II SA/Sz 1149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K. K., J. K., K. K. E. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...] , działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 92 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) i art. 104 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Spółki z o. o. z siedzibą przy ul. [...] w [...] kolektora sanitarnego [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] I przez teren nieruchomości dz. nr [...] , dz. nr [...] , dz. nr [...] z obrębu [...] obrębu [...] z obrębu [...] - P w [...] . Organ I instancji uzasadnił, iż inwestor przedłożył dokument stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję nr 253/05 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 16 sierpnia 2005 r. oraz kompletny projekt budowlany z wymaganymi uzgodnieniami Od powyższej decyzji odwołali się K. K., J.K., K.. K. oraz E..B., w imieniu której działał K. K. - współwłaściciele działki nr .[...] częściowo objętej przedmiotową inwestycją. Odwołujący się zarzucili organowi naruszenie art. 33 ustawy Prawo budowlane z uwagi na to, iż inwestor nie złożył oświadczenia, że posiada prawo dysponowania działką nr [...] , a jedynie przedłożył na tą okoliczność decyzję z dnia [...] r., którą ww. strony zaskarżyły do sądu administracyjnego. Wojewoda [...] , po rozpoznaniu sprawy wskutek ww. odwołania, decyzją z dnia [...] r., nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ II instancji uzasadnił, iż decyzja z dnia [...] r. została wydana po przedstawieniu przez inwestora wymaganych prawem dokumentów. Oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do działki nr [...] zostało złożone na podstawie decyzji Prezydenta Szczecina z dnia [...] r., nr[...] , utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r., nr[...] , zezwalającej na zajęcie nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] . Fakt zaskarżenia tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania tego aktu (art. 61 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji gdy inwestor przedstawił wszystkie dokumenty organ I instancji zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie mógł odmówić wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, a zatem zaskarżona odwołaniem decyzja jest zgodna z prawem. Na powyższą decyzję K. K., J. K., K. K. oraz E. B., w imieniu której wystąpił K. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] zarzucając: - naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzją z dnia 13 września 2007 r. zaskarżonej nieważnej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. ponieważ dotyczy ona sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą budowy kolektora [...] na działce nr [...] ; - naruszenie art. 110 K.p.a. przez uznanie, że organ administracji publicznej nie jest związany swoją uprzednią ostateczną decyzją administracyjną z dnia [...] Skarżący oświadczyli, iż w niniejszej sprawie przedłożyli ostateczną decyzje administracyjną z dnia [...] r., z której wynika, że Zakład Wodociągów i Kanalizacji nie ma prawa budować kolektora [...] na działce nr [...] . Zdaniem stron, dopóki ww. ostateczna decyzja nie zostanie uchylona, nikt nie ma prawa wydać drugiej decyzji administracyjnej w tej samej sprawie, bo jest nieważna na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. i dlatego nie może wywołać żadnego skutku prawnego, czyli nie można na podstawie nieważnej decyzji udzielić pozwolenia na budowę. Bezpodstawnie organ administracji uznał, że nie jest związany wcześniej wydaną ostateczną decyzją z dnia 10 maja 2006 r. Skarżący wskazali, iż w myśl art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie wolno było wszczynać w tej sprawie postępowania administracyjnego, ponieważ nie było zgody skarżących na sprzedaż lub czasowe zajęcie naszej działki [...] pod warunkiem sporządzenia protokołu z rokowań. W tej sprawie są sporządzone 2 protokoły z rokowań, ale na okoliczność sprzedaży części działki nr [...] , a nie na okoliczność jej tymczasowego zajęcia, które naraża inwestora na zapłacenie odszkodowania znacznie przekraczającego wartość działki i płacenia na zawsze miesięcznego czynszu za użytkowanie gruntu do przepływu ścieków. Do skargi załączono decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] , nr[...] , o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ul.[...] będącej współwłasnością osób fizycznych, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...] [...] . W odpowiedzi na skargę organ II instancji wskazał, iż wbrew temu co podają skarżący w aktach sprawy nie ma decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r odmawiającej budowy kolektora [...] na działce skarżących nr [...] . Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. wydana jest w przedmiocie odmowy wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej wynikającej z przepisu art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), a ponadto nie jest tożsama z decyzją w przedmiocie wydania zezwolenia na zajęcie nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] nr ew. [....] o powierzchni [...] m², która stanowi podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę kolektora sanitarnego K-2 tzn., że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] r., nr [...] , (utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r., nr[...] ) nie może być przedmiotem zaskarżonego przedsięwzięcia. Zarzuty dotyczące decyzji w przedmiocie zajęcia terenu stanowiącego zagadnienie wstępne dla sprawy nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący wnieśli o dopuszczenie dowodu z akt spraw II SA/Sz [...] i II SA/Sz[...] . W piśmie procesowym z dnia [....] r. skarżący podtrzymali zarzuty zgłoszone w skardze podkreślając, iż zgodnie z art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego prawo do dysponowania nieruchomością ma właściciel lub osoba posiadająca ograniczone prawo rzeczowe na tej nieruchomości, natomiast [...] nie posiadał żadnego z tych praw. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez ten Sąd spraw o sygnaturze akt II [...] i II SA/Sz[...] . Sprawa ze skargi K. K., J. K. K. K .oraz E. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia[...] ., nr[...] , wydaną w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji dotyczącej ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oraz w przedmiocie zezwolenia na ułożenie i przeprowadzenie odcinka kolektora oraz zajęcia pasa gruntu na czas robót, zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Sz [...] została rozstrzygnięta wyrokiem w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w pkt I wyroku stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim utrzymuje w mocy pkt I decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...][...] , oraz stwierdził nieważność pkt I decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia[...] .[...] , w pkt II orzekł, że zaskarżona decyzja w części objętej stwierdzeniem nieważności nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, w pkt III oddalił skargę w pozostałej części. Sprawa ze skargi K. K., J. K., K. K.oraz E. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr[..] , w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości na realizację celu publicznego zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Sz 869/07 została rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2007 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę. Wniesione od ww. wyroków skargi kasacyjne zostały oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd podjął z urzędu postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] r. K. K. wskazał, że prawomocne wyroki WSA w Szczecinie w sprawach II SA/Sz [..] i II SA/Sz [...] przesądziły, iż inwestor Zakład Wodociągów i Kanalizacji w [...] ma prawo tylko do tymczasowego zajęcia działki nr [...] co wynika z decyzji z dnia [... }r. i [...] r. i nie mógł na podstawie tych decyzji otrzymać pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem sprawy jest decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Spółki z o. o. z siedzibą przy ul. [...] w [...] na realizację inwestycji celu publicznego tj. na budowę kolektora sanitarnego [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] I przez teren nieruchomości dz. Nr[..] , dz. nr [...] z obrębu [...] - , dz. nr [...] , dz. nr [...] z obrębu [...] - P, dz. Nr[..] dz. nr [...] dz. nr [...] z obrębu [...] - P w [...] . W powyższym zakresie Sąd zbadał, czy organy administracji rozstrzygające sprawę nie naruszyły przepisów prawa materialnego znajdującego zastosowanie w tej sprawie, jak też przepisów procedury administracyjnej. Analizując sprawę w tak zakreślonym przedmiocie należy wskazać na treść przepisów regulujących zagadnienie pozwoleń na budowę z ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) mianowicie art. 33 stanowi, iż pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego (ust 1). Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (ust. 2). Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego ilekroć w ustawie jest mowa o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - należy przez to rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. W przypadku gdy inwestor przedstawił wszystkie wymagane przepisami dokumenty organ, zgodnie z art. 35 ust. 4 ww. ustawy nie może odmówić wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W świetle powyższych przepisów, w oparciu o akta sprawy, mając na względzie wyroki Sądu zapadłe w sprawach II SA/Sz 868/07 i II SA/Sz 869/07, o których mowa wyżej, Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie inwestor spełnił wszystkie przesłanki wynikające z ww. przepisów w celu uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, a zatem rozstrzygnięcie organów w tej kwestii jest zgodne z prawem. Istota sporu sprowadza się do zarzutu skarżących, iż inwestor nie ma prawa do dysponowania nieruchomością skarżących (działka nr [...] ) na cele budowlane. Zdaniem strony, decyzje Prezydenta Miasta Szczecina z dnia [...] r. i z dnia[...] . określają jedynie prawo do czasowego zajęcia części nieruchomości skarżących. Jednakże, w ocenie Sądu, nie sposób zgodzić się z takim stanowiskiem strony. Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w pkt II rozstrzyga o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, położonej w [...] przy ul. [...] oznaczonej w ewidencji gruntów działką nr[...] , o powierzchni [...] m²., stanowiącej współwłasność K. K., K. K., J. K. i E. B., przez zezwolenie Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. w [...] realizacji celu publicznego pod nazwą "Budowa sieci kanalizacyjnej lewobrzeżnego Szczecina" – w zakresie ułożenia i przeprowadzenia przez ww. nieruchomości odcinka kolektora [...] o przekroju [...] m na długości [...] m ze średnim zagłębieniem kolektora na terenie działki – [...] m i zajęcie pasa gruntu na czas robót na szerokość [...] m – zgodnie z treścią załącznika mapowego do decyzji. Z decyzji tej wynika prawo inwestora do dysponowania tą nieruchomością na wyżej określone cele budowlane, zaś zapis o czasowym zajęciu pasa gruntu dotyczy kwestii wykonawczych ww. inwestycji. Co prawda przepis art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego nie wymienia wprost, iż również z decyzji administracyjnej może wynikać tytuł prawny do nieruchomości, jednak w świetle całokształtu sprawy należał takie prawo wywieść z decyzji o ograniczonym sposobie korzystania z nieruchomości. Przepis art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 1261, poz. 2603 ze zm.) na podstawie którego wydano ww. decyzję, kształtuje przypadek ograniczenia wykonywania własności lub prawa użytkowania wieczystego, polegający na znoszeniu przez właściciela lub użytkownika przedsięwzięć podejmowanych na nieruchomości polegających na zakładaniu i przeprowadzaniu na tej nieruchomości przewodów oraz innych urządzeń. Podkreślić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w [....] wyrokiem z dnia [...] r. w sprawie II SA/Sz 868/07 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim utrzymuje w mocy pkt I decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...] UNP:[...] , oraz stwierdził nieważność pkt I decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., [...][...] , w pkt II orzekł, że zaskarżona decyzja w części objętej stwierdzeniem nieważności nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, zaś w pkt III oddalił skargę w pozostałej części, czyli w części dotyczącej orzeczenia o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Natomiast decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. wydana w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości na realizację celu publicznego wydana została w konsekwencji ww. decyzji z dnia [..] r. i wobec zaistnienia ustawowych przesłanek do jej wydania, co również wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w wyroku z dnia 30 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 869/07. Reasumując wskazać należy, iż Sąd nie dopatrzył się ani naruszeń prawa materialnego, ani też uchybień w stosowaniu procedury administracyjnej przez organy obu instancji orzekające w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Sąd skargę oddalił - na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.