II SA/Sz 1180/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2014r. sprawy ze skargi R. C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...], nr [...], wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 6 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r., nr 127, poz. 721), Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie stwierdził, że odwołanie R. C., reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego J. C., od orzeczenia Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...], [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia. Powyższe postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczeniem z dnia [...] nr: [...] postanowił nie zaliczyć R. C. do stopnia niepełnosprawności. Skład orzekający uznał, że zainteresowana jest zdolna do samodzielnego funkcjonowania, poruszania i komunikacji i nie ma ograniczeń w pełnieniu ról społecznych. Zgodnie z pouczeniem zawartym w orzeczeniu stronom postępowania przysługiwało prawo do wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie , za pośrednictwem Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, w terminie czternastu dni od daty doręczenia orzeczenia. W odwołaniu z dnia [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) R. C., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego J. C., wniosła o zaliczenie jej do lekkiego stopnia niepełnosprawności, wskazując między innymi, że lekarz Medycyny Pracy nie wyraził zgody na kontynuowanie przez nią nauki w stopniu ponadgimnazjalnym w wymarzonym zawodzie fryzjera oraz w innych zawodach. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnoprawności w Województwie w opisanym na wstępie postanowieniu z dnia [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego w dniu [...]. Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż orzeczenie organu I instancji doręczone zostało J. C. - przedstawicielowi ustawowemu R. C. w dniu [...], co zostało poświadczone własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki poleconej. Wydane orzeczenie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługujących od niego środkach odwoławczych, w tym o terminie złożenia dowołania, tj. w terminie czternastu dni od daty jego otrzymania. Odwołanie od niniejszego orzeczenia zostało natomiast wniesione do Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...] (data nadania u publicznego operatora pocztowego), tj. po terminie przewidzianym do jego złożenia, który upłynął w dniu [...]. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie R. C., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego J.C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia lub o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. J. C. wyjaśniła, że w dniu 5 sierpnia 2013 r. odebrała orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności . W dniu 19 sierpnia 2013 r. złożyła w Urzędzie Pocztowym pismo z odwołaniem, opłacone znaczkami pocztowymi jako list priorytetowy zwykły. Zaznaczyła, że w terminie przewidzianym prawem do wniesienia dowołania wypadał dzień 15 sierpnia – dzień świąteczny, a zarazem "długi weekend" powodujący, jej zdaniem, przedłużenie terminu do wniesienia odwołania. Nadmieniła, że odwołanie nadała po godzinie w dniu [...] poprzez wrzucenie do skrzynki pocztowej. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnoprawności w Województwie , udzielając odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w treści zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przesłankę wydanego w tym trybie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowi nie tylko ustalenie faktu złożenia odwołania po upływie terminu czternastu dni od daty doręczenia stronie, lecz również stwierdzenie braku wniesienia przez stronę prośby o przywrócenie tego terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a., co wynika wprost z treści przepisu. W związku z tym, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 K.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ z dnia 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004). Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Organ administracji publicznej właściwy do rozpatrzenia odwołania zobowiązany jest więc w pierwszej kolejności ustalić, czy odwołanie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Z dokonanej przez Sąd analizy akt sprawy wynika, że orzeczenie organu I instancji J. C. – przedstawiciel ustawowy skarżącej R. C. odebrała osobiście w dniu 5 sierpnia 2013 r., o czym świadczy czytelny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki poleconej. Natomiast odwołanie od tego orzeczenia, pomimo zawartego w nim prawidłowego pouczenia, złożyła w dniu 20 sierpnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, wynikająca ze stempla pocztowego), a więc z uchybieniem 14 - dniowego terminu na dokonanie tej czynności. Termin ten bowiem upłynął w dniu 19 sierpnia 2013 r. Przy czym podkreślenia wymaga, że składając odwołanie J. C. nie wniosła jednocześnie o przywrócenie terminu do jego złożenia. Zatem, skoro w sprawie oczywistym jest, że uchybiony został 14 - dniowy termin, o jakim stanowi art. 129 § 2 K.p.a., to niezbędnym było wydanie rozstrzygnięcia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 134 K.p.a. Odnosząc się do treści skargi wyjaśnić trzeba, że o zachowaniu terminu do dokonania czynności decyduje data uwidoczniona na stemplu pocztowym odciśniętym na kopercie przez pracownika poczty, a nie moment wrzucenia przesyłki do skrzynki pocztowej. Skoro więc na kopercie zawierającej odwołanie widnieje data stempla pocztowego " ", zasadnie organ odwoławczy uznał tę datę za datę wniesienia odwołania. Nie jest przy tym prawidłowe twierdzenie, że do terminu nie wlicza się dni wolnych od pracy, np. świąt. Termin "14 dni do wniesienia odwołania" należy rozumieć jako ciąg kolejno następujących po sobie 14 dni. Dni ustawowo wolne od pracy mają o tyle znaczenie, że " " termin, jeżeli przypadają na jego koniec, a nie w jego trakcie, o czym wprost stanowi art. 57 § 4 K.p.a. Sytuacja taka w niniejszej sprawie jednakże nie miała miejsca. Ostatni 14 dzień do wniesienia odwołania wypadał bowiem w dniu 19 sierpnia 2013 r. (poniedziałek). Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu, o czym orzeczono w sentencji wyroku.