II SA/Sz 1155/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie A. K. wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie [...]zł od złożonej skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W motywach wniosku podał, że trudna sytuacja materialna uniemożliwia mu poniesienie jakichkolwiek wydatków w sprawie. Źródło utrzymania wnioskodawcy stanowi renta wypadkowa w wysokości [...] netto, a pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym żona otrzymuje wynagrodzenie z tytułu pracy w wysokości około [...]. Małżeństwo posiada dom jednorodzinny w zabudowie [...], [...] nieruchomości [...] o powierzchni ok. [...] oraz samochód osobowo-ciężarowy marki [...], rok produkcji [...] oraz oszczędności w kwocie [...]zł przeznaczone na [...]. Koszty miesięcznego utrzymania to: [...] Do formularza skarżący załączył decyzję ZUS o waloryzacji renty z dnia [...] r., potwierdzającą wysokość podanej przez niego renty, kserokopię legitymacji rencisty, decyzję ZUS z dnia [...] r. przyznającą na stałe rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem. Starszy referendarz sądowy, oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, zważył: Stosownie do regulacji art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego z urzędu (art. 245 § 2 ustawy). Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy). Jednocześnie wykładnia zawartego w art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy zwrotu "gdy osoba ta wykaże", sprowadza się do przyjęcia, że to na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy zatem od tego, czy strona wykaże przesłanki, o których mowa w powołanym art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wykazanie tych przesłanek powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym oraz dokumentów potwierdzających powyższe. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący razem z żoną dysponuje miesięcznym dochodem w wysokości [...] zł, a niezbędne koszty utrzymania kształtują się na poziomie ok. [...] zł (prąd, gaz, woda i ścieki, śmieci, telefony, abonament RTV, dojazd żony do pracy, wyżywienie wraz z zakupem odzieży, środków czystości i higieny) Przy czym na uwadze należy mieć oszczędności wnioskodawcy wynoszące ok. [...]. zł. Zdaniem starszego referendarza sądowego dysponowanie oszczędnościami w takiej wysokości i oświadczenie, co do ich przeznaczenia trudno uznać za niezbędny wydatek. Tym bardziej, że koszty postępowania na obecnym etapie postępowania wynoszą [...] zł, a udział pełnomocnika nie jest niezbędny. Oczekiwanie w takiej sytuacji, że Skarb Państwa zrezygnuje z należnych mu opłat nie może być potraktowane jako okoliczność uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Posiadanie środków finansowych w kwocie przewyższającej wysokość potencjalnych kosztów sądowych pozwala sądzić, że ich część, bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania, skarżący może przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych i nie będzie się to wiązało z brakiem środków na konieczne utrzymanie. Instytucja prawa pomocy nie bez przyczyny określana jest mianem "prawa ubogich". Prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom samotnym, bez źródeł stałego dochodu i majątku oraz pozbawionych (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł. Skarżący nie wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Jedynie zaś spełnienie tej przesłanki obligowało starszego referendarza sądowego do przyznania mu prawa pomocy w powyższym zakresie. Mając powyższe na uwadze działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.