II SA/Sz 1141/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Burmistrza na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją [...] r., nr[...] , po rozpatrzeniu odwołania T. S., uchyliło w całości decyzję Burmistrza z dnia [...] r., znak: [...] w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Burmistrz pismem z dnia 12 listopada 2014 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] r., nr [...] W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, wskazując że została wniesiona przez podmiot nieposiadający uprawnienia do skorzystania z tego środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi ( § 2). Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga Burmistrza jest skargą organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, że organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji nie jest i nie może być w tej samej sprawie stroną postępowania administracyjnego. Role strony i sędziego w konkretnym przypadku są niepołączalne (por.: wyrok NSA z 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 1311/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka pozycja organu jako dysponenta władztwa publicznego zapobiega równoczesnemu występowaniu w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji oraz w roli organu orzeczniczego mającego obowiązek zachowania bezstronności (por.: wyrok NSA z 28 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2377/10, postanowienie NSA z 7 grudnia 2006 r., sygn. I OZ 1646/06, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie wyłączona jest możliwość dochodzenia przez stronę skarżącą jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Skarga Burmistrza jest zatem niedopuszczalna. Z tego też względu Sąd odrzucił skargę na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.