II SA/Sz 1179/10

Dnia 13 stycznia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego M.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych Skarżąca, zawiadomiona o terminie rozprawy, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest samotną matką dwóch nastoletnich córek, dlatego nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego z własnych środków finansowych. Wnioskodawczyni podała, że nie ma żadnego majątku ani oszczędności, a jej dochód miesięczny brutto wynosi [...] zł. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca jest współwłaścicielką mieszkania w którym mieszka wraz z córkami, a jej dochód netto w [...] roku wynosił [...] zł. Oprócz tego w [...] r. otrzymała alimenty od byłego męża w łącznej kwocie [...] zł. W skardze wnioskodawczyni podała, że jej sytuacja majątkowa nie uległa zmianie od tego czasu. W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). W niniejszej sprawie, skarżąca jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie na podstawie art. 239 pkt 1 lit a ww. ustawy. W myśl art. 262 tej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Należy uznać że skarżąca, jako osoba samotnie wychowująca dwoje dzieci, znajduje się w sytuacji uzasadniającej ustanowienie radcy prawnego z urzędu, bowiem nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i dzieci. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.