II SA/Sz 120/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. J. i S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje przedsięwzięcia oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] R.L. wystąpił do Prezydenta Miasta o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Stacja paliw wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w przy ul. [...] działka nr [...], obręb [...], miasto [...]". W załączeniu wnioskodawca przedłożył, między innymi, kartę informacyjną, kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym prowadzone będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wypis z rejestru gruntów obejmujący ww. tereny. Jednocześnie wskazał, iż stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397) przedmiotowa inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Pismem z dnia [...], organ I instancji zwrócił się do Wydziału Urbanistyki i Administracji Budowlanej Urzędu Miasta o udzielenie informacji dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego. Z treści pisma z dnia [...], przekazanego w odpowiedzi wynika, iż działka nr [...], obręb [...]położona przy ul. [...] w [...] znajduje się w obszarze terenu elementarnego oznaczonego w planie symbolem [...], tj. tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem lokalu mieszkalnego. W związku z otrzymaną informacją organ I instancji pismem z dnia [...], zwrócił się o udzielenie informacji, czy planowana stacja paliw na działce nr [...], obręb [...], nie będzie w sprzeczności z zapisami planu w części ustaleń funkcjonalnych, przeznaczenie terenu - zabudowa usługowa oraz ustalonym zakresem usług: obsługa firm i klientów, usługi handlu, usługi gastronomii, usługi hotelarskie i turystyczne. W odpowiedzi uzyskał informację, że lokalizacja tego typu inwestycji jest możliwa pod warunkiem spełnienia pozostałych ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego (pismo z dnia [...], znak: [...]). Pismem z dnia [...] r, znak: [...] organ I instancji, na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013, poz. 1235 ze zm.), zwanej dalej u.i.o.ś., zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o opinię co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Jednocześnie poinformował, iż dla terenu na którym zlokalizowane jest przedmiotowe przedsięwzięcie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia [...], stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia i określił zakres raportu. Również Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w postanowieniu z dnia [...], wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. W dniu [...] do organu I instancji wpłynęło pismo Z. i S. J., będących stronami postępowania, w którym poinformowali, że nie zgadzają się na budowę stacji benzynowej zlokalizowanej przy ul. [...] dz. nr [...], obręb [...]. Zauważyli, iż sąsiedztwo stacji jest uciążliwe poprzez wzmożony hałas, opary benzyny, spaliny samochodów. Zdaniem autorów pisma, budowa zbiorników na paliwo i związane z tym prace podziemne spowodują uszkodzenie systemu korzeniowego drzew rosnących na przedmiotowej działce. Nadto wskazali na niezgodność planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz spadek wartości nieruchomości w przypadku realizacji inwestycji. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...] organ I instancji nałożył na Inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu. Raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko został przedłożony przez inwestora w dniu [...]. Obwieszczeniem z dnia [...] zamieszczonym na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta, na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta oraz w miejscu planowanej inwestycji organ I instancji, działając na podstawie art. 33 u.i.o.ś., podał do publicznej wiadomości informacje o możliwości składania uwag i wniosków przez przedstawicieli społeczeństwa, wskazując jednocześnie 21.dniowy termin ich składania. Pismami z dnia [...], organ I instancji, stosownie do treści art. 77 ust. 1 u.i.o.ś., zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o opinię i do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia. W odpowiedzi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia [...], zaopiniował pozytywnie przedmiotowe przedsięwzięcie i określił warunki realizacji inwestycji. Pismem z dnia [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wezwał do pisemnego złożenia wyjaśnień i uzupełnień do przedłożonego raportu o oddziaływaniu na środowisko w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi inwestor poinformował, że przedłożenie wyjaśnień nie będzie możliwe w terminie zakreślonym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w związku z czym zostaną one przedstawione w dniu [...]. Następnie inwestor zwrócił się do organu I instancji o zawieszenie postępowania. O przedmiotowym wniosku Prezydent Miasta pismem z dnia [...], zawiadomił strony postępowania wyznaczając 7-dniowy termin na zgłoszenie ewentualnego sprzeciwu. Wobec braku sprzeciwu ze strony innych uczestników postępowania organ I instancji postanowieniem z dnia [...], znak: [...] zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Wnioskiem z dnia [...] inwestor zwrócił się o podjęcie zawieszonego postępowania oraz przedłożył uzupełnienie i wyjaśnienia do raportu. W związku z tym organ I instancji postanowieniem z dnia [...], podjął postępowanie w sprawie. Inwestor przedłożył wyjaśnienie do raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia, a informację o powyższym podano do publicznej wiadomości obwieszczeniem z dnia [...], Pismem z dnia [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny poinformował, iż podtrzymuje stanowisko zawarte w opinii sanitarnej z dnia [...]. Pismem z dnia [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wezwał do wskazania proponowanych do zastosowania działań minimalizujących oddziaływanie planowanej inwestycji w zakresie hałasu na środowisko. W związku z tym inwestor pismem z dnia [...] zwrócił się do organu I instancji o określenie i podanie informacji na temat dopuszczalnych poziomów hałasu dla działek nr [...]. Pismem z dnia [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny poinformował, iż podtrzymuje stanowisko zawarte w opinii sanitarnej z dnia [...], zaś Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...], uzgodnił środowiskowe uwarunkowania planowanego przedsięwzięcia i określił jego warunki. Z uwagi na wątpliwości dotyczące liczby drzew znajdujących się na działce nr [...], obręb [...] podniesione w piśmie S.J. i S.S. organ zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o wyjaśnienie lub sprostowanie zapisów zawartych w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...]. W odpowiedzi organ uzgadniający w piśmie z dnia [...], odniósł się do wniosku organu I instancji i udzielił wyjaśnień. Następnie decyzją z dnia [...], znak: [...] Prezydent Miasta ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Stacja paliw wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...] dz. nr [...], obręb [...]". Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem organu I instancji odwołanie złożyli Z.J. i S.J. Sprzeciwili się oni budowie planowanego przedsięwzięcia. W ich ocenie, nieprawidłowo określono miejsce przedmiotowej inwestycji, bowiem jest ona planowana przy ul. [...]. Jednocześnie wskazali na wycinkę drzew, która miała miejsce na przedmiotowej działce, wobec czego wnieśli o geodezyjne wytyczenie drzew jeszcze istniejących. Nadto stwierdzili, że budzi ich zastanowienie w jaki sposób siedlisko złociszka jaskrawego zniknęło razem z drzewami. Wskazali na nieścisłości raportu związane z istnieniem drzewa nr 11, które zostało wycięte na mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]. Nie zgodzili się również z interpretacją planu zagospodarowania przestrzennego stwierdzając, że handel paliwami to nie to samo co handel artykułami spożywczymi lub usługi hotelarskie. Jednocześnie podali, iż w przypadku wyrażenia zgody na lokalizację planowanej inwestycji przy ul. [...] , Gmina Miasto zostanie wezwana do wypłacenia odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę lub do wykupienia części bądź całości nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", oraz 71 ust. 2, art. 80 ust. 1, art. 81 ust. 1, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z.J. i S.J. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Stosownie zaś do treści art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie uwarunkowania wymienione w punktach 1-3 wskazanego przepisu. Jednocześnie na mocy art. 61 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś. ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak wynika natomiast z treści art. 71 u.i.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie jest wymagane dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.i.o.ś. jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji: 1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska i, w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim, z dyrektorem urzędu morskiego; 2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3 i 10-19. Na mocy natomiast art. 79 ust. 1 u.i.o.ś. przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania na środowisko. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż R.L. wystąpił do Prezydenta Miasta o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Stacja paliw wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...] działka nr [...], obręb [...], miasto [...]". W świetle § 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko przedmiotowa inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z tym organ I instancji po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (zgodnie z art. 64 ust. 1 u.i.o.ś.), postanowieniem z dnia [...] nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia objętego wnioskiem i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 pkt 8 u.i.o.ś. przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Na potrzeby przedmiotowego postępowania został sporządzony raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko (przedłożony w dniu [...]), który podlegał jeszcze uzupełnieniu pismami z dnia [...]. Zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 u.i.o.ś. organ I instancji zwrócił się o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska i zasięgnął opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska , postanowieniem z dnia [...], uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, zaś Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia [...], zaopiniował pozytywnie przedmiotowe przedsięwzięcie i określił warunki realizacji inwestycji. Nadto w toku przeprowadzonego postępowania zapewniono czynny udział społeczeństwa, czego dowodem są znajdujące się w aktach sprawy pisma potwierdzające przekazywanie istotnych informacji społeczeństwu. Obwieszczenia organu I instancji były bowiem podawane do publicznej wiadomości poprzez: - ogłaszanie informacji w sposób zwyczajowo przyjęty, tj. ogłoszenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu, - ogłoszenie informacji poprzez umieszenie obwieszczenia w pobliżu miejsca realizacji planowanego przedsięwzięcia, - udostępnianie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu I instancji. Kolegium wskazało, iż w zakreślonych 21.dniowych terminach do organu I instancji wpłynęły pisma: - mieszkańców ul. [...] z dnia [...]. - Rady Osiedla [...] z dnia [...]. Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.i.o.ś. jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Stosownie zaś do art. 80 ust. 2 ww. ustawy właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Kolegium zauważyło, iż dla terenu, na którym ma być realizowana inwestycja obowiązuje miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą nr XIII/348/07 Rady Miasta Szczecin z dnia 17 września 2007 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Kijewo - Park Leśny Dąbie" (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z dnia 9 listopada 2007 r. Nr 111, poz. 1924). Zgodnie z zapisami planu działka, na której znajdować się ma planowane przedsięwzięcie znajduje się w obszarze terenu elementarnego oznaczonego w planie symbolem [...]. Jednocześnie z ustaleń organu I instancji wynika, iż przeznaczeniem terenu jest zabudowa usługowa zaś ustalony zakres usług obejmuje obsługę firm i klientów, usługi handlu, usługi gastronomii, usługi hotelarskie i turystyczne. Tym samym lokalizacja tego typu inwestycji jest możliwa pod warunkiem spełnienia pozostałych ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego Ponadto stosownie do postanowień art. 85 ust. 2 pkt 1 u.i.o.ś. uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów K.p.a., powinno zawierać: a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: - ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78, - wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4. Jak wynika z treści przedłożonych przez R. L. dokumentów planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie przy ul. [...] (działka nr [...], obręb [...]). Planowana inwestycja graniczy: - od strony północnej z ul. [...], działką drogową nr [...], obręb [...]; - od strony południowo-wschodniej z działką nr [...], - zachodniej z ul. [...], działką drogową nr [...], obręb [...]. Podstawową funkcją planowanej inwestycji będzie sprzedaż oleju napędowego, ale przewiduje się również realizowanie funkcji pomocniczych związanych ze sprzedażą części zamiennych i akcesoriów oraz artykułów żywnościowych, pompowanie kół, odkurzanie pojazdów, parkowanie pojazdów. W ramach planowanego przedsięwzięcia inwestor przewiduje: - budowę stacji paliw, budowę pawilonu obsługowego, - przebudowę dojścia i zjazdu od ul. [...] i wykonanie ich z kostki betonowej brukowej i granitowej, układanej na podbudowie cementowo-piaskowej z obrzeżami chodnikowymi, - wykonanie 2 miejsc postojowych, - wykonane wydzielonego stanowiska do pompowania kół samochodowych z możliwością poboru wody bieżącej do celów eksploatacyjnych lub kosmetyki, - wykonane wydzielonego stanowiska do odkurzania ręcznego wnętrza samochodów osobowych. W przedłożonym raporcie wskazano na możliwy wariant alternatywny związany z zastosowaniem innych rozwiązań w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, tj. pobór wody ze studni głębinowej i odprowadzania ścieków do szczelnych zbiorników bezodpływowych, jednak inwestor przyjął wariant przedstawiony w raporcie jako najkorzystniejszy dla środowiska. Funkcjonowanie przedmiotowej stacji paliw polegać będzie na przyjmowaniu paliw z autocystern do zbiornika magazynowania, magazynowanie ich oraz dystrybucja ich poprzez odmierzacze do zbiorników pojazdów samochodowych. W związku z tym planuje się wykonanie jednego stalowego, podziemnego dwupłaszczowego zbiornika na paliwo o łącznej pojemności 100 m3. Instalacja technologiczna stacji będzie złożona ze: - stanowiska tankowania pojazdów, tj. cztery wysepki dystrybutorowi, w rozbiciu na dwa układy po dwie wysepki o długości 6,0 m każda, kryte niezależnymi wiatami. Każdy dystrybutor paliwowy wyposażony będzie w pompy samossące dla każdego produktu, elektronicznie sterowany układ odsysania par, wyświetlacz ciekłokrystaliczny oraz odpowiednią ilość węży. Wszystkie dystrybutory wyposażone będą w szczelne studzienki poddystrybutorowe, przez które doprowadzone będą rury zasilające i kable elektryczne; - jednego podziemnego, stalowego, dwupłaszczowego zbiornika o pojemności 100 m3. Zbiornik będzie wyposażony w system kontroli szczelności (mokry) oraz opomiarowanie sondami elektronicznymi; - instalacji paliwowych, przebiegającymi między dystrybutorami, a komorami zbiorników oraz między komorami, a stanowiskiem spustowo-oddechowym wykonane będą z rur z tworzyw sztucznych: • instalacji ssącej, która wykonana będzie z rur o średnicy 63 mm, wszystkie połączenia rur z elementami kształtowymi (kolanka, trójniki, redukcje itp.) wykonane będą poprzez zgrzewanie za pomocą specjalnych muf zgrzewnych. Każdy sektor dystrybutora posiadał będzie indywidualny układ ssący dla konkretnego produktu i połączony będzie z odpowiednim króćcem ssącym właściwej komory zbiornika. Instalacja wykonana będzie ze spadkiem w kierunku zbiornika (min. 0,5 %); • instalacji odprowadzania oparów wykonanej z rur, analogicznie jak w przypadku instalacji ssących. Opary kierowane będą do komory zbiornika z benzyną Pb 95. Podłączenie do każdego dystrybutora będzie niezależne, wewnątrz szczelnej studzienki poddystrybutorowej; • instalacji oddechowej zbiorników, która będzie łączyła wyjściowe króćce oddechowe każdej komory zbiornika ze zbiorczym kolektorem oddechowym, usytuowanym na stanowisku spustu paliw. Instalacja ta będzie wykonana indywidualnie dla każdej komory zbiornika z rur, analogicznie jak w poprzednim wypadku, a zakończona będzie zaworami oddechowymi z przerywaczem płomienia, zamontowanymi na masztach oddechowych dwóch kolektorów, niezależnie dla ON i benzyn; • instalacji spustowej paliwa, która będzie niezależna dla każdego produktu, łączyła będzie rury zlewowe komór zbiornika poprzez odpowiednie przyłącza, ze zbiorczym stanowiskiem zlewowym, zlokalizowanym przy polu zbiornikowym. Zbiorcze stanowisko zlewowo oddechowe zapewniało będzie pełną hermetyzację procesu tankowania zbiornika wraz z systemem odsysania oparów. Rurociągi spustowe będą wykonane z rur o średnicy 90 mm. Połączenia rur z elementami stalowymi (odcinki rur stalowych) wykonywane będą za pomocą specjalnych złączy kołnierzowych z uszczelkami odpornymi na działanie substancji ropopochodnych. Wszystkie rurociągi spustowe układane będą w gruncie ze spadkami (min. 1 %) w kierunku zbiorników magazynowych; - instalacji sygnalizacyjnej zasilającej wszystkie czujniki, sondy i połączenia ich z urządzeniami sterującymi w integralny system ciągłego monitoringu stacji, a obejmować będzie układ kontroli między płaszczowej zbiorników paliwowych (sygnalizacja przecieków w tzw. systemie "mokrym" - czujnik rezerwowy podłączony do centrali kontrolnopomiarowej, układ automatycznej dystrybucji i ewidencji paliw do obsługi dystrybutorów paliwowych, układ kontroli stanu zapasów zbiorników poprzez wykorzystanie sond pomiarowych montowanych w zbiornikach paliwowych). Kontrola stanu gruntów realizowana będzie poprzez zastosowanie sond piezometrycznych (minimum trzy piezometry - jeden na dopływie wód podziemnych do obszaru stacji i dwa na ich odpływie), z których okresowo pobierane będą próbki wody gruntowej i badane na ewentualną obecność substancji ropopochodnych; - zbiorczego stanowiska zlewowego zlokalizowanego w rejonie miejsca postojowego autocysterny w trakcie spustu paliw do zbiorników, a którego zadaniem będzie zblokowanie w jednym miejscu wszystkich króćców przyłączeniowych rur zlewowych poszczególnych komór zbiorników paliwowych, wyprowadzenie rury do przejmowania oparów z komór zbiorników w trakcie spustu benzyn z autocysterny, odbiór oparów wszystkich produktów paliwowych z komór zbiornika (w trakcie eksploatacji) do wspólnego kolektora z wyprowadzonymi rurami oddechowymi, zakończonymi zaworami oddechowymi z przerywaczem płomieni (niezależnie dla benzyn i ON). Przedłożony przez R.L. raport zawiera analizę ewentualnego oddziaływania planowanej inwestycji w zakresie oddziaływania akustycznego, oddziaływania na środowisko wodno-gruntowe, zagrożenia odpadami, zanieczyszczenia powietrza oraz oddziaływania na faunę i florę. Przedmiotowa analiza wykazała, iż nie wystąpi znaczące oddziaływanie na środowisko. W fazie realizacji przedmiotowej inwestycji planowane są prace ziemne związane z przygotowaniem terenu pod inwestycję oraz wykonaniem i zabezpieczeniem wykopów pod projektowany budynek stacji, zbiorniki paliwowe, konstrukcje wiat, montaż zbiorników paliw, wykonanie przyłączy wodociągowych, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, energetycznych, gazowych, paliwowych, utwardzaniem kostkami betonowymi drogi dojazdowej i powierzchni parkingu, co będzie wiązało się z oddziaływaniem na środowisko gruntowo-wodne. Wskazane prace będą wykonywane w sposób zapobiegający występowaniu wody stojącej w wykopach i możliwości przedostawania się do nich substancji ropopochodnych. Do realizacji przedsięwzięcia będzie wykorzystany sprzęt sprawny technicznie, aby wyeliminować możliwość skażenia gruntu i wód podziemnych substancjami ropopochodnymi. Na terenie budowy należy nadto utrzymywać porządek, aby nie dopuścić do powstawania zanieczyszczeń środowiska. W trakcie eksploatacji inwestycji nie przewiduje się niekorzystnego wpływu przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne, w tym na wody podziemne i powierzchniowe. W rejonie inwestycji występuje jeden poziom wodonośny gruntowy, występujący w przelocie 5,0 - 26,0 p.p.t. Poziom wodonośny nie jest izolowany od powierzchni terenu warstwą słabo przepuszczalną. W związku z tym celem oceny jakości i kontroli w czasie eksploatacji stacji środowiska gruntowo-wodnego, należy wykonać sieć piezometrów (minimum 3) w rejonie stacji paliw, tj. jeden piezometr należy zaprojektować na kierunku dopływu wód do stacji paliw, a dwa na kierunku odpływu wód podziemnych z rejonu stacji. Nadto celem uniknięcia ewentualnego zanieczyszczenia gruntów i wody w czasie funkcjonowania inwestycji inwestor zobowiązał się do zastosowania szeregu rozwiązań zabezpieczających środowisko gruntowo-wodne przed możliwością przedostawania się do niego zanieczyszczeń. Zaproponowane rozwiązania są zgodne z wymogami obowiązujących przepisów z uwzględnieniem warunków środowiskowych, a wskazane w raporcie rozwiązania technologiczne i organizacyjne zabezpieczą i wyeliminują szkodliwe oddziaływania na środowisko. W przypadku rozlewu produktów naftowych, aby nie dopuścić do zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego, należy zastosować odpowiednie środki w celu ich zatrzymania i usunięcia. Budowa stacji paliw będzie wiązała się z trwałym i bezpośrednim przekształceniem terenu, jednak nie będą to trwałe zmiany środowiska na terenie wykraczającym poza teren przedsięwzięcia. W celu minimalizacji wpływu inwestycji na środowisko gruntowo-wodne w czasie jej eksploatacji, nawierzchnie drogowe, zgodnie z przedłożonym raportem, będą szczelne, a nawierzchnie w rejonie tankowania pojazdów i tankowania zbiorników wykonane będą ze spadkiem w kierunku wpustów do kanalizacji i kierowane na separator koalescencyjny substancji ropopochodnych, skąd po oczyszczeniu odprowadzane będą do kanalizacji ogólnospławnej. Zgodnie z zapisami przedłożonego raportu planuje się również zastosowanie podziemnego zbiornika magazynowego paliw - stalowego, dwupłaszczowego, z zamontowaną aparaturą czujnikową w przestrzeni międzypłaszczowej do detekcji ewentualnych przecieków. Zbiornik na zewnątrz zabezpieczony będzie trzywarstwową powłoką izolacji przeciwwilgociowej (antykorozyjnej), do czego również zobowiązano Inwestora. Jednocześnie zastosowane będą nowoczesne rozwiązania w zakresie instalacji paliwowych z wewnętrzną warstwą antyabsorbcyjną, szczelnych o dużej odporności zewnętrznej na uszkodzenia mechaniczne, które posiadały będą stosowne atesty i dopuszczenia do stosowania. Ponadto dystrybutory wyposażone zostaną w szczelne studzienki poddystrybutorowe, zostanie wykonane wydzielone stanowisko zlewowo-oddechowe, wyposażone w szczelną armaturę przyłączeniową samozamykającą dla spustu paliw oraz w szczelną studzienkę do przejęcia ewentualnych wycieków paliw przy odłączaniu węży zlewowych autocysterny. Kompleksowa instalacja paliwowa wyposażona będzie w typowe urządzenia zabezpieczające przed przepełnieniem się zbiorników, jak również prowadzony będzie kompleksowy monitoring stacji z aparaturą sygnalizacyjno-alarmową dla detekcji magazynu paliw (zbiorniki) i gleby (niezależne czujniki w sondach piezometrycznych). Inwestor wskazał, że projektowany będzie system oczyszczenia ścieków z terenu stacji poprzez separator substancji ropopochodnych. W trakcie budowy przedmiotowej stacji paliw wody opadowe infiltrowały będą do gruntu, natomiast w trakcie funkcjonowania inwestycji wody opadowe będą zbierane i odprowadzane przez separator substancji ropopochodnych do istniejącej w ulicy [...] kanalizacji deszczowej. W związku z powyższym nie przewiduje się zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego. Ponadto wszystkie nawierzchnie drogowe oraz miejsca w rejonie tankowania pojazdów wykonane będą jako szczelne ze spadkiem w kierunku wpustów do kanalizacji. Obiekt zasilony będzie w wodę z sieci wodociągowej istniejącej w ulicy [...]. W trakcie etapu budowy powstające ścieki bytowe zostaną magazynowane w przenośnych zbiornikach bezodpływowych, opróżnianych przez specjalistyczne firmy, natomiast na etapie eksploatacji stacji paliw powstające ścieki bytowe będą odprowadzane do istniejącej w ulicy [...] kanalizacji sanitarnej. Na etapie realizacji inwestycji wystąpi niezorganizowana emisja zanieczyszczeń gazowych do powietrza związana z pracą maszyn i sprzętu budowlanego oraz powstawanie zapylenia, związane z pracami ziemnymi i wykorzystywaniem materiałów sypkich i pylastych. W czasie robót budowlanych wystąpi emisja zanieczyszczeń, powstająca podczas pracy silników wysokoprężnych, napędzanych olejem napędowym. Będzie to: dwutlenek siarki, azotu, tlenek węgla i pył zawieszony. W wyniku tego powstanie emisja niezorganizowana. Charakter oddziaływania etapu inwestycyjnego będzie typowy dla etapu budowy, a przy właściwej organizacji pracy, w tym wyłączaniu silników urządzeń niepracujących w danej chwili, minimalizowanie czasu pracy silników na biegu jałowym i na najwyższych obrotach, jak również przestrzeganiu reżimów technologicznych, do czego zobowiązano inwestora, będzie krótkotrwały, lokalny i niezorganizowany. W trakcie prowadzenia prac inwestycyjnych materiały sypkie, tj. ich rozładunek, załadunek i przemieszczanie będzie odbywało się ostrożnie, tak aby ograniczać możliwie w jak największym stopniu powstawanie zapylenia. Ponadto w trakcie transportu skrzynie ładunkowe samochodów będą przykryte plandekami. Po zakończeniu prac budowlanych emisja ta nie będzie występowała. Nie będzie ona odczuwalna dla otoczenia. Emisje do powietrza związane z funkcjonowaniem przedmiotowej stacji paliw wynikały będą z emisji węglowodorów przy napełnianiu baków pojazdów i zbiorników magazynowych oraz ze spalania paliw przez samochody i pojazdy odwiedzające i obsługujące stację. Z przeprowadzonej analizy wykonanej na potrzeby raportu wynika, że wartości odniesienia emitowanych substancji w powietrzu lub dopuszczalne poziomy emitowanych substancji w powietrzu w fazie eksploatacji uważa się za dotrzymane. Stacja paliw ze względu na emisje pyłów i gazów do powietrza nie będzie powodowała uciążliwości dla powietrza atmosferycznego. W celu minimalizacji wpływu inwestycji na powietrze atmosferyczne dystrybutory paliwowe wyposażone zostaną w instalacje odsysania oparów i kierowania ich bezpośrednio do zbiorników, co zapobiegać będzie przedostawaniu się par paliw do atmosfery, a dystrybutory będą wyposażone w szczelne studzienki poddystrybutorowe. Ponadto stanowisko zlewowo-oddechowe, wyposażone będzie w szczelną armaturę przyłączeniową samozamykającą dla odprowadzania oparów w trakcie spustu, co wpłynie na hermetyzację procesu tankowania zbiorników ze sprawnością rzędu 99,5%. Na etapie inwestycyjnym wystąpią okresowe oddziaływania akustyczne, powodowane pracą urządzeń, ciężkich maszyn i pojazdów transportowych. Wpływ ten będzie miał charakter przejściowy, jednak w celu minimalizacji oddziaływania inwestycji na środowisko zobowiązano Inwestora do wykonywania prac jedynie w porze dziennej, do stosowania do prac budowlanych tylko sprzętu budowlanego i pojazdów transportowych spełniających wymagania techniczne oraz charakteryzującego się niską emisyjnością hałasu i zanieczyszczeń do powietrza. W związku z powyższym etap realizacji inwestycji wiązał się będzie z oddziaływaniem lokalnym, krótkotrwałym, które ustanie wraz z zakończeniem tego etapu. Najbliższymi terenami podlegającymi ochronie akustycznej jest działka nr [...] i działka nr [...], na których zlokalizowana jest zabudowa mieszkaniowa. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826 ze zm.), dla ww. terenów poziom hałasu nie powinien przekraczać w porze dziennej 50 dB, a w porze nocnej 40 dB. Źródłami emisji hałasu do środowiska na etapie funkcjonowania przedsięwzięcia będzie ruch pojazdów w obrębie stacji, zarówno tych korzystających z oferowanych usług, jak i tych obsługujących przedmiotową stację paliw, instalacji i dystrybutorów do tankowania paliwa, punktu serwisowego, system wentylacji i klimatyzacji. Z przedłożonej dokumentacji, wykonanych analiz i prognozy oddziaływania akustycznego wynika, iż zarówno w porze dnia, jak i nocy, przedmiotowe przedsięwzięcie na etapie eksploatacji nie będzie wiązało się z ponadnormatywną emisją hałasu do środowiska, pod warunkiem wybudowania dwóch ekranów akustycznych. Z dokonanej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko wynika, że należy wykonać ekran po stronie wschodniej projektowanej stacji o wymiarach: ok. 20 m długości i ok. 4 m wysokości oraz drugi po stronie północnej, tj. pomiędzy projektowanym wjazdem i wyjazdem z terenu stacji o wymiarach: ok. 20 m długości i ok. 4 m wysokości. Nadto w celu zweryfikowania prawidłowości dobrania parametrów projektowanych ekranów akustycznych, należy w ramach monitoringu dokonać min. 6 miesięcy po uruchomieniu planowanej stacji pomiarów hałasu w punktach zlokalizowanych na granicy działki nr [...] i [...] obręb [...]. Na potrzeby przedmiotowej stacji paliw wykonane zostanie przyłącze do sieci elektroenergetycznej, przewidziane jest ogrzewanie gazowe. W toku prowadzonego postępowania zmierzającego do uzgodnienia warunków realizacji przedmiotowej inwestycji dokonano również analizy usytuowania przedsięwzięcia w stosunku do obszarów objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym obszarów Natura 2000 i innym wyznaczonych i proponowanych do wyznaczenia obszarów cennych pod względem przyrodniczym. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego miejscu inwestycji jak również w jej bezpośrednim sąsiedztwie nie występują obszary cenne pod względem przyrodniczym, chronione, w tym obszary Natura 2000. Najbliższy obszar Natura 2000 to obszar mający znaczenie dla Wspólnoty PLH320020 "Wzgórza Bukowe", zlokalizowany w odległości ok. [...] m od miejsca przeznaczonego pod inwestycję. Realizacja i eksploatacja przedmiotowej inwestycji nie będzie stanowiła zagrożenia dla świata zwierzęcego i roślinnego. Na terenie planowanej inwestycji nie występują bowiem ekosystemy, które warunkują występowanie gatunków i siedlisk przyrodniczych chronionych na mocy Dyrektywy Rady 79/409/EWG z 2 kwietnia 1979 r. o ochronie dzikich ptaków i Dyrektywy Rady 92143/EWG z 21 maja 1992 r. o ochronie siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Z przedłożonych materiałów wynika, że przedmiotowa inwestycja nie będzie negatywnie znacząco oddziaływać na ww. obszar Natura 2000, w tym na spójność i integralność obszarów Natura 2000 oraz na wyznaczone i proponowane do wyznaczenia formy ochrony przyrody. W przedłożonym raporcie wskazano, iż na terenie przeznaczonym pod realizację przedsięwzięcia, występują zbiorowiska roślin charakterystyczne dla ekosystemów zaroślowych, ruderalnych, synantropijnych o małych wymaganiach środowiskowych. Nie tworzą one właściwych fitocenoz o regularnych charakterze. Są to skupiny roślin charakteryzujące się mieszanym składem gatunkowym. Gatunki roślin znajdujące się na przedmiotowych działkach należą do roślin pospolitych i powszechnie występujących na terenie całej Polski. Jak wynika z zapisów przedłożonego raportu, sporządzonego w okresie [...], poza ww. roślinnością na terenie przedsięwzięcia występował drzewostan, tj. [...]. Drzewa oceniono na wiek od ok. 60 do ok. 90 lat. Większość drzew, to egzemplarze w dobrym stanie zdrowotnym z niewielkimi oznakami osłabienia fizjologiczne charakterystyczny dla drzew w tym wieku. Drzewa nie tworzyły zwartej i spójnej całości, zostały jednak wkomponowane w obecne zagospodarowanie terenu i nie występują z nim w kolizji. Jak wynika z przedłożonego raportu, inwestor posiada decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...], znak: [...] zezwalającej na usunięcie dwóch drzew. Zgodnie z przedłożonym raportem realizacja inwestycji nie wymaga wycinki pozostałych drzew. Na przedmiotowym terenie nie występuje zieleń niska w postaci krzewów. W toku prowadzonego postępowania, inwestor przedłożył uzupełnienie i wyjaśnienie do raportu zwierające w punkcie 4 informację o tym, że dla potrzeb inwestycji nie przewiduje się dodatkowej wycinki drzew. Niezależenie od tego inwestor dokonał wycinki drzew na podstawie uzyskanych decyzji administracyjnych. Drzewa te nie kolidowały z przedmiotową inwestycją. Po tym czasie właściciel terenu, a jednocześnie inwestor uzyskał jeszcze jedną decyzję zezwalającą na wycinkę dwóch drzew z dnia [...], jednak o tym fakcie nie informował organu prowadzącego postępowanie, ani organów uzgadniających. Wycinka ta nie była związana z inwestycją, a wynikała wyłącznie ze względów bezpieczeństwa. Na terenie objętym inwestycją stwierdzono w raporcie występowanie dwóch stanowisk złociszka jaskrawego (Chrysothm candelaris), objętego ścisłą ochroną gatunkową. Jednak nie przewidywało się wpływu inwestycji na ww. gatunek ponieważ stwierdzone stanowiska zlokalizowane były na drzewach nie objętych wycinką. Jednocześnie w wyjaśnieniach z dnia [...], autor raportu wskazał, że drzewa na których występowały stanowiska złociszka jaskrawego to drzewa nr 11 i 8. Drzewo nr 11 zostało wycięte zgodnie z decyzją z dnia [...] znak: [...] i nie posiadało wówczas znamion siedliska złociszka jaskrawego, co wynika także z uzasadnienia tej decyzji. Poprzedzająca decyzję wizja lokalna wykazała natomiast, że obydwa klony objęte wnioskiem są drzewami schyłkowymi, nie rokującymi na przeżycie. Zasychające korony i liczne niewygojone rany na pniach świadczą o złym stanie biologicznym i niskiej żywotności. W granicach przedmiotowej działki stwierdzono występowanie pojedynczych, niewielkich stanowisk rakietnika pospolitego (Pleurozium schreberi) objętego ochroną częściową. Są to stanowiska w miejscach działki bardziej zacienionych i zwiększonej wilgotności gleby. W przypadku wystąpienia konieczności zniszczenia stanowisk ww. gatunku podlegającego ochronie częściowej, należy uzyskać zezwolenie, o którym mowa w art. 56 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 151, poz. 1220). Jak wskazano w raporcie w obrębie działki przeznaczonej pod realizację przedsięwzięcia, jak i w jej najbliższym otoczeniu, nie zewidencjonowano gatunków roślin, ani siedlisk przyrodniczych wymienionych w załączniku I i II Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Nadto jak wynika z raportu, podczas lustracji terenowych w miejscu planowanej inwestycji stwierdzono występowanie gatunków fauny poddanych silnemu oddziaływaniu antropogenicznemu i zmianom infrastrukturalnym. Jak wynika z przedłożonego raportu, teren inwestycji jest teren zalatywania ww. gatunków ptactwa i nie stanowi miejsca regularnego i stałego przebywania ptaków z uwagi na sąsiedztwo zabudowy, dróg oraz występowanie w sąsiedztwie terenu Parku Leśnego Dąbie, który stanowi bardziej atrakcyjny teren dla awifauny. Jedynym stwierdzonym miejscem lęgowym jest gniazdo najprawdopodobniej krukowatych. Jedyny ewentualny wpływu inwestycji na gniazdo może wiązać się z realizacją przedsięwzięcia i emisja hałasu w trakcie etapu inwestycyjnego. Po zakończeniu budowy ww. miejsce lęgowe pozostanie w stanie nienaruszonym. Podczas obserwacji na przedmiotowym terenie nie stwierdzono występowania stałego, ani tymczasowego miejsca bytowania dużych ssaków typowych dla siedlisk łąkowych, leśnych, czy zadrzewionych, znajdujących się w najbliższym otoczeniu terenu objętego przedsięwzięciem. Na podstawie Waloryzacji Przyrodniczej Województwa Zachodniopomorskiego (BKP, Szczecin 2010 r.) stwierdzono, że miejsce realizacji inwestycji zlokalizowane jest w otulinie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego, który od przedmiotowej działki oddalony jest ok. [...] km, a w odległości ok. [...] m od granic działki znajduje się granica Parku Leśnego Dąbie, który stanowi południowo-zachodni brzeg Puszczy Goleniowskiej. Jednak z uwagi na odległość planowanej stacji paliw od ww. form ochrony, charakter inwestycji oraz planowane do zastosowania działania zabezpieczające środowisko przed ewentualnym wpływem przedsięwzięcia, nie przewiduje się oddziaływania w tym zakresie. Ponadto, zgodnie z przedłożonym raportem, w obszarze inwestycji, nie stwierdzono występowania zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Z przedłożonego do wniosku raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika, że realizacja i eksploatacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie spowoduje przekroczenia standardów jakości środowiska. W toku prowadzonej procedury uzgadniającej warunki realizacji inwestycji nie stwierdzono możliwości negatywnego oddziaływania na obszary Natura 2000, w tym na najbliżej usytuowany obszar Natura 2000, tj. obszar mający znaczenie dla Wspólnoty PLH320020 "Wzgórza Bukowe" oraz na integralność i spójność obszarów Natura 2000.Biorąc pod uwagę zakres i skalę przedsięwzięcia oraz miejsce jego realizacji uznać należy, iż przedmiotowa inwestycja, przy spełnieniu określonych warunków, nie spowoduje przekroczenia norm w środowisku i jest zgodna z obowiązującymi przepisami oraz nie będzie miała negatywnego wpływu na stan środowiska. W związku z powyższym, w ocenie Kolegium, Prezydent Miasta prawidłowo i w oparciu o obowiązujące przepisy prawa ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Rozstrzygnięcie organu I instancji wydane bowiem zostało przy uwzględnieniu wyników uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.i.o.ś., ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz wyników postępowania z udziałem społeczeństwa, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu przez Z.J. i S.J. Kolegium wyjaśniło, że brak jest podstaw do twierdzenia, iż planowane przedsięwzięcia znajdować się ma przy ul. [...] , a nie przy ul. [...]. Z informacji z bazy ewidencji gruntów wynika bowiem, że działka nr [...], obręb [...] położona jest przy ul. [...]. Przedmiotu badania w postępowaniu dotyczącym oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia nie mogą stanowić podnoszone przez odwołujących się kwestie związane z nieprawidłowościami przy wycince drzew na działce nr [...], obręb [...], bowiem wychodzą one poza jego zakres. Okoliczności te mogą być natomiast badane w postępowaniu dotyczącym zezwolenia na wycięcie drzew bądź usunięcia drzew bez wymaganego zezwolenia. Kolegium nie zgodziło się z odwołującymi się, iż handel paliwami planowany w ramach przedmiotowej inwestycji jest niezgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została zaskarżona przez Z.J. i S.J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Skarżący zarzucili: 1. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. oraz § 12 w związku z § 5 pkt 10 XIII/348/07 Rady Miasta Szczecin z dnia 17 września 2007 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Kijewo - Park Leśny Dąbie" (Dz. Urz. Woj. Zach. Nr 111, poz. 1924), poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta mimo, że lokalizacja tej inwestycji jest sprzeczna z obowiązującym dla tego terenu miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; 2. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 15 K.p.a. w związku z art. 77 ust. 4 u.i.o.ś., poprzez zaniechanie oceny prawidłowości postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] znak [...], który uzgadniając warunki realizacji przedsięwzięcia, nie wziął pod uwagę bliskiego sąsiedztwa (5 m) zabudowy jednorodzinnej, a warunki realizacji przedsięwzięcia, w szczególności mające zapewnić ochronę przed emisją gazów oraz oddziaływaniem akustycznym, sformułował w sposób ogólny i niemożliwy do wyegzekwowania, co spowodowało, że w podobny sposób, warunki te określił organ I instancji; mimo to, organ II instancji decyzję utrzymał w mocy. W związku z powyższym, wnieśli o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji; 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżących solidarnie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Stwierdzili, że organ II instancji nie dostrzegł, iż decyzja Prezydenta Miasta, narusza prawo. Po pierwsze, realizacja inwestycji, wbrew twierdzeniom organu I instancji, jest sprzeczna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co stanowi samodzielną przesłankę do uchylenia decyzji ze względu na brzmienie art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Po drugie, nie jest również trafne postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska uzgadniające warunki środowiskowe dla planowanej inwestycji; biorąc pod uwagę tryb postępowania przy wydawaniu decyzji środowiskowych, organ II instancji powinien przeanalizować również treść tego postanowienia, albowiem jest ono niezaskarżalne, co zgodnie z art. 142 K.p.a. oznacza, że może być zaskarżone wyłącznie w drodze odwołania od decyzji środowiskowej. Organ II instancji nie rozważał w ogóle zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. Organ II instancji przyjął jako wiążące stanowisko Wydziału Urbanistyki i Administracji Budowlanej Urzędu Miasta, które potwierdza zgodność inwestycji z planem miejscowym. Tymczasem, wydział Urzędu Miasta jest częścią aparatu pomocniczego Prezydenta Miasta, czyli organu wydającego decyzję. Nie można zatem, uzasadniając zgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, powoływać się, w istocie, wyłącznie na stanowisko organu I instancji; należało przeanalizować treść uchwały w sprawie miejscowego planu. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący na terenie inwestycji, ustanowiła uchwała nr XIII/348/07 Rady Miasta Szczecin z dnia 17 września 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Kijewo - Park Leśny Dąbie" , Dz. Urz. Woj. Zach. Nr 111, poz. 1924). Uchwała ta w § 12 przewiduje dla działki, na której planowana jest inwestycja, która znajduje się w obszarze terenu oznaczonego symbolem [...] przeznaczenie terenu: zabudowa usługowa z dopuszczeniem lokalu mieszkalnego, przy czym usługi są sprecyzowane jako: obsługa firm i klientów, usługi handlu, usługi gastronomii, usługi hotelarskie i turystyczne. W żaden sposób w tak ustalonym zakresie, nie mieści się stacja paliw. Zgodnie bowiem z § 5 pkt 10 ww. uchwały Rady Miasta Szczecin, przez obsługę firm i klientów należy rozumieć usługi z zakresu związanego z prowadzeniem: usług świadczonych w wykonywaniu wolnych zawodów, szkoleń i nauczania, działalności prawniczej, projektowej, rachunkowości, księgowości, doradztwa, pośrednictwa, dostarczania informacji, sporządzania opracowań i tłumaczeń, obsługi nieruchomości itp., usług rzeczowych np.: urządzanie wystaw, pakowanie itp., usług zdrowia np.: gabinety lekarskie, poprawy kondycji fizycznej, a także innych drobnych usług np.: salony fryzjerskie, kosmetyczne, pralnia, szewc, fotografowanie, poligrafia, wypożyczanie i naprawa sprzętu biurowego, domowego itp. oraz związane z obsługą turystyki np.: wypożyczalnia sprzętu turystycznego, działalność biur podróży, agencji i informacji turystycznej itp. Jest to wyliczenie zamknięte, a w żadnej z ww. usług, nie mieści się prowadzenie stacji paliw. Co więcej, zgodnie z § 12 pkt 2 ww. uchwały, przewiduje się na terenie ww. działki ochronę istniejących drzew poprzez zakaz wycinki za wyjątkiem cięć sanitarnych, wykonywania prac ziemnych naruszających system korzeniowy drzew, zanieczyszczania gleby, zmiany stosunków wodnych w zasięgu systemów korzeniowych drzew. Wybudowanie stacji paliw, w oczywisty sposób stanowi naruszenie tego zapisu. Powyższe, w ocenie skarżących, oznacza, że już ze względu na niezgodność z zapisami miejscowego planu, organ I instancji powinien był odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2011 r., II SA/Łd 1441/10). W trakcie postępowania odwoławczego, organ II instancji powinien przeanalizować nie tylko treść zaskarżonej decyzji, ale również treść postanowienia Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. Tymczasem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze ograniczyło się w istocie do powtórzenia treści raportu oddziaływania na środowisko, oraz ustosunkowania się do zarzutów skarżących. Naruszyło w ten sposób art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 15 K.p.a., który daje stronie prawo do dwukrotnego rozpoznania jej sprawy. Powyższe potwierdza orzecznictwo sądowe (II OSK 2544/11, II SA/G1 310/11) i nawet jeśli skarżący nie wyartykułowali w odwołaniu, że zaskarżają również postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, to obowiązkiem organu II instancji, było przeanalizowanie również jego treści postanowienia. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zaplanowana inwestycja - budowa stacji paliw, jest usytuowana w bezpośrednim sąsiedztwie działki skarżących, przy ul. [...]. Znajduje się ona w odległości około 5 m (a nie, jak przyjął Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska -15 m) od zabudowy. Wskazywali na to skarżący w odwołaniu, gdzie podkreślali, że inwestycja powinna być oznaczona jako położona przy ul. [...]; wjazd i wyjazd na stację zaplanowany jest od ulicy [...], obok domu skarżących; tak też ma być wjazd wybudowany zgodnie z treścią postanowienia uzgadniającego Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. Wjazd na planowaną stację paliw, usytuowany jest tuż obok płotu, tuż obok domu skarżących. W tej sytuacji, zarówno oddziaływanie akustyczne, jak i ocena emisji zanieczyszczeń do powietrza, powinna być dokonywana z uwzględnieniem faktu, że tuż obok, usytuowana jest zabudowa jednorodzinna - dom jednorodzinny skarżących. Dopuszczalny poziom hałasu na terenie zabudowy jednorodzinnej, wynosi 50 dB w przedziale czasu odniesienia równym 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym oraz 40 dB, w przedziale czasu odniesienia równym 1 najmniej korzystnej godzinie nocy. W ocenie skarżących, jest oczywistym i widocznym nawet dla laika, że taki poziom nie jest zachowany w przypadku stacji paliw, do której wjazd położony jest obok domu jednorodzinnego, a przy tym, jest to stacja położona przy wjazdowej drodze krajowej do [...] - ul. [...], zwłaszcza że sam inwestor przewiduje obsługę 40 samochodów na godzinę, co oznacza, że w odstępach minuty (średnio) na stację wjeżdżać będzie samochód. Ruch uliczny, według źródeł powszechnie dostępnych, określa się jako natężenie 90 dB; w przypadku wjazdu na stację paliw, uczęszczaną nie tylko przez samochody osobowe, ale również ciężarówki (w tym TIR-y), natężenie to będzie niewiele mniejsze. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił realizację przedsięwzięcia, wskazując jednak warunki przedsięwzięcia, w zakresie emisji hałasu oraz emisji zanieczyszczeń pyłowych i gazowych oraz ograniczenia emisji hałasu do środowiska (pkt 3 postanowienia), ograniczył się do ustalenia warunków prac inwestycyjnych, a w zakresie eksploatacji przedsięwzięcia, ograniczył się do dwóch warunków "planowane przedsięwzięcie należy eksploatować w taki sposób, aby poziom hałasu nie przekroczył wartości dopuszczalnych z uwzględnieniem innych źródeł hałasu występujących w otoczeniu" (lit. g) oraz "wybudować dwa ekrany akustyczne" (lit. h). Pierwszy z tych warunków, tj. eksploatacja przedsięwzięcia w taki sposób, aby poziom hałasu nie przekraczał wartości dopuszczalnych, jest sformułowany tak ogólnie, że niemożliwy do wyegzekwowania. Jeżeli organ zmierzał do ograniczenia ilości samochodów, to w warunku powinno być wskazane, ile samochodów i o jakich parametrach, może dziennie (lub na godzinę) wjechać na stację paliw. Natomiast jeżeli warunek zmierzał do ograniczenia czasu pracy stacji paliw, to tak powinien być sformułowany. Sformułowanie użyte przez RDOŚ ani nie jest wystarczającym dla ochrony środowiska (w tym mieszkańców okolicznej zabudowy jednorodzinnej) przed hałasem, ani nie jest możliwym do wyegzekwowania jako zbyt ogólny. Kolejny warunek, nakazujący ustawienie ekranów akustycznych, nie jest wystarczającym dla ochrony przed hałasem ani emisją gazów do powietrza. Jak wynika z dalszych zapisów postanowienia (pkt II.3) mają one być ustawione po stronie wschodniej i północnej inwestycji. Brak jest jednak wskazania, jakie parametry ma mieć ten ekran (wskazana jest tylko jego wysokość i długość, nie ma natomiast ani izolacyjności akustycznej, ani współczynnika pochłaniania dźwięku). Po drugie, ekrany akustyczne mogą zmniejszyć (choć nie zniwelować), oddziaływanie akustyczne stacji, natomiast w żaden sposób nie zniwelują emisji gazów do powietrza. Ponadto krany w oczywiście negatywny sposób będą oddziaływać na zabudowę jednorodzinną, sąsiadującą ze stacją paliw. To oddziaływanie, w ogóle nie zostało uwzględnione przez RDOŚ. Tymczasem ustawienie ekranu o wysokości 4 m, spowoduje zacienienie nie tylko ogrodu, ale również samego domu skarżących. Organ, uzgadniając warunki realizacji przedsięwzięcia, nie rozważył również kwestii związanych z ochroną już istniejących zasobów. Nie przeprowadził oględzin, które pozwoliłyby mu ustalić, że już przed rozpoczęciem inwestycji, inwestor dokonał wycinki większości znajdujących się na nieruchomości drzew. Nie rozważył również w ogóle wpływu inwestycji na gatunek chroniony - złociszka jaskrawego, oraz na gniazdo krukowatych. Jedynie na stronie 12 uzasadnienia postanowienia organ wskazał, że nie przewiduje się negatywnego wpływu inwestycji na ten gatunek. Podobnie organ uzgadniający zaniechał ustalenia, jaki wpływ będzie miała inwestycja na gatunki chronione w jej sąsiedztwie. Nietrafnie organ przyjął, że tylko etap budowania stacji może mieć negatywny wpływ na te gatunki. Oczywistym jest, że hałas i emisja gazów, a także oparów paliw, będzie miała wpływ zarówno na stanowisko lęgowe krukowatych znajdujące się na terenie inwestycji, jak i na ptaki gniazdujące w sąsiedztwie. Nie jest też zrozumiałym przyjęcie przez organ uzgadniający, że odległość [...] m od Parku Leśnego Dąbie, powoduje, że inwestycja nie będzie oddziaływała na tę formę ochrony. Podobnie nie jest znaczna odległość [...] m od Szczecińskiego Parku Krajobrazowego. Istotna w przypadku stacji paliw, jest przecież nie tylko sama jej działalność, ale również zwiększony ruch w jej sąsiedztwie (na ul. [...]), związany z koniecznością wjazdu i wyjazdu pojazdów. Kolejną kwestią, jest odstąpienie przez RDOŚ od obowiązku wykonania oceny oddziaływania na środowisko w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 77 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Oczywistym jest, że zgodnie z rozporządzeniem z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, obowiązek ten jest fakultatywny, nie oznacza to jednak, że organ nie musi wyjaśnić, dlaczego od tego obowiązku odstąpił. W postanowieniu, RDOŚ w żaden sposób nie wskazał, dlaczego nie nałożył obowiązku wykonania oceny. Jak wynika z powyższego, uzgodnienie nastąpiło z naruszeniem art. 77 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zgodnie z tym przepisem, organ uzgadniający, dokonując uzgodnienia, powinien wskazać warunki realizacji przedsięwzięcia oraz przedstawić stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18. Powyższe miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, gdyż organ I instancji, związany był stanowiskiem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Bez wątpienia stacja paliw jest przedsięwzięciem zaliczonym do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – Dz. U. Nr 213, poz. 1397) i dlatego też, została w niniejszej sprawie przeprowadzona jego ocena oddziaływania na środowisko. W ramach oceny został sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (art. 71 u.i.o.ś) i jest wydawana przed wydaniem innych decyzji związanych z realizacją inwestycji, a przed jej z kolei wydaniem organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej (art. 77 ust. 1 u.i.o.ś.). Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 u.i.o.ś.). Organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Decyzję wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 u.i.o.ś.). Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, w sposób, który nakazywałby ponowne przeprowadzenie postępowania. W pierwszej kolejności sąd nie stwierdził niezgodności planowanego przedsięwzięcia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – uchwała Rady Miasta Szczecin Nr XIII/348/07 z dnia 17 września 2007 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Kijewo – Park Leśny Dąbie" (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego Nr 111, poz.1924). W § 1 ust.3 określone zostały zasady konstrukcji planu: "Ustalenia formułowane są na dwóch poziomach: ogólnym i szczegółowym. Ustalenia ogólne obowiązują na całym obszarze planu. Ustalenia szczegółowe obowiązują dla terenu elementarnego." Działka, na której zlokalizowane jest przedsięwzięcie, znajduje się na terenie elementarnym określonym w § [...]. Symbol literowy, zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 5 lit. b oznacza - tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem lokalu mieszkalnego. Na tym terenie nie obowiązują zapisy ogólne dotyczące innych terenów elementarnych, a w szczególności oznaczonych symbolem literowym "MN,U", a więc także § 6 ust. 1 lit. a i b. Mają natomiast zastosowanie przepisy ogólne (§ 6 ust. 2, 3, 4, 5, 6 w zakresie w jakim nie wskazują zastosowania ich do konkretnych terenów elementarnych, bądź w jakim ustanawiają wyjątki dla konkretnych terenów elementarnych) dotyczące, między innymi: uciążliwości - wynikające z inwestycji muszą zamykać się w granicach działki budowlanej; zakazuje się wycinki wartościowego drzewostanu /.../ za wyjątkiem: cięć sanitarnych, cięć pielęgnacyjnych itd.; minimalny wskaźnik zapotrzebowania na miejsca postojowe. Dla terenu elementarnego [...] w § 12 przewidziano przeznaczenie terenu: zabudowa usługowa; w granicach działki budowlanej dopuszcza się wprowadzenie jednego lokalu mieszkalnego, przy czym ustalono zakres usług: a) obsługa firm i klientów, b) usługi handlu, c) usługi gastronomii, d) usługi hotelarskie i turystyczne. Mają rację skarżący definiując obsługę firm i klientów zgodnie ze słowniczkiem zawartym w § 5 pkt 10 planu miejscowego. Jednak, jak wynika z treści planu nie zostały w nim zdefiniowane usługi handlu, ani nie zostały wyodrębnione stacje paliw. Jedynie w § 6 ust. 1 lit. b planu zawarte zostały ustalenia funkcjonalne na terenach zabudowy mieszkaniowej z dopuszczeniem usług (MN,U) gdzie dopuszcza się usługi w zakresie (ust. 1 pkt 1 lit. b) - "handel detaliczny w lokalach o powierzchni użytkowej do 100 m2, z wyłączeniem sprzedaży paliw płynnych i gazu płynnego do pojazdów samochodowych". Skoro więc takie ograniczenie usług handlu występuje na terenach elementarnych "MN,U", a na innych terenach usługi handlu nie podlegają takim ograniczeniom, to na terenie elementarnym [...] dopuszczalne jest prowadzenie handlu również w zakresie sprzedaży paliw płynnych i gazu płynnego. W tym więc zakresie planowane przedsięwzięcie jest zgodne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie można również badać w niniejszym postępowaniu zgodności z planem miejscowym wycinki drzew rosnących na działce nr [...], obręb [...] . Drzewa te zostały wycięte po wydaniu odrębnych zezwoleń, nie związanych z planowanym przedsięwzięciem, zaś ewentualne badanie prawidłowości wydanych zezwoleń, czy wycięcia drzew bez takich zezwoleń nie mieści się w zakresie niniejszej sprawy. Odnosząc się do prawidłowości uzgodnienia dokonanego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska sąd nie stwierdził nieprawidłowości i w tym zakresie. Organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia uznając postanowienie uzgadniające za prawidłowe, nie musi prezentować swojej analizy w tym zakresie w uzasadnieniu decyzji. W ocenie sądu, wyraża on swoje stanowisko poprzez przyjęcie i zastosowanie w decyzji warunków uzgodnienia. Podobnie organ odwoławczy, w przypadku niestwierdzenia rażących uchybień w procesie uzgadniania i opiniowania przedsięwzięcia oraz w sytuacji niezaskarżenia w odwołaniu stanowisk organów współdziałających nie musi wyrażać swojej akceptacji w sposób inny niż stwierdzenie prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia. Sąd nie podziela też stanowiska skarżących, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgadniając środowiskowe warunki przedsięwzięcia nie wziął pod uwagę bliskiego sąsiedztwa. W bliskim sąsiedztwie przedsięwzięcia znajdują się dwa budynki mieszkalne: położony na działce [...] (należącej do skarżących) – w odległości ok. 5 m od planowanego wjazdu na stację benzynową oraz na działce [...] – po przeciwnej stronie ul. [...], w odległości ok. [...] m. Uwzględniając właśnie te fakty oraz mając na uwadze, że planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływało również na przedmiotowe działki i ich mieszkańców, w celu zminimalizowania oddziaływania akustycznego przedsięwzięcia Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzależnił wydane uzgodnienie od wybudowania dwóch ekranów akustycznych od strony północnej i wschodniej, a więc od strony działek położonych w bliskim sąsiedztwie. Sprecyzowanie danych technicznych tych ekranów i ewentualnego ich oddziaływania na działkę skarżących należy do następnego etapu realizacji inwestycji, tj. pozwolenia na budowę. W ocenie sądu, w powyższym zakresie przedsięwzięcie również jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ustalone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska warunki realizacji przedsięwzięcia zminimalizują wszelkie uciążliwości inwestycji w taki sposób, że będą one zamykać się w granicach działki budowlanej, na której realizowane jest przedsięwzięcie. Kolejny zarzut skargi związany jest także z dalszym etapem realizacji inwestycji i polega na tym, że, w ocenie skarżących, Dyrektor bez żadnego uzasadnienia odstąpił od obowiązku wydawania kolejnej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, zgodnie z art.77 ust.4 pkt 2 u.i.o.ś. Sąd stwierdził, że ww. przepis wymaga przedstawienia stanowiska organu uzgadniającego i takie stanowisko zostało zawarte w postanowieniu uzgadniającym. Dodać należy, że jeżeli już na samym początku realizacji przedsięwzięcia wszystkie jego skutki środowiskowe są dobrze znane i nie budzą wątpliwości, to w zasadzie nie ma podstaw do nakładania obowiązku ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Natomiast jeżeli planowane przedsięwzięcie należy do grupy tych, których wpływ na środowisko jest trudny do przewidzenia lub na etapie prowadzenia postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pojawiły się co do tego wątpliwości, to organ uzgadniający, kierując się zasadą przezorności powinien nałożyć obowiązek ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Przedmiotowe przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć, których skutki środowiskowe są znane od początku. Nie budzi również wątpliwości sądu, że organy I i II instancji wyjaśniły zasadność przesłanek, którymi się kierowały przy wydawaniu decyzji. Uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji, odnoszą się do zasadniczych dla toczącego się postępowania administracyjnego kwestii i nie pozwalają stwierdzić uchybienia art. 107 § 2-5 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonane ustalenia w sprawie oparte zostały na zebranym materiale dowodowym (art. 80 K.p.a.), zgromadzonym, zbadanym w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 K.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści. W świetle powyższego za bezzasadny uznać należało zarzut naruszenia art. 138 K.p.a. Nienaruszona została również zasada dwuinstancyjności, na co wskazują skarżący. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji wyraził swoje stanowisko w sprawie i odniósł się do zarzutów odwołania. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego na wstępie kryterium legalności sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona, bowiem podejmując zaskarżoną decyzję organ prawa nie naruszył. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.