II SA/Sz 1153/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Działu Świadczeń Pomocy Społecznej Ośrodka Pomocy Społecznej, odmówił przyznania A.S. pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego. W powyższym rozstrzygnięciu pouczono stronę o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. W dniu 31 października 2014 r. A.S. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "Odwołanie" na wyżej wskazaną decyzję podnosząc, że nie zgadza się z wysokością przyznanego zasiłku celowego. Sąd przekazał ww. pismo do organu właściwego celem nadania biegu, a skarżącego poinformował, że odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta wnosi się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i dopiero po otrzymaniu decyzji z Samorządowego Kolegium Odwoławczego przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Po zwrocie pisma zatytułowanego "Odwołanie" przez organ, Przewodniczący Wydziału II Sądu zarejestrował je jako skargę. W dniu 31 października 2014 r. oraz w dniu 8 grudnia 2014 r. wpłynęły do Sądu kolejne pisma A.S., w tym jedno stanowiące uzupełnienie "Odwołania" i drugie zatytułowane "Skarga" (przekazane przez SKO wraz z odpowiedzią na skargę), w których to ww. podtrzymał wcześniejsze swoje stanowisko, że nie zgadza się z decyzją z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Obowiązek wyczerpania, przed wniesieniem skargi do Sądu, środków odwoławczych wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania (por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 3 lutego 2004 r. sygn. akt II SA/Wr 2614/00, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja, to taka skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy została wniesiona na akt administracyjny wydany w trybie odwoławczym, tj. na ostateczną decyzję organu II instancji, albowiem przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) przewidują możliwość zaskarżenia decyzji wydanej w pierwszej instancji poprzez złożenie odwołania (art. 127 § 1 K.p.a.). W niniejszej sprawie A.S. złożył skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Powyższe, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości. Wprawdzie pismo zarejestrowane jako skarga, zostało przez skarżącego zatytułowane "Odwołanie", tym niemniej strona zaadresowała je i złożyła do tutejszego Sądu. Nadto pomimo wystosowanej przez Sąd informacji, iż od decyzji Prezydenta Miasta służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zaś skarga do Sądu przysługuje dopiero po otrzymaniu decyzji od organu odwoławczego, skarżący nie wskazał, aby pismo to nie stanowiło skargi, a wręcz przeciwnie w nawiązaniu do "Odwołania" skierował kolejne pisma do Sądu, w tym zatytułowane jako "Skarga". Poza tym z informacji uzyskanych od Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, że organ odwoławczy obecnie rozpatruje odwołanie od zaskarżonej do Sądu decyzji organu I instancji, co dodatkowo potwierdza, iż intencją skarżącego było, obok złożenia odwołania, zaskarżenie decyzji wprost do Sądu. Należy wyjaśnić, że zaskarżona decyzja jest decyzją pierwszoinstancyjną, albowiem od niej przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Na taką decyzję, jak już wyżej wspomniano, nie służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż nie istnieje prawna możliwość skarżenia decyzji wydanej przez organ I instancji. W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.