II SA/Sz 1197/15

Dnia 10 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 czerwca 2013 r. Nr XXVI/362/13 w przedmiocie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej Spółce uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych Spółka A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Nr XXVI/362/13 Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 czerwca 2013 r. w przedmiocie podziału Województwa na obwody łowieckie. Spółka A. zarzuciła uchwale naruszenie jej interesu prawnego poprzez włączenie nieruchomości gruntowych Spółki o pow. 143 ha do obwodu łowieckiego nr [...], co faktycznie pozbawiło Spółkę A. możliwości korzystania z nieruchomości. Marszałek Województwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, z uwagi na to, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 8 października 2015 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał Spółkę A. do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia w postaci wezwania Sejmiku Województwa do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania, w jakiej dacie wezwanie to zostało złożone, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Spółka A. oświadczyła, że co najmniej trzykrotnie wzywała Sejmik Województwa do usunięcia naruszenia prawa i pisma te znajdują się w aktach sprawy wraz z odpowiedziami organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 1392 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. W myśl art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z powołanych przepisów wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje danemu podmiotowi tylko jeden raz w odniesieniu do danego aktu, a termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego liczy się od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. Z przesłanych sądowi akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 18 grudnia 2014 r. Spółka A. zwróciła się do Sejmiku Województwa o wyłączenie działek gruntu stanowiących jej własność z obwodu łowieckiego nr[...]. Pismem z dnia 3 kwietnia 2015 r. Marszałek Województwa poinformował pełnomocnika Spółki A., że Zarząd Województwa na posiedzeniu w dniu [...] postanowił nie kierować pod obrady Sejmiku sprawy dotyczącej zmiany obwodów łowieckich nr [...], w związku z wnioskiem Spółki A. z dnia 18 grudnia 2014 r. Zatem pismo z dnia 18 grudnia 2014 r. zostało potraktowane nie jako wezwanie do uchylenia uchwały Nr XXVI/362/13, ale jako wniosek o podjęcie nowej uchwały, zmieniającej granice obwodu łowieckiego nr [...]. Także treść kolejnych pism Spółki A. z dnia 22 maja 2015 r. i z dnia 16 lipca 2015 r. wskazuje na to, że były to ponowne wnioski o wyłączenie gruntów Spółki A. z obwodu łowieckiego. Tak też pisma te zostały potraktowane przez Marszałka Województwa, co wynika m. in. z odpowiedzi z dnia 2 lipca 2015 r. i z dnia 28 lipca 2015 r. W ocenie Sądu z pism Spółki A. wymienionych wyżej nie wynika jasno, by Spółka A. zażądała uchylenia uchwały Nr XXVI/362/13. Pisma te mogły stanowić wnioski o podjęcie nowej uchwały i tak zostały potraktowane przez Zarząd Województwa. Z wezwania do usunięcia naruszenia prawa musi jasno wynikać, którego aktu czy przepisu prawa w akcie tym zawartym, wezwanie dotyczy. Sąd podziela pogląd zaprezentowany w odpowiedzi na skargę, że skarżąca Spółka A. przed wniesieniem skargi na uchwałę Nr XXVI/362/13 z dnia 25 czerwca 2013 r., nie wezwała Sejmiku Województwa do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą, zatem nie skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia. Ponieważ Spółka A. przed wniesieniem skargi do Sądu nie złożyła wezwania w trybie art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, wniesienie przez nią skargi na uchwałę Nr XXVI/362/13 Sejmiku Województwa było niedopuszczalne. Z tych przyczyn skargę Spółki A. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 tej ustawy.