II SA/Sz 1169/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującą E. M. dokonanie rozbiórki domku letniskowego wybudowanego bez pozwolenia na budowę, na terenie działek nr [...]. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...], w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizo w dniu [...]), zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. W dniu [...] E. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. W skardze zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że zaskarżoną decyzję odebrała dopiero [...], gdyż w czasie awizowania przesyłki poleconej, zawierającej decyzję, przebywała w miejscowości Trzęsacz otwierając sezon letni. Po powrocie nie trafiło do niej żadne awizo, a o decyzji dowiedziała się w Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, dopytując się o tok postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Wobec powyższych unormowań prawnych, w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w terminie, o którym mowa w treści przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Dokonując analizy wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, stwierdzić należy że został on złożony po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Skarżąca oświadczyła we wniosku o przywrócenie terminu, iż zaskarżoną decyzję odebrała w dniu 3 października 2014r., taka też adnotacja z podpisem skarżącej widnieje na stronie jedenastej zaskarżonej decyzji, znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy. A zatem od tego dnia rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. Termin ten upłynął 10 października 2014r. Tym samym, złożony przez skarżącą wraz ze skargą w dniu 2 listopada 2014r. wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu jako spóźniony. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.