II SA/Sz 1141/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lipca 2011 r. sprawy ze skargi E. K. – Ł., T. J., B. K., J. K., J. K., H. K., L. K. na postanowienie Wojewody Z . z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. K. K., L. K., A. B., J. K., J. K., H. K. i E. K.-Ł. wnioskiem z dnia [...]r. wystąpili o zawieszenie postępowania w sprawie wywłaszczenia na rzecz Gminy Miasto prawa własności nieruchomości zabudowanej, oznaczonej w rejestrze gruntów jako działa nr [...] z obrębu ewidencyjnego [...], położonej w S. przy ul. B. nr [...], do czasu zakończenia postępowania o wpisanie do rejestru zabytków przedmiotowej nieruchomości. Starosta G. postanowieniem z dnia [...]r., [...], odmówił zawieszenia postępowania wywłaszczeniowego. Na skutek zażalenia wnioskodawców, Wojewoda postanowieniem z dnia[...]., [...], uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Starosta G., po ponownym rozpatrzeniu sprawy w przedmiocie wniosku o zawieszenie postępowania wywłaszczeniowego, postanowieniem z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wywłaszczenia na rzecz Gminy Miasto prawa własności nieruchomości zabudowanej, oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr [...], położonej w obrębie [...], przy ul. B. Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że współwłaściciele nieruchomości będącej przedmiotem postępowania wywłaszczeniowego na rzecz Gminy Miasto S. złożyli wniosek o zawieszenie tego postępowania na podstawie art. 91 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie z tym przepisem, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Starosta wskazał, że zawieszenie postępowania ze względu na zagadnienie wstępne wymaga istnienia zależności między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Według wnioskodawców rozstrzygnięcie sprawy wywłaszczenia nieruchomości i wydanie decyzji w tej sprawie, zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków sprawy wpisania przedmiotowej nieruchomości do rejestru zabytków. Starosta G. uznał, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zawieszenia postępowania o wywłaszczenie. Postępowanie to prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, w której brak jest jakiejkolwiek wzmianki na temat wpływu postępowania o wpis nieruchomości do rejestru zabytków na postępowanie o wywłaszczenie. Postępowanie w sprawie wpisania nieruchomości do rejestru zabytków prowadzone jest na podstawie ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Przepisy tej ustawy również nie stanowią o wpływie postępowania o wpis nieruchomości do rejestru zabytków na postępowanie o wywłaszczenie. W tych okolicznościach, oraz powołując się na stanowisko doktryny i orzecznictwo sądowoadministracyjne, Starosta stwierdził, że postępowanie o wywłaszczenie nieruchomości jest postępowaniem odrębnym i nie związanym z postępowaniem prowadzonym przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w S. Rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w sprawie wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości nie zależy zatem od rozstrzygnięcia sprawy wpisania jej do rejestru zabytków. ˛ Z postanowieniem tym nie zgodzili się: E. K.-Ł., A. B., B. K., J. K., J. K., H. K. i L. K., którzy w złożonym zażaleniu wskazali, że art. 97 § 1 pkt 4 kpa nakazuje zawieszenie postępowania przez organ administracji publicznej w przypadku, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a w niniejszej sprawie, do momentu wydania decyzji o wpisaniu przedmiotowej nieruchomości do rejestru zabytków. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, że nie zgadzają się z argumentacją organu I instancji co do interpretacji pojęcia zagadnienia wstępnego i stwierdzili, że nie uzyskali odpowiedzi na pytanie z poprzedniego zażalenia "czy postępowanie wywłaszczeniowe, dotyczące nieruchomości zabudowanej oraz ogrodu, może objąć również zabytek". Zdaniem skarżących "istnieje potrzeba rozstrzygnięcia prawego przez inny organ niezależny, poprzez ustalenie stanu prawnego nieruchomości w zakresie ochrony konserwatorskiej". Nie zgodzili się również z argumentacją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, że wyższość celu społecznego, jakim jest budowa szybkiego tramwaju uzasadnia wywłaszczenie przedmiotowej nieruchomości. W ich ocenie ograniczenie prawa własności, polegające na wpisaniu nieruchomości do rejestru zabytków musi poprzedzać postępowanie wyjaśniające i udzielenie odpowiedzi, czy dany obiekt odpowiada cechom wskazanym w definicji legalnej zabytku nieruchomego. Skarżący podkreślili, że mimo braku formalnego związku pomiędzy prowadzonymi równolegle postępowaniami, gdzie w pierwszym, rozstrzyga się o zachowaniu i objęciu ochroną konserwatorską nieruchomości, a w drugim – o jej wywłaszczeniu, zmierzającym do wyburzenia, należy najpierw rozstrzygnąć kwestię objęcia ochroną konserwatorską, a dopiero po tym ustaleniu orzekać w przedmiocie jej wywłaszczenia. Ponadto podnieśli, że ochroną przedmiotowej nieruchomości, jako europejskim dziedzictwem materialnym i kulturalnym zainteresowani są także miłośnicy spuścizny Rodziny G. Wojewoda , postanowieniem z dnia [...]r., [...], na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że Prezydent Miasta S. reprezentujący Gminę Miasto S., złożył do Prezydenta Miasta S., działającego jako Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wniosek z dnia [...]r., o wywłaszczenie na rzecz Gminy Miasto S. prawa własności nieruchomości, stanowiącej działkę nr [...] nr o pow. [...] ha z obrębu ewidencyjnego [...] w S. przy ul. B., dla której Sąd Rejonowy w S. prowadzi księgę wieczystą nr KW [...], z przeznaczeniem na realizację inwestycji celu publicznego "[...]". Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewoda wyznaczył do załatwienia wniosku o wywłaszczenie Starostę G. W dniu [...]r. do Starosty G. wpłynął wniosek K. K., L. K., A. B., J. K., J. K., H. K. i E. K.-Ł. o zawieszenie postępowania administracyjnego w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 kpa, do czasu zakończenia postępowania w sprawie o wpisanie zabytku nieruchomego do rejestru zabytków, dotyczącego budynku wielorodzinnego przy ul. B. w S. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...]r., uchylił decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W dalszej części uzasadnienia Wojewoda wskazał, że wniosek o zawieszenie postępowania złożyły strony, które nie były wnioskodawcami postępowania wywłaszczeniowego. Dlatego nie znajduje zastosowania przepis art. 98 § 1 kpa. Wniosek o zawieszenie postępowania oparto o przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Organ odwoławczy podzielił pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2009r., sygn. akt II GSK 771/08 (LEX Nr 513851), że na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się cztery istotne elementy (które muszą wystąpić łącznie), a mianowicie: zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego, jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podkreślił, że ostatni z wymienionych elementów, w istocie najważniejszy, jest najbardziej sporny. Pojawiające się kontrowersje wynikają z faktu, że formułując wymóg istnienia zależności, kodeks nie określa jej charakteru. W ocenie NSA, przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, jako instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy. Odnosząc się do stanowiska skarżących, iż zagadnieniem wstępnym w niniejszym postępowaniu jest wydanie decyzji o wpisaniu przedmiotowej nieruchomości do rejestru zabytków, Wojewoda wskazał, że analiza przepisów art. 112 i następnych ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami dowodzi, że z punktu widzenia postępowania wywłaszczeniowego, sytuacja prawna nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie różni się od sytuacji prawnej nieruchomości niewpisanej do tego rejestru – jest taka sama. Przepisy tej ustawy nie przewidują szczególnej ochrony dla zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru. Postępowanie w przedmiocie wpisania zabytku nieruchomego do rejestru zabytków prowadzi właściwy organ na podstawie przepisów art. 7 i następnych ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Wpisanie nieruchomości do rejestru zabytków rodzi po stornie właściciela obowiązek prawny ochrony zabytku. Nie powoduje jednak wyłączenia wywłaszczenia, ani nie stwarza w postępowaniu wywłaszczeniowym, uprzywilejowanej pozycji w stosunku do nieruchomości niewpisanych do rejestru. Zatem nie zachodzi "kolizja" pomiędzy postępowaniem w sprawie wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości, a postępowaniem w przedmiocie jej wpisania do rejestru zabytków (vide wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2009r. sygn. akt SA/Wa 1935/08, LEX nr 5569574). W tych okolicznościach, Wojewoda nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości położonej w S. przy ul.B. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli: E. K.-Ł., T. J., B. K. J. K., J. K., H. K. i L. K. Skarżący zarzucili naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa i art. 7 kpa, przez błędną ich interpretację i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący przedstawili dotychczasowy przebieg postępowania po złożeniu przez nich wniosku o zawieszenie postępowania w przedmiocie wywłaszczenia i postępowania o wpisanie nieruchomości do rejestru zabytków. Skarżący nie podzielili argumentów organu odwoławczego opartych na orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2009r., w sprawie o sygn. akt II SSK 771/08. W ich ocenie, zbieg obu postępowań administracyjnych przesądza o charakterze precedensowym sprawy. Zgodnie z aktualnym komentarzem zagadnieniem wstępnym mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia prawne), które dotyczą istotnej przesłanki w sprawie stanowiącej przedmiot podejmowanej decyzji. W sprawie niniejszej prowadzone są równoległe dwa niezależne i odrębne postępowania, przy czym jedno z nich prowadzi do wydania ostatecznej decyzji skutkującej likwidację zabytkowego budynku, zgodnie z planem realizacji inwestycji "[...]", a drugie postępowanie ma na celu nadane jej przymiotu zabytku i przewidzianej prawem ochrony. Rozstrzygnięcie wydane w oparciu o ustawę z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, przy uwzględnieniu interesu społecznego, dotyczące przedmiotowej nieruchomości, a rozstrzygnięcie wydane w toku postępowania wywłaszczeniowego jest bez wątpienia rozstrzygnięciem prawnym. Skarżący podkreślili, że na etapie postępowania wywłaszczeniowego, powinna być rozstrzygnięta kwestia prawna wpisania do rejestru zabytków nieruchomości przy ul. B. – wilii G. Do skargi przedłożyli pismo z europejskiej federacji Europa N., pismo z akcji protestacyjnej "O.", ekspertyzę w języku niemieckim dr W. H., petycję międzynarodowych ekspertów muzyki organowej w sprawie zachowania wilii G. Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W dniu [...]r. Stowarzyszenie "O." reprezentowane przez M. Ł. złożyło wniosek, o uznanie – stosownie do art. 31 § 1 kpa – Stowarzyszenia jako strony w powyższym postępowaniu. Do wniosku przedłożono między innymi: Regulamin stowarzyszenia zwykłego "O.", z którego pkt 7 wynika, że celem stowarzyszenia jest podejmowanie działań na rzecz ochrony i zachowania dziedzictwa kulturowego oraz przyrodniczego. Podłożono też opinię dr inż. arch. T. C. dotyczącą możliwości uniknięcia kolizji pomiędzy planowaną trasą szybkiego tramwaju miejskiego i warunków ochrony zabytkowej wilii przy ul. B. w S. W dniu [...]r. wpłynęło do Sądu pismo skarżących z dnia [...]r. w którym między innymi podnieśli, że pojawiły się nowe, istotne dla sprawy okoliczności: 1. Wojewódzki Konserwator Zabytków w dniu [...]r. podjął decyzję o wpisaniu budynku przy ul. B. w S. do rejestru zabytków; 2. w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego prowadzone jest postępowanie o objęcie ochroną także pozostałej części z nieruchomości gruntowej zabudowanej, przy ul. B. w S., tj. budynki gospodarcze oraz niezabudowaną część nieruchomości z przeznaczeniem na sad owocowy i ogród o znaczeniu historycznym, stanowiącym otoczenie wpisanego zabytku, 3. Generalny Konserwator Zabytków postanowieniem z dnia [...] r., dopuścił Stowarzyszenie "O.", do udziału w postępowaniu prowadzonym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie odwołania od decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] r.; 4. na zlecenie Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków przygotowana została opinia dr inż. arch. T. C. pod kątem uniknięcia kolizji pomiędzy trasą szybkiego ruchu tramwaju, a warunkami ochrony zabytkowej willi przy ul. B. w S. W pkt. c opinii (dołączonej do pisma) rzeczoznawca przeprowadził analizę zasadności kontynuowania postępowania w sprawie wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości. Skarżący podkreślili, że w obliczu powyższych faktów, postępowanie o wywłaszczenie przedmiotowej nieruchomości, które prowadzone jest w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z [...]r. zakładający wyburzenie budynku, należy uznać za nieuzasadnione i bezprzedmiotowe. W dniu [...]r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe skarżących z dnia [...]r., w którym wnieśli o przesłuchanie w charakterze świadka Prezesa Stowarzyszenia "O." – M. Ł. Na rozprawie w dniu [...]r., Sąd rozpoznał wniosek Stowarzyszenia "O." z dnia [...]r. i na podstawie art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i postanowił dopuścić Stowarzyszenie "O." do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania. Na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił wnioski: o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka M. Ł. i dowodu z dokumentów wymienionych w piśmie procesowym z dnia [...]r. Uczestnik postępowania M. Ł. wniósł o uwzględnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje. Skarga jest niezasadna. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona pod względem jego zgodności z prawem nie dostarczyła podstaw do uznania, że akt ten narusza prawo w sposób wskazany w skardze lub inny skargą nie sygnalizowany, a który należałoby uwzględnić z urzędu stosownie do granic rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) według przepisów, której sąd procedował. Z uwagi na uzasadnienie skargi, uzupełnione w pismach procesowych z dnia [...]r., w których strony odnoszą się do istoty prowadzonego postępowania wywłaszczeniowego, niezbędne jest wyjaśnienie, że kontroli sądu zostało poddane postanowienie Wojewody z dnia [...]r. [...], o utrzymaniu w mocy postanowienia Starosty G. z dnia [...]r. odmawiającego zawieszenia postępowania w sprawie wywłaszczenia prawa własności nieruchomości zabudowanej położonej w S. przy ul. B., do czasu zakończenia postępowania w sprawie wpisania tej nieruchomości do rejestru zabytków. Zaskarżone postanowienie dotyczy zatem kwestii proceduralnej (wpadkowej) zaistniałej w toku postępowania wywłaszczeniowego i nie rozstrzyga sprawy o wywłaszczenie co do jej istoty. W postępowaniu sądowoadministracyjnym ma to ten skutek, że kognicja sądu ogranicza się wyłącznie do kwestii proceduralnych, tj. oceny czy wystąpiła w sprawie podstawa prawna do zawieszenia postępowania wywłaszczeniowego w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa, czy też ta podstawa nie wystąpiła. Dlatego Sąd uznał za bezprzedmiotowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wszystkie zarzuty i okoliczności podnoszone przez skarżącą stronę, które odnoszą się do zasadności, celowości wszczętego postępowania o wywłaszczenie, rozwiązań projektowych itp. a więc do istoty postępowania o wywłaszczenie. Kwestia sporna w sprawie niniejszej sprowadza się do oceny, czy zaistniały przesłanki o których mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, obligujące organ do zawieszenia postępowania w sprawie z wniosku Gminy Miasto S. o wywłaszczenie prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W ocenie skarżących, konieczność zwieszenia postępowania administracyjnego w powyższej sprawie wynika z faktu, że przed Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków toczy się postępowanie o wpisanie nieruchomości położonej przy ul. B. do rejestru zabytków. Zdaniem skarżących rozstrzygnięcie tej kwestii ostateczną decyzją stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Natomiast w ocenie Wojewody brak było podstaw do zawieszenia postępowania do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie wpisania do rejestru zabytków, bowiem kwestia ta nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Sąd podzielił stanowisko Wojewody . Zgodnie z dyspozycją art. 97 ust.1 pkt 4 kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wskazać trzeba, że zarówno doktryna, jak i orzecznictwo zgodne są co do tego, że powyższa norma dotyczy sytuacji, gdy w toku postępowania administracyjnego wyłoni się zagadnienie, do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący to postępowanie, a które jest koniecznym warunkiem merytorycznego zakończenia sprawy. Wskazuje się w szczególności na konieczność istnienia związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, a zagadnieniem wstępnym. Brak tego związku uniemożliwia zawieszenie postępowania. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia zagadnienia wstępnego. Przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zwieszenia postępowania, tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy. Kodeks postępowania administracyjnego nie określa wyraźnie podstaw prawnych zależności. Przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę decyzji administracyjnej. (vide wyrok NSA z dnia 12 maja 2009r. sygn. akt I OSK 441/09, wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2010r., sygn. akt II GSK 10028/09, oraz B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego’, Wyd. C.H. Beck, W-wa 2006, str. 447-450). W ocenie Sądu, Wojewoda prawidłowo cenił, że brak jest zależności – w rozumieniu wyżej wskazanym – pomiędzy postępowaniem o wywłaszczenie prawa do przedmostowej nieruchomości, a postępowaniem o wpisanie tej nieruchomości do rejestru zabytków, co w pełni uzasadniało wydanie postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania przed organem pierwszej instancji. Nierozstrzygnięcie zagadnienia polegającego na wpisaniu obiektu do rejestru zabytków nie tamuje bowiem postępowania w sprawie o wywłaszczenie. Trafnie wskazał Wojewoda, że przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami nie przewidują dla zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków szczególnej ochrony. Wpisanie nieruchomości do rejestru zabytków nie powoduje też wyłączenia możliwości wywłaszczenia prawa do takiej nieruchomości, ani też nie stwarza uprzywilejowanej pozycji w stosunku do nieruchomości nie będących w rejestrze. Postępowanie w przedmiocie wpisania nieruchomości do rejestru zabytków prowadzi właściwy organ na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, z których również nie wynika, aby postępowanie o wpis do rejestru miałoby wpływ na toczące się inne postępowanie administracyjne. Dowodzi to, że postępowanie o wywłaszczenie i postępowanie w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków, są postępowaniami niezależnymi od siebie, które mogą się toczyć równolegle. Reasumując, Sąd uznał, że ocena legalności zaskarżonego postanowienia w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie dała podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało skargę oddalić.