II SA/Sz 1130/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. J. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu postanawia: odrzucić wniosek Uzasadnienie: P. J. w dniu [...]r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie żądanie wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu w związku z nie przekazaniem do Sądu skargi kierowanej za pośrednictwem tego organu. Jako podstawę prawną P. J. wskazał art. 55 w zw. z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wezwany do uiszczenia wpisu sądowego P. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał P. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych powyżej [...] tych kosztów, a w pozostałej części odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt [...] oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie wezwał P. J. do usunięcia w terminie 7 dni braków wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu, przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie [...] zł, pod rygorem jego odrzucenia na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to doręczono wnioskodawcy w dniu [...]r. W odpowiedzi na w/w wezwanie P. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Żądanej opłaty sądowej wnioskodawca nie uiścił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jeżeli strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne mimo wezwania sądu nie uiści należnego wpisu, skarga podlega odrzuceniu. Zasadą ogólną jest, że w przypadku złożenia przez stronę skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym przez Sąd w wezwaniu do uiszczenia wpisu, skargi nie można odrzucić przed rozpoznaniem złożonego wniosku o prawo pomocy. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy kończy się postanowieniem -podlegającym w razie odmowy - zaskarżeniu zażaleniem (art. 263 p.p.s.a.). Z chwilą gdy w danej sprawie w przedmiocie prawa pomocy istnieje już prawomocne postanowienie Sądu, posiada ono wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty. Zatem ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześnie rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w ponownym wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu, jeżeli nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę (por: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 1461/98, OSNC 1999/11/196, postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, OSNC 1999/9/153). Ze złożonego przez P. J. wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż osiąga on dochód w wysokości [...] zł. Sąd uznał, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia przez wnioskodawcę kosztów sądowych, co wynika z dotychczasowych ustaleń poczynionych w sprawie, a wobec podejmowanych przez P. J. działań, dowodzą o istnieniu nieujawnionych przez wnioskodawcę źródeł dochodu. Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne i prawne, Sąd stwierdził, że skoro wniesienie wniosku w niniejszej sprawie podlegało obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego (art. 231 p.p.s.a.), a wnioskodawcy, pomimo otrzymania wezwania do jego uiszczenia w terminie 7 dni, należnego wpisu nie uiścił, wniosek należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.