II SA/Sz 1194/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 1194/15 umarzające postępowanie sądowe i zasądzające od organu na rzecz E. B. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: I. uchylić pkt II ww. postanowienia, II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w S. na rzecz E. B. kwotę [...] słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz 1194/15 umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi E.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r., nr [..] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości ][...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W pkt II ww. postanowienia Sąd zasądził od organu na rzecz E. B. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącej w dniu [..] r. W dniu [...] r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu w zakresie kosztów postępowania. E. B. wskazała, że w niniejszej sprawie powinien być uiszczony wpis stosunkowy i tym samym wynagrodzenie pełnomocnika powinno zostać naliczone odpowiednio do wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a." stanowi, że jeżeli zażalenie zarzuca niżność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem zarzuty podniesione w zażaleniu, a dotyczące kwoty zasądzonych od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania są trafne. Zgodnie z art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 P.p.s.a.). Natomiast w myśl § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Przedstawione powyżej przepisy prowadzą do wniosku, że od skargi E.B. wniesionej na decyzję na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. powinien być pobrany wpis stosunkowy. Wynagrodzenie pełnomocnika należało zatem zasądzić odpowiednio do wartości przedmiotu zaskarżenia, a nie w kwocie stałej. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika jest bowiem pochodną wpisu, jaki należy pobrać od skargi. Innymi słowy, wysokość wynagrodzenia jest zdeterminowana rodzajem wpisu. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (ust. 1), przy czym podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5, zaś opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna, ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (ust. 2). Wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju, a w postępowaniu egzekucyjnym - od wartości egzekwowanego roszczenia (§ 4 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości). Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia, z którego wynika, że wysokość wynagrodzenia pełnomocnika zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w wysokości 24.000 zł. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. uchylił pkt II zaskarżonego postanowienia i orzekł w tym zakresie na podstawie art. 200 i art. 201 § 1 P.p.s.a. oraz z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zasądzając koszty postępowania sądowego w wysokości 2.400 zł, obejmujące wynagrodzenia pełnomocnika.