II SA/Sz 1161/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania postanawia I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w sprawie, II. ustanowić adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. odrzucił skargę T. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu [...] r. Skarżący w dniu [...] r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek T. W. podniósł, że jest osobą bezrobotną od wielu lat, nie ma mieszkania, pomieszkuje u znajomych, nie ma też pieniędzy, aby "wybrać adwokata do napisania skargi kasacyjnej". Z treści urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że T. W. nie posiada majątku, czy oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego (art. 245 § 2 cytowanej ustawy). Osobie fizycznej można przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, w tym osób, których środki finansowe są ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Sąd mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, a przede wszystkim fakt, że wnioskodawca jest osobą bezdomną i nie posiada żadnego źródła dochodu uznał, iż zachodzą przesłanki do przyjęcia, że T. W. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.