II SA/Sz 1169/07

Dnia 19 marca 2008 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Protokolant Beata Radomska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2008 roku. sprawy ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Wojewody z dnia [..] r. nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oddala skargę. Wnioskiem z dnia 29 czerwca 2006 r. M. P. zwrócił się do Wojewody o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw z usługami towarzyszącymi w miejscowości B., gmina K. – działki nr 198/12, 198/18, 198/19, 198/20, 199/1, 201, 202/2, 203/7, 203/32, 203/33, 203/34, 208, 223, 243 – obręb B. oraz 37/5, 37/7, 127/1 – obręb K. We wniosku określono zakres zamierzenia budowlanego obejmujący budowę: • budynku stacji paliw z gastronomią, • wiaty naddystrybutorowej, • magazynu podziemnego paliw płynnych i gazu płynnego, • stanowiska dystrybucji samochodów osobowych i ciężarowych, • stanowiska pompowania i odkurzania, • parkingów samochodów osobowych i ciężarowych, • układu dróg, placów i chodników, • uzbrojenia terenu w zakresie niezbędnym dla funkcjonowania stacji paliw (przyłącza wodociągowego i sieci wewnętrznej, odprowadzenia ścieków sanitarnych, odprowadzenie wód deszczowych, przyłącza elektroenergetycznego sieci wewnętrznej nn. i oświetlenia terenu, przyłącza gazowego). Wojewoda decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. P. pozwolenia na budowę dla wnioskowanego zamierzenia. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., w wyniku odwołania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W., decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Wojewody i umorzył postępowanie organu I instancji, z uwagi na naruszenie przepisów o właściwości rzeczowej. W rezultacie wniosek M. P. przekazany został do załatwienia Staroście P. Starosta P., na podstawie art. 82 ust. 1, art. 28, art. 32 ust. 4, art. 34 ust. 4, art. 35 ust. 1 i ust. 4, art. 36 ust. 1, art. 54 i art. 55 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207. poz. 2016 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru budowlanego (Dz. U. Nr 138, poz. 1554) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.), decyzją z dnia [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. P. pozwolenia na budowę stacji paliw (kat. ob. XX) z usługami towarzyszącymi, instalacjami zewnętrznymi: kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, wodociągowej, gazowej i elektroenergetycznej – na działkach nr 198/12, 198/18, 198/19, oraz z przyłączami: kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej przez działki nr 223 i 199/1, wodociągowym, gazowym i elektroenergetycznym przez działki nr 208, 198/20 w B., gmina K. Od powyższej decyzji odwołał się do Wojewody Skarb Państwa Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w W. Zarzucając decyzji naruszenie przepisu art. 82 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego oraz przepisów ustawy o drogach publicznych wniósł o jej uchylenie w całości, ewentualnie zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi złożonej na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. W uzasadnieniu odwołania podnosił, że zaskarżona decyzja oparta została na rozstrzygnięciu [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], który uznał, że zaprojektowane obiekty budowlane nie są obiektami i urządzeniami obsługi podróżnych w rozumieniu art. 82 ust. 3 pkt 3 prawa budowlanego. Rozstrzygnięcie GINB zostało zaskarżone skargą do WSA. Zdaniem odwołującego w tym stanie rzeczy wydanie przez Starostę nowej decyzji o pozwoleniu na budowę było co najmniej przedwczesne, albowiem rozstrzygnięcie, na którym zostało oparte nie stało się prawomocne. Organ II instancji, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Wojewoda podał, że organ I instancji wydał decyzję po przedłożeniu przez inwestora wymaganych dokumentów, a mianowicie: oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projektu budowlanego wykonanego przez osoby uprawnione wraz z wymaganymi uzgodnieniami i sprawdzeniami, a także warunków przyłącza mediów, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowej inwestycji. Dalej Wojewoda podał, że projektowana inwestycja przebiega przez działkę drogową [...] Skarbu Państwa, będącą w zarządzie GDDKiA, w związku z tym inwestor uzyskał stosowne uzgodnienia i opinie dotyczące: - lokalizacji projektowanej sieci wodociągowej, gazowej oraz linii kablowej elektroenergetycznej 0,4 kV w pasie drogowym drogi krajowej [...] (przejście poprzeczne pod drogą) – decyzja z dnia [...], - przebiegu projektowanej sieci wodociągowej, gazowej oraz linii kablowej elektroenergetycznej 0,4 kV w sąsiedztwie pasa drogowego drogi krajowej [...] w obrębie B. – pozytywna opinia w postanowieniu z dnia [...]. Zamierzenie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu uchwalonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w obrębie B. – Gm. K., który na tym terenie, oznaczonym symbolem MOP, przewiduje zabudowę usługową dla obsługi podróżnych. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Wojewoda podał, że złożenie skargi do Sądu, tym bardziej dotyczącej innej decyzji, nie wstrzymuje wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzje wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi zarzucono naruszenie określonej w art. 7 K.p.a. zasady prawdy obiektywnej i obowiązek podejmowania wszelkich kroków w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Skarżący wskazał, że zagadnienie ustalenia organu właściwego dla wydania pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji, należy uznać za zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Oznacza to, zdaniem skarżącego, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Nadto skarżący skazał, że wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości skutkuje w konsekwencji nieważnością takiej decyzji. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. A jedynie taką decyzję naruszającą przepisy prawa materialnego lub procesowego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego, orzekając stosownie do stwierdzonego uchybienia o jej uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności. Zgodnie z art. 32 ust 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane) właściwy organ sprawdza: • zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, • zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, • kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, • wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia i legitymującą się aktualnym zaświadczeniem potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. jest decyzja Wojewody orzekająca o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielająca pozwolenia na budowę. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy orzekające zasad obowiązujących w Kodeksie postępowania administracyjnego. Organy dokonały szczegółowych ustaleń w oparciu o materiał dowodowy. Wojewoda prawidłowo ustalił, iż projekt jest kompletny, zawiera wszelkie niezbędne opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Wydając zaskarżoną decyzję organ nie naruszył również przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Prawidłowo Wojewoda uznał, że wniesienie skargi na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nie stanowi zagadnienia wstępnego w przedmiotowej sprawie, bowiem za wstępne zagadnienie prawne uznaje się kwestie materialnoprawne, a nie procesowe. Dodatkowo można wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygnatura akt [...], oddalił skargę Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w S. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...]. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził legalność zaskarżonej decyzji i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).