II SA/Sz 1137/16
PostanowienieWSA w Szczecinie2017-03-20
Skład orzekający: Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego jest uzasadnione, gdy jej wykonanie może wyrządzić znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, zwłaszcza obiektu tymczasowego, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza stanowiąca jedyne źródło utrzymania, może wiązać się ze znaczną szkodą i trudnymi do odwrócenia skutkami. W takich okolicznościach, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA, sąd powinien wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, aby zapewnić skuteczną ochronę prawną w przypadku uwzględnienia skargi.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę hali namiotowej, w której prowadzi działalność gospodarczą stanowiącą jedyne źródło utrzymania rodziny. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie wyrządziłoby niepowetowaną szkodę i spowodowałoby skutki trudne do odwrócenia. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie decyzji
D. A. złożyła skargę na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr[...] , utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nakazującą skarżącej rozbiórkę obiektu nr [...] – hali [...] o wymiarach w rzucie [...] m, wzniesionego bez zezwolenia właściwego organu na działce nr [...] obręb [...] Miasta K., w kwartale ulic[...] .
Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie ww. decyzji wyrządziłoby jej niepowetowaną szkodę – pozbawiłoby jedynego źródła dochodu, z którego skarżąca utrzymuje siebie i rodzinę przez cały kolejny rok oraz spowodowałoby skutki trudne do odwrócenia w postaci zlikwidowania obiektu, a tym samym konieczności zamknięcia działalności gospodarczej, którą prowadzi od wielu lat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej obejmował decyzje nakazujące skarżącej rozbiórkę obiektu tymczasowego – namiotu o konstrukcji stalowej, posadowionego w K. na wskazanej w decyzjach działce.
Oceniając zasadność złożonego wniosku w tej sprawie należy mieć na uwadze, iż zasadniczo wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak i z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Rozbiórka obiektu przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa będzie iluzoryczna. Takie stanowisko, wyrażane wielokrotnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadniało także w okolicznościach niniejszej sprawy konieczność uwzględnienia rozpoznawanego wniosku (por: postanowienie NSA z 21.10.2016 r. II OSK 2167/16, dostępne w Internecie na stronie CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto wskazać należy, że za spełnieniem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. przemawia i to, iż w przedmiotowym pawilonie skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, z której dochód stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny.
A zatem, wobec spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło