II SA/Sz 1141/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. skargi kasacyjnej Z. H. wniesionej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1141/12 odrzucającego Jego skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wydaniem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 589/12 odrzucającego skargę Z. H. na decyzję Burmistrza z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 26 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1141/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Z. H. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wydaniem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2012 r. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [...], co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 17). Do odpisu postanowienia dołączono pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, w którym zamieszczono między innymi informację, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem jej odrzucenia. W dniu [...] skarżący nadał w urzędzie pocztowym, sporządzone i podpisane osobiście, pismo zatytułowane "Zażalenie na postanowienie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)od postanowienia o odrzuceniu skargi przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie skarżący wniósł pismo procesowe zatytułowane "zażalenie", w którym zakwestionował postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2012 r. odrzucające jego skargę. W ocenie Sądu, z uwagi na to, że o charakterze pisma przesądza jego treść a nie tytuł, pismo skarżącego należało potraktować w istocie jako skargę kasacyjną. Stosownie do treści art. 175 powołanej ustawy, skarga kasacyjna, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu powyższego nie stosuje się w przypadku, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 powyższej ustawy). Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wskazanych w art. 175 powołanej ustawy traktowana jest jako dotknięta nieusuwalnym brakiem, tzn. takim który nie podlega konwalidowaniu i uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy, skarżący osobiście sporządził skargę kasacyjną, mimo otrzymania prawidłowego pouczenia, w którym wskazano obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe przesądza o niedopuszczalności wniesionego środka odwoławczego. W związku z powyższym skargę kasacyjną należało odrzucić, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.