II SA/Sz 1194/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 marca 2008 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania dotyczącego sprzeciwu w sprawie wykonanych robót budowlanych I uchyla zaskarżone postanowienie, II stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta Powiatu K. decyzją z dnia [...], po zapoznaniu się ze zgłoszeniem "P" Spółki z o.o. w B. z dnia [...], wniósł sprzeciw do wykonanych robót budowlanych polegających na remoncie i modernizacji istniejącego budynku produkcyjnego oraz przystosowanie go do funkcji zakładu produkcji wyrobów kosmetyczno-leczniczych na działce nr [...] przy ul. K. w B., bowiem zgłoszenie dotyczyło robót objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. W dniu 12 grudnia 2006 r. od powyższej decyzji "P" Spółka z o.o. w B. złożyła odwołanie do Wojewody wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu podała, że o fakcie wydania decyzji przez Starostę dowiedziała się z pisma Starostwa Powiatowego w K. z dnia 7 sierpnia 2007 r., doręczonego w dniu 8 sierpnia 2007 r. Uprawdopodabniając istnienie okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu strona wskazała, że decyzja organu I instancji została bez jej winy doręczona osobie do tego nieuprawnionej, która nie była ani wspólnikiem, ani też pracownikiem przedmiotowej spółki, co w okolicznościach sprawy należy uznać za doręczenie nieprawidłowe. Wojewoda, na podstawie art. 59 § 2 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), postanowieniem z dnia [...], odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, że decyzja organu I instancji została doręczona, zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – "P" Spółce z o.o. z siedzibą w B., ul. K., w dniu 20 grudnia 2006 r. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W razie uchybienia terminu może on zostać przywrócony na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zdaniem Wojewody wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku swojej winy, bowiem w aktach administracyjnych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru – datowane 20 grudnia 2006 r., z którego wynika, iż decyzja dostarczona została do siedziby inwestora, pod wskazany we wniosku adres, zawiera czytelny podpis, datę odbioru i odcisk stempla. Doręczenie stanowi czynność materialno-techniczną administracji, a w ocenie prawidłowości doręczenia bierze się pod uwagę tylko sam fakt doręczenia pisma do adresata. Nadto Wojewoda podał, że prośba o przywrócenie terminu do złożenia odwołania została złożona w dniu 14 sierpnia 2007 r., a więc po upływie ustawowego terminu 7 dni. Końcowo stwierdził, że wskazana w piśmie okoliczność uzasadniająca brak winy strony w uchybieniu terminu nie może być uwzględniona. "P" Spółka z o.o. w B. zaskarżyła opisane wyżej postanowienie Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając mu: 1. naruszenie art. 45 k.p.a. poprzez uznanie, że decyzja Starosty K. z dnia [...] została skutecznie doręczona skarżącej, 2. naruszenie art. 58 § 1 k.p.a., poprzez błędne uznanie, iż w sprawie nie ziściły się przesłanki do przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia środka zaskarżenia, 3. naruszenie art. 58 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, iż prośba o przywrócenie terminu złożona została po upływie terminu, 4. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż; • decyzja Starosty K. z dnia [...] została doręczona skarżącej, • zwrotne potwierdzenie odbioru posiada odcisk stempla skarżącej. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Kwestią sporną pomiędzy stronami i wymagającą przesądzenia w rozpoznawanej sprawie stało się znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy za prawidłowe można uznać doręczenie stronie skarżącej - "P" Spółce z o.o. w B. decyzji Starosty K. z dnia [...] wnoszącej sprzeciw w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na remoncie i modernizacji istniejącego budynku produkcyjnego i przystosowanie go do funkcji zakładu produkcji wyrobów kosmetyczno-leczniczych na działce nr [...] przy ul. K. w B. Co do zasady, w odniesieniu do spółek z ograniczoną odpowiedzialnością należy przyjąć, że pisma doręcza się tym adresatom w sposób przewidziany w art. 45 k.p.a., czyli w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do ich odbioru. Tylko łączne spełnienie wymogu doręczenia pisma we wskazanym w przepisie miejscu i określonej w nim osobie oznacza prawidłowe jego doręczenie. Doręczenie pisma w sposób subsydiarny wymaga odpowiedniego zastosowania art. 44 k.p.a. W rozpoznanej sprawie organ odwoławczy uznał, że decyzja Starosty K. z dnia [...] prawidłowo została doręczona skarżącej Spółce w dniu 20 grudnia 2006 r. pod adresem wskazanym w zgłoszeniu zamiaru wykonania robót budowlanych wniesionym przez nią w dniu 4 grudnia 2006 r. Jednak ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma wynika, że decyzja została doręczona do rąk E. B. Na dokumencie brak jest stempla firmowego, jak również informacji o dokumencie potwierdzającym uprawnienie do odbioru przesyłki. Natomiast ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy umowy najmu nieruchomości wynika, że E. B. jest właścicielem nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz gospodarczym położonej w B. przy ul. K. Przedmiotową umową E. B. oddał w najem powyższą nieruchomość Spółce "P", reprezentowanej przez prezesa zarządu – B. M. Zgodnie z postanowieniami umowy nieruchomość, będąca jej przedmiotem, miała być przeznaczona na prowadzenie przez Spółkę działalności gospodarczej oraz jej siedzibę. Powyższe zostało potwierdzone w oświadczeniu złożonym przez E. B. w dniu 13 sierpnia 2007 r. Z powołanego pisma wynika ponadto, że E. B. nie jest ani pracownikiem skarżącej Spółki, ani osobą umocowaną do odbioru adresowanej do Spółki korespondencji. Odebraną w dniu 20 grudnia 2006r. przesyłkę skierowaną do Spółki E. B. pozostawił w drzwiach budynku produkcyjnego, nie informując o tym fakcie zarządu Spółki. Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, zauważa, że potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej jest dokumentem urzędowym potwierdzającym okoliczności w nim stwierdzone. Przesłanką uznania dokumentu urzędowego za dowód w sprawie jest jego sporządzenie przez uprawniony organ oraz sporządzenie tego dokumentu w przepisanej formie. Forma sporządzania dokumentów pocztowych potwierdzających doręczenie przesyłki przez operatora pocztowego regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34 ze zm.). W przepisie § 35 ust. 4 powołanego rozporządzenia postanowiono, że jeżeli adresatem przesyłki jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej pokwitowanie odbioru powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy, datę odbioru i odcisk stempla firmowego, a w przypadku braku stempla firmowego – informację o dokumencie potwierdzającym uprawnienie do odbioru przesyłki. W ocenie Sądu, przepis ten należy interpretować w ten sposób, że tylko wówczas pokwitowanie takie będzie spełniało funkcję dowodu potwierdzającego fakt doręczenia przesyłki adresatowi będącemu spółką z o.o. w określonej dacie, gdy obok swojego podpisu adresat własnoręcznie umieści datę odbioru przesyłki oraz odcisk stempla firmowego, a w razie jego braku – informację o dokumencie potwierdzającym uprawnienie do odbioru przesyłki. Skoro, w rozpoznawanej sprawie, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru brak było tego ostatniego elementu, uznać zatem należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru zostało sporządzone z naruszeniem § 35 ust. 3 powołanego rozporządzenia i z tego powodu nie może być ono uznane za urzędowy dowód doręczenia decyzji S. K. z dnia [...]. Uznając zatem, że powołana wyżej decyzja nie została Spółce skutecznie doręczona, tym samym należy stwierdzić, że uprawdopodobniła ona brak winy w niedochowaniu terminu do złożenia odwołania od powołanej wyżej decyzji. W ocenie Sądu, skarżąca Spółka spełniła również wszystkie wymogi określone w art. 58 k.p.a., łącznie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w nieprzywracalnym siedmiodniowym terminie liczonym od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia powyższego odwołania. Jak wynika z akt sprawy skarżąca uzyskała informację o wniesieniu sprzeciwu decyzją z dnia [...] w dniu 8 sierpnia 2007 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu złożyła w dniu 16 sierpnia 2007 r., a więc w terminie określonym w art. 58 k.p.a. Przystępując do ponownego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania Wojewoda weźmie pod uwagę powyższe spostrzeżenia i podejmie niezbędne kroki do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, umożliwiającego podjęcie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia. Z opisanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa procesowego - art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 cyt. wyżej ustawy.