w roku [...].
Organ zaznaczył, że powyższy stan w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie przedmiotowych nieruchomości zgodny jest z dokumentami zgromadzonymi w zasobie. Natomiast w zasobie brak jest dokumentów, z których wynikałoby, że w przedmiotowym zakresie nastąpiły zmiany, aktualnie ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków, danych ewidencyjnych.
Odnosząc się do zmiany w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) dotyczącej zaprzestania działalności gospodarczej prowadzonej przez E.K. do dnia [...] r., której rodzaj został określony w tej ewidencji zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) kodami: [...], organ wskazał, że powyższe zapisy wskazują na charakter działalności prowadzonej przez wymienionego. Jednocześnie rodzaj prowadzonej działalności, zdaniem organu, potwierdza poprawność zapisów ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie użytków gruntowych, na działkach na których ta działalność była prowadzona.
Starosta podkreślił, że rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym w ewidencji gruntów i budynków oznacza się rodzaje użytków gruntowych, nie przewiduje oznaczeń dla terenów określonych we wniosku – "nieużytki poprzemysłowe". Z tego względu, w obecnym stanie faktycznym i prawnym nieruchomości, nie ma możliwości zrealizowania tego wniosku.
E.K. i R.K. złożyli odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej naruszenie:
- art. 24 ust. 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne,
- § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków,
- art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.
Odwołujący się wnieśli o zmianę zaskarżonej decyzji Starosty P. poprzez wprowadzenie zawnioskowanych zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego nr [...], gmina P., w zakresie działek ewidencyjnych nr [...], względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i w tym zakresie przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego jej rozpatrzenia.
Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, skarżący wskazali, że dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym jest możliwe poprzez udokumentowanie przez osobę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w ewidencji a rzeczywistym stanem prawnym i faktycznym gruntów, co wynika z treści § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. [...] E.K. od [...] r. prowadził działalność wyłącznie w zakresie przetwórstwa mięsnego w obiektach do tego celu zaprojektowanych i wybudowanych. W pozostałych budynkach i budowlach zaprojektowanych oraz wybudowanych w celu prowadzenia w nich działalności gospodarczej wyłącznie w zakresie uboju zwierząt rzeźnych, Zakład ten nie prowadził żadnej działalności gospodarczej, czego przyczyną był ich stan techniczny, który uniemożliwiał prowadzenie w nich działalności gospodarczej zgodnie z ich przeznaczeniem bez dostosowania konstrukcji tych obiektów do surowych norm prawa sanitarnego, obowiązującego w Polsce po akcesji Polski do Unii Europejskiej, co wymagało przeprojektowania, a następnie gruntownego przebudowania przedmiotowych budynków i budowli.
Skarżący dodali, że w pozostałych obiektach masarni [...] E.K. począwszy od dnia [...] r. zaprzestał prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej, którą z tym dniem wyrejestrował z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Aktualnie teren działek nr [...] jest obszarem nieużytków, które bez uprzedniej ich rewitalizacji, w tym wymiany gruntu, usunięcia fundamentów, rozbiórki pozostałych po [...] części zabudowań, nie nadaje się do jakiegokolwiek zagospodarowania tak gospodarczego jak i rolniczego czy pod zabudowę mieszkaniową.
Decyzją z dnia [...] r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego a także art. 7b ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 7d pkt 1 lit. a oraz art. 24a ust. 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję Starosty P. z dnia [...] r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w aktach sprawy zgromadzonych przez organ I instancji brak jest dokumentacji potwierdzającej rozpoczęcie innego niż dotychczasowy sposób użytkowania przedmiotowych działek.
Skarżący w toku postępowania przedłożyli organowi I instancji pismo z dnia [...] r. będące odpowiedzią na ich wniosek w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości działek nr [...]. Pismo to nie zawiera jednak informacji świadczących o faktycznie dokonywanych zmianach w użytkowaniu przedmiotowych działek, które można ujawnić w ewidencji gruntów i budynków.
Kolejnym dowodem jaki przedłożyli skarżący jest wypis z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), w którym ostatni wpis dotyczy zaprzestania działalności gospodarczej prowadzonej do dnia [...] r. przez E.K. Powyższy dowód wskazuje na charakter działalności, którą skarżący zaprzestał prowadzić w dniu [...] r. Nie jest to natomiast dowód potwierdzający zmianę lub rozpoczęcie innego sposobu użytkowania przedmiotowych działek, który byłby podstawą wprowadzenia zmiany użytków gruntowych. Samo zaprzestanie działalności nie świadczy o zmianie funkcji budynków i przeznaczenia nieruchomości.
Organ odwoławczy podkreślił, że w trakcie toczącego się postępowania R. i E. K. nie dostarczyli organowi I instancji dokumentacji geodezyjnej, która miałaby znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszego postępowania ani organ I instancji nie miał wiedzy o istnieniu takiej dokumentacji.
W katalogu użytków gruntowych wymieniony jest jedynie "nieużytek" oznaczony literą "N" należący do grupy użytków – Grunty orne. Mając na uwadze definicję zawartą w załączniku nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w świetle przedłożonych dowodów trudno uznać, że tereny działek nr [...] są "nieużytkami". Brak jednoznacznych dowodów na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowych działek doprowadził do wydania decyzji odmawiającej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zmiana użytków gruntowych na przedmiotowych działkach może nastąpić w momencie rozpoczęcia innego sposobu użytkowania przedmiotowych gruntów oraz przedłożenia w tej sprawie stosownej dokumentacji Staroście P.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wnieśli R.K. i E.K. Podnosząc zarzuty analogiczne jak w odwołaniu od decyzji Starosty P. z dnia [...] r., wskazali, że argumentacja rozpoznających niniejszą sprawę organów administracyjnych zasadniczo sprowadza się do niewyjaśnionego i niewykazanego w toku postepowania administracyjnego założenia, że uwidoczniony w ewidencji gruntów i budynków stan prawny zgodny jest z rzeczywistym stanem faktycznym tych obiektów. Założenie to jest jednak błędne bowiem [...] E.K. od [...]r. prowadził działalność wyłącznie w zakresie przetwórstwa mięsnego w obiektach do tego celu zaprojektowanych i wybudowanych. W pozostałych budynkach i budowlach tego kompleksu zaprojektowanych oraz wybudowanych w celu prowadzenia w nich działalności gospodarczej wyłącznie w zakresie uboju zwierząt rzeźnych, Zakład od [...] r. nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Stan techniczny tych obiektów uniemożliwiał prowadzenie w nich działalności gospodarczej zgodnie z ich przeznaczeniem bez dostosowania ich konstrukcji do surowych norm prawa sanitarnego obowiązującego w Polsce po akcesji do Unii Europejskiej. Prowadzoną w pozostałych obiektach masarni działalność gospodarczą skarżący wyrejestrował z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej z dniem [...] r. Aktualnie teren działek nr [...] jest obszarem nieużytków, które jako obszary w ogóle niewykorzystywane, na których znajdują się zdekapitalizowane pozostałości po uprzednio istniejących obiektach produkcyjnych, których część została wyburzona, bez uprzedniej rewitalizacji, w tym wymiany gruntu, usunięcia fundamentów, rozbiórki pozostałych po [...] części zabudowań, nie nadaje się do jakiegokolwiek zagospodarowania tak gospodarczego jak i rolniczego czy pod zabudowę mieszkaniową, stanowiąc tym samym obszar faktycznych nieużytków, co winno zostać odzwierciedlone w odpowiednich ewidencjach urzędowych.
Skarżący podnieśli, że organ I instancji nie podjął w toku postępowania administracyjnego wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, poprzestając na stwierdzeniu, że "działki wraz z położonymi na ich terenie zabudowaniami stanowią integralną część [...] E.K.", co jest oczywiście niezgodne z rzeczywistym i aktualnym stanem faktycznym, ponieważ po niegdyś zintegrowanych obiektach zamkniętego kompleksu Zakładu, pozostały jedynie fragmenty stanowiące odgrodzone od sąsiednich nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkaniowymi jednorodzinnymi opuszczone "poprodukcyjne" ruiny budowlane.
Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2014 r., skarżący wskazali ponadto, że organ I instancji wydał decyzję odmawiającą dokonania zawnioskowanych zmian w ewidencji gruntów i budynków "zanim skarżący mieli możliwość i przedstawili niezbędną do załatwienia sprawy dokumentację geodezyjną i kartograficzną".
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
W oparciu o przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w § 2 tego przepisu sprawowana jest według kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) zaskarżone orzeczenie podlega wówczas wyeliminowaniu z obrotu prawnego.
Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że skarga R.K. i E.K. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 2 pkt 8 cytowanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. W świetle art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy, ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie, których zadaniem jest, stosownie do § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi.
Jak wynika z powyższych regulacji, w przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania.
Z kolei w myśl art. 24 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:
1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych, wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;
2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.
Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c cytowanej ustawy).
W niniejszej sprawie skarżący domagali się zmiany danych w ewidencji gruntów prowadzonej przez Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w P. dla będących ich własnością nieruchomości stanowiących działki gruntu o numerach ewidencyjnych [...], wskazując że utraciły one swoją wartość użytkową i aktualnie stanowią nieużytki poprzemysłowe. Starosta P. decyzją z dnia [...] r. odmówił skarżącym wprowadzenia takiej zmiany w ewidencji gruntów i budynków, zaś [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. decyzję tę utrzymał w mocy. Organ odwoławczy uznał, że w aktach sprawy zgromadzonych przez organ I instancji brak jest dokumentacji potwierdzającej rozpoczęcie innego niż dotychczasowy sposób użytkowania przedmiotowych działek. Aktualnie w ewidencji gruntów i budynków na działkach ewidencyjnych numer [...], ujawniony jest użytek gruntowy "Bi" – inne tereny zabudowane, a budynki na tych działkach oznaczone są jako "i" – pozostałe budynki niemieszkalne. Natomiast w części działki ewidencyjnej numer [...] ujawniony jest użytek gruntowy "Ba" – tereny przemysłowe.
Należy przy tym zaznaczyć, że w załączniku nr 6 do cytowanego powyżej rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków ("ZALICZANIE GRUNTÓW DO POSZCZEGÓLNYCH UŻYTKÓW GRUNTOWYCH"), określającym cechy gruntów i inne przesłanki, które decydują o zaliczaniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, użytki "Bi" i "Ba" zaliczono do grupy użytków – Grunty zabudowane i zurbanizowane.
Do terenów przemysłowych zaliczono grunty:
1) zajęte pod budynki, zaliczone w [...] do grupy [...] - budynki przemysłowe i magazynowe, oraz związane z tymi budynkami budowle i urządzenia, w szczególności: wiaty, kotłownie, zbiorniki, przewody naziemne, place składowe, place postojowe i manewrowe, ogrodzenia, śmietniki, składowiska odpadów,
2) położone między budynkami, budowlami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty i kwietniki;
3) zajęte pod bazy transportowe i remontowe, stacje transformatorowe, naziemne rurociągi, kolektory i wodociągi, hałdy i wysypiska śmieci, ujęcia wody i oczyszczalnie ścieków.
Natomiast do innych terenów zabudowanych zaliczono grunty:
1) zajęte pod budynki i budowle inne niż zaliczone w [...] do działu [...] oraz do grupy [...] oraz urządzenia związane z tymi budynkami i budowlami, w szczególności: kotłownie, zbiorniki, przewody naziemne, place składowe, place postojowe i manewrowe, ogrodzenia, śmietniki, składowiska odpadów;
2) położone między budynkami, budowlami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane w innym celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty i kwietniki,
3) zajęte pod cmentarze czynne oraz cmentarze nieczynne, ale niezaliczone do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, oraz grzebowiska zwierząt.
Z aktu notarialnego Rep. "A" nr [...] z [...] r. wynika, że skarżący nabył działkę numer [...], która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenie o funkcji istniejącej ubojni z masarnią do dalszego użytkowania. Natomiast w akcie notarialnym rep. "A" nr [...] z [...] r., na podstawie którego skarżący nabył działki numer [...] zapisano, że działka nr [...] zabudowana jest budynkiem przepompowni ścieków, stanowiącym integralną część zakładu przetwórstwa mięsnego położonego na przyległej działce nr [...].
Mając na uwadze fakt, że o zaliczeniu gruntów do terenów przemysłowych jak również do innych terenów budowlanych decyduje m.in. okoliczność, że są one zajęte pod budynki wskazane w cytowanym powyżej załączniku do rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r., zaś skarżący nie wskazują by zgłaszali zmianę sposobu użytkowania tych budynków właściwym organom, należy zgodzić się z organem odwoławczym, że stan w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie przedmiotowych nieruchomości, zgodny jest z dokumentami będącymi w posiadaniu Starosty P.
Zdaniem Sądu, należy w pełni podzielić pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 52/12, zgodnie z którym bez wydania decyzji o zmianie sposobu użytkowania budynku przez organ administracji budowlanej, organ ewidencji nie może dokonać zmiany w zapisie ewidencji co do funkcji tego budynku, albowiem w takiej sytuacji organ ewidencji wykracza poza swoje kompetencje stając się twórcą nowego stanu prawnego, a nie jedynie "notariuszem" zmian wprowadzonych przez organ administracji budowlanej.
W tej sytuacji, funkcje budynków wzniesionych na spornych działkach, pomimo twierdzeń skarżących o zaprzestaniu ich użytkowania, nie mogą zostać zmienione. Wobec powyższego nie mogą także ulec zmianie zapisy dotyczące zaliczenia spornych gruntów do wskazanych wyżej użytków gruntowych. Za trafne należy też uznać stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym dowód przedstawiony przez skarżących w postaci wypisu z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) wskazuje jedynie na charakter działalności, którą skarżący zaprzestał prowadzić w dniu [...] r. Nie jest to jednak dowód potwierdzający zmianę lub rozpoczęcie innego sposobu użytkowania przedmiotowych działek, który byłby podstawą wprowadzenia zmiany użytków gruntowych.
Jak słusznie zauważył organ II instancji, samo zaprzestanie działalności nie świadczy o zmianie funkcji budynków i przeznaczenia nieruchomości. Fakt, że w danym momencie taka działalność nie jest prowadzona nie oznacza, że nie może zostać podjęta np. po dokonaniu stosownych modernizacji.
Należy przy tym podkreślić, że organ odwoławczy nie poddał w wątpliwość twierdzeń skarżących co do zaprzestania prowadzenia na spornych gruntach dotychczasowej działalności, a jedynie nie zgodził się z poglądem, że powyższe dowodzi zmiany funkcji budynków i przeznaczenia nieruchomości. W tej sytuacji bez znaczenia dla sprawy pozostaje kolejny dowód przestawiony przez skarżących w postaci pisma z dnia [...] r. będącego odpowiedzią na ich wniosek w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości działek nr [...]. W piśmie tym wyjaśniono, że podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, a organy podatkowe są nimi związane. Pouczono skarżących ponadto, że z chwilą zmiany w ewidencji gruntów i budynków użytków gruntowych na przedmiotowych działkach należy złożyć korektę informacji wskazując aktualny stan nieruchomości. Pismo to nie zawiera zatem informacji świadczących o faktycznie dokonanych zmianach w użytkowaniu przedmiotowych działek, które można ujawnić w ewidencji gruntów i budynków.
Odnosząc się do wniosku skarżących o zmianę użytków gruntowych na przedmiotowych działkach na "nieużytki poprzemysłowe" należy zaznaczyć, że w katalogu użytków gruntowych wymieniony jest jedynie "nieużytek" oznaczony literą "N" należący do grupy nieużytków – grunty rolne.
Zgodnie z definicją zawartą w opisanym powyżej załączniku nr 6 do rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r., do nieużytków zalicza się grunty rolne nienadające się bez znacznych nakładów do działalności wytwórczej w rolnictwie, w szczególności:
1) bagna (błota, topieliska, trzęsawiska, moczary, rojsty);
2) piaski (piaski ruchome, piaski nadbrzeżne, wydmy);
3) naturalne utwory fizjograficzne, takie jak: urwiska, strome stoki, uskoki, skały, rumowiska, zapadliska, nisze osuwiskowe, piargi;
4) grunty pokryte wodami, które nie nadają się do produkcji rybnej (sadzawki, wodopoje, doły potorfowe).
Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie sposób uznać działki nr [...] za nieużytki o jakich mowa w przywołanym wyżej załączniku do rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że cytowane przepisy nie zawierają w ogóle pojęcia "nieużytków poprzemysłowych".
W tej sytuacji przyjąć należało, że zasadnie organy obu instancji odmówiły skarżącym wprowadzenia żądanej zmiany w ewidencji gruntów i budynków, wobec czego działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę jako bezzasadną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło