II SA/Sz 1200/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora MOPR w [...] z dnia [...]. Nr [...], II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania W. W. dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na treść art. 17 ww. ustawy i następnie wskazał, że w sytuacji gdy dochód czteroosobowego gospodarstwa domowego W. W. wynosi [...] zł miesięcznie to wydatki na mieszkanie jakie powinien ponosić odwołujący się wynoszą 15 % z tego dochodu, czyli [...] zł (art. 17 ust. 2 z zastrzeżeniem art. 6 ust. 10 ustawy). Natomiast łączna kwota wydatków przypadająca na powierzchnię normatywną wynosi [...] zł (wydatki na lokal mieszkalny). Organ II instancji uzasadnił, że oparciu o § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817) do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki w wysokości 90 % naliczonych i ponoszonych wydatków. Zatem skoro łączna kwota wydatków ([...] zł) na mieszkanie jest niższa od wydatków ([...]zł) jakie powinien ponieść W. W. - to w świetle wymienionych przepisów prawa - nie przysługuje stronie dodatek mieszkaniowy. W. W. zaskarżył powyższą decyzję do Sądu i wniósł o jej uchylenie, bowiem Jego zdaniem organy administracji nieprawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych i przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. przyjmując prymat przepisów ww. rozporządzenia nad przepisami ustawy. Nadto, błędnie organy I i II instancji przyjęły, że dodatek mieszkaniowy stanowi różnicę między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu a wydatkami ponoszonymi przez wnioskodawcę i w niniejszej sprawie jest ona ujemna. Według obliczeń skarżącego, szczegółowo przedstawionych w skardze, powinien otrzymać dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. W odpowiedzi na skargę organ II instancji poparł stanowisko zaprezentowane w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt II SA/Sz 990/04 zawiesił postępowanie w sprawie, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie II SA/Gd 889/02 wystąpił pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, czy § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych jest zgodny z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, a podobne wątpliwości zgłaszał skarżący i podziela je skład orzekający w niniejszej sprawie. Następnie, Sąd postanowieniem z dnia [...] r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie ze względu na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r., sygn. akt P 4/05 rozstrzygające powyższe pytanie prawne. Wojewódzki Sad Administracyjny u z n a ł, co następuje: Sądowa kontrola decyzji administracyjnych prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.l doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna. Wśród zarzutów skargi podniesionych przez W. W. znalazł się między innymi zarzut niezgodności § 2 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych z ustawą z 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734). Sąd ustalił, że Trybunał Konstytucyjny orzekł, 9 maja 2006r. sygn. akt P 4/05, o niezgodności § 2 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych z art. 6 ust.1 ustawy z 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych. Wspomniany § 2 ust.2 był podstawą ograniczenia wydatków mieszkaniowych do wysokości 90 % naliczonych i ponoszonych wydatków. Wobec uznania tego ograniczenia za niezgodne z przepisami ustawy organy muszą dokonać ponownego obliczenia dodatku mieszkaniowego za okres objęty rozpoznaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku organu II instancji aby oddalić skargę, gdyż nawet uwzględniając 100% naliczonych i ponoszonych wydatków i tak skarżącemu nie należy się dodatek mieszkaniowy. Skarżący ma bowiem prawo do ponownej weryfikacji nowego obliczenia związanego z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Oddalenie skargi, po wyroku Trybunału Konstytucyjnego który zakwestionował przepis będący podstawą prawną w rozpoznawanej sprawie, byłoby naruszeniem prawa strony do dwuinstancyjnego postępowania oraz naruszeniem prawa do Sądu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów obu instancji i orzekł o wykonalności decyzji na podstawie art. 152 tej ustawy.