II SA/Sz 1168/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji odrzuca skargę. Decyzją z dnia [...] . nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Ś., działając na podstawie art. 156 § 1, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego, po rozpoznaniu wniosku st. chor. szt. rez. W. W. , odmówił stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej w [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku za bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych oraz dodatku za mistrzowską klasę kwalifikacyjną. Wskazana decyzja zawierała pouczenie, że stronie przysługuje wniesienie na nią skargi, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., za pośrednictwem Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w Świdwinie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. W. W. pismem z dnia [...] r. wniósł skargę na opisaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak wynika z art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest wydana w trybie nadzwyczajnym decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej w Ś. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej w [...] z dnia [...] r., odmawiającej przyznania skarżącemu dodatku za bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych oraz dodatku za mistrzowską klasę kwalifikacyjną. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), zwanej dalej: "K.p.a.", właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach określonych w art. 156 § 1 K.p.a. jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. Rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji (art. 158 § 1 K.p.a.). W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 15 K.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Reguła ta znajduje również zastosowanie w nadzwyczajnych trybach zmierzających do wzruszenia decyzji ostatecznej, w tym w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. Stosownie do art. 127 § 1 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana w trybie nadzwyczajnym przez organ wyższego stopnia jakim jest Dowódca Jednostki Wojskowej w Ś.. Zważywszy na treść art. 8 ust. 1 ustawy z dnia z dnia [...] r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który stanowi, że od decyzji wydanych przez właściwe organy w sprawach określonych w ustawie żołnierz zawodowy może wnieść odwołanie do organu wyższego stopnia, na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183 i 1195) w związku z art. 17 pkt 3 K.p.a., skarżącego w decyzji wydanej w postępowaniu nieważnościowym w pierwszej instancji należało pouczyć o prawie do wniesienia odwołania do organu nadrzędnego. Dopiero wyczerpanie trybu administracyjnego, czyli wniesienie odwołania przez stronę a następnie wydanie przez organ nadrzędny decyzji w drugiej instancji nakłada na ten organ obowiązek pouczenia strony o prawie wniesienia skargi na decyzję ostateczną do właściwego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.). W. W. w decyzji Dowódcy jednostki Wojskowej w Ś. z dnia [...] r. został błędnie pouczony, że służy od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., chociaż decyzja ta kończyła postępowanie w pierwszej instancji. Stosownie do wskazanych wyżej przepisów, od decyzji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przysługiwało skarżącemu - w terminie 14 dni od daty jej doręczenia - prawo wniesienia odwołania do organu nadrzędnego, czyli Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych w W.. Niewłaściwe pouczenie nie może jednakże wywoływać negatywnych konsekwencji dla strony skarżącej, które w niniejszej polegały na braku możliwości merytorycznego rozpatrzenia wniesionej skargi. Skarżący zachował zatem prawo do wniesienia odwołania w postępowaniu administracyjnym, z tym że – jeżeli zamierza z tego prawa skorzystać, winien odwołanie to złożyć, mając na uwadze treść art. 58 K.p.a., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Uzasadnieniem dla przywrócenia terminu do złożenia odwołania jest w takiej sytuacji okoliczność błędnego pouczenia zawartego w decyzji z dnia 28 lipca 2015 r. Reasumując, z uwagi na złożenie skargi nie poprzedzonej wyczerpaniem środków zaskarżenia, sąd zobowiązany był odrzucić skargę W. W. jako niedopuszczalną, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.