II SA/Sz 1134/04

WyrokWSA w Szczecinie2005-09-21

Skład orzekający: Iwona Tomaszewska, Kazimierz Maczewski, Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze mogło rozpatrzyć odwołanie wniesione po terminie, nie przywracając go stronie?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło odwołanie wniesione po upływie ustawowego terminu, nie przywracając go stronie. Takie działanie stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji organu odwoławczego, ponieważ organ ten dokonał weryfikacji decyzji ostatecznej w postępowaniu odwoławczym, które powinno było zostać odrzucone jako bezskuteczne.
Stan faktyczny
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił M. G. zasiłku rodzinnego i dodatku z tytułu samotnego wychowywania dzieci, uznając, że pozostaje ona w związku konkubenckim z ojcem dzieci. M. G. złożyła odwołanie po terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. M. G. zaskarżyła decyzję SKO do WSA, zarzucając naruszenie przepisów KPA dotyczących zbierania dowodów i brak możliwości wypowiedzenia się co do ich rzetelności.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie Asesor WSA Kazimierz Maczewski Asesor WSA Joanna Wojciechowska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2005 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku z tytułu samotnego wychowywania dzieci I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej działając na podstawie upoważnienia Burmistrza, decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 5 ust. 2 , art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 , art. 12 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 , art. 13 ust. 1pkt 1 i ust. 2 pkt 1 , art. 14, art. 20 ust. 3, art. 24 ust. 1, art. 26 ust. 1 i ust. 2 , art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z póź. zm./ odmówił M. G. świadczeń w postaci zasiłku rodzinnego na dzieci A., P., A., M. i P. F. oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania powyższych dzieci. Decyzję uzasadniono tym, że M. G. pozostaje w związku konkubenckim z ojcem dzieci M. F. i razem wychowują [...] dzieci, co ustalono na podstawie dokumentacji znajdującej się w Ośrodku Pomocy Społecznej. Ponadto we wniosku o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego M. G. nie wypełniła części IV- oświadczenia służącego ustaleniu prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. M. G. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wniosła o jej uchylenie i wydanie w formie postanowienia uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, gdyż jest ona dla niej niezrozumiała, nie zna części IV i nie wie czego ona dotyczy. Powyższe odwołanie zostało złożone w dniu [...] r. tj. po upływie czternastodniowego terminu do zaskarżenia wyżej wymienionej decyzji, która została doręczona stronie w dniu [...] r. W aktach sprawy brak jest wzmianki związanej z przywróceniem stronie terminu do złożenia odwołania od niniejszej decyzji. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej pismem z dnia [...] r. przekazując akta organu I instancji poinformował Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że M. G. nie zachowała terminu do złożenia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. [...] na podstawie art. 5, 6 i art. 12 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Z przedłożonego materiału dowodowego wynika, że odrębną decyzją Nr [...] z dnia [...] r. M. G. przyznano zasiłki rodzinne na [...] dzieci w okresie od dnia [...] r. do [...] r. M. G. ponownie złożyła w dniu [...] r. wniosek o przyznanie jej zasiłków rodzinnych na dzieci i dodatku z tytułu samotnego ich wychowywania. Z ustaleń Ośrodka Pomocy Społecznej wynika, że M. G. pozostaje w związku konkubenckim z M. F., wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i wychowują dzieci, a zgodnie z art. 3 pkt 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka służy pannie, kawalerowi, osobie pozostającej w separacji, orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobie rozwiedzionej, wdowie, wdowcowi, jeżeli nie wychowuje dziecka wspólnie z ojcem lub matką tegoż dziecka, dlatego też powyższy dodatek się jej nie należy. Kolegium stwierdziło, że słuszna jest również odmowa przyznania zasiłków rodzinnych na dzieci, skoro zostały przyznane odrębną decyzją z dnia [...] r. M. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wyżej wymienioną decyzję, wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, podniosła, że nie została wezwana przez organ I instancji do uzupełnienia braków wniosku odnośnie wychowywania dzieci. W dniu orzekania przez obie instancje posiadała status osoby samotnie wychowującej dzieci a dowody/ notatki z rozmów z sąsiadami/ zostały zebrane z naruszeniem przepisów rozdziału 4 kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 75 § 1 i 2, art. 77 § 1, art. 79 § 1 i 2, art. 80 oraz art. 81. Odebrano jej możliwość wypowiedzenia się co do ich rzetelności, zgodnie z nowelą rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne istnieje możliwość przeprowadzenia wywiadu w stosunku do osób, które deklarują samotne wychowywanie dziecka /załącznik nr 8 do rozporządzenia/. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm. / Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną, nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. W niniejszej sprawie organ II instancji, w trakcie jej rozpoznawania nie dostrzegł, że M. G. złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] r. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z naruszeniem art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego tj. po upływie terminu 14 dni od dnia doręczenia powyższej decyzji stronie i wydał zaskarżoną decyzję. Zaskarżona decyzja z dnia [...] r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem prawa, które skutkowało stwierdzeniem nieważności tejże decyzji, bowiem rozpatrzono odwołanie wniesione z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony. Uchybienie ustawowego terminu do złożenia odwołania powoduje bezskuteczność wniesionego odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ rozpatrując odwołanie wniesione z uchybieniem terminu dokonał weryfikacji w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§ 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm./, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło