II SA/Sz 1201/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na pismo Starosty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu [...] C. K. złożył wniosek o zwrot części opłaty za wydanie karty pojazdu i ustalenie kwoty zwrotu na [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia [...] do dnia dokonania zwrotu. Starosta D. pismem z dnia [...], poinformował C. K., że brak jest podstaw do zwrotu opłaty na wydanie karty pojazdu w kwocie [...] zł. C. K. pismem z dnia [...] wezwał Starostę D. do usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji administracyjnej w sprawie Jego wniosku z dnia [...]. Odpowiadając na powyższe wezwanie strony, Starosta D. w piśmie z dnia [...], podtrzymał dotychczasowe stanowisko o braku podstaw do zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu oraz stwierdził, że brak jest również podstaw do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. W dniu [...], C. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na czynność (pismo) Starosty Powiatu D., domagając się uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] oraz zobowiązania Starosty do wydania decyzji w sprawie częściowego zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu i ustalenie kwoty zwrotu na [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia [...] do dnia zwrotu. W odpowiedzi na skargę Starosta D. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Kwestia wydania karty pojazdu uregulowana jest w ustawie z dnia 20 czerwca 1997r.- Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). W ustawie tej nie została przewidziana decyzyjna forma ustalenia i pobrania opłaty za wydanie karty pojazdu, jak również zwrotu opłaty lub jej części. Obowiązek pobrania opłaty wynika z art. 77 ust. 3 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym właściwy w przedmiocie rejestracji pojazdu samochodowego starosta wydaje za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej kartę pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu ( Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.) określona została na kwotę 500 zł. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że powołany wyżej przepis, ustanawiający wysokość opłat za kartę pojazdu, jest niezgodny z Konstytucją i ustawą - Prawo o ruchu drogowym oraz, że przepis ten traci moc obowiązującą z dniem 1 maja 2006r., a jednocześnie zobowiązał ustawodawcę do wprowadzenia to tego czasu nowej, zgodnej z prawem regulacji. Mając powyższe na względzie w dniu 28 marca 2006r. Minister Transportu i Budownictwa wydał rozporządzenie w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu ( Dz. U. Nr 59, poz. 421), obniżając wysokość przedmiotowej opłaty z 500 zł na 75 zł. Powyższe rozporządzenie obowiązuje od dnia 15 kwietnia 2006r. Obowiązek pobrania opłaty za karę pojazdu w określonej wysokości wynika zatem w świetle powyższych przepisów - wprost z przepisu prawa i nie wymaga wydania ze strony organu aktu o charakterze konstytutywnym albo deklaratoryjnym. Starosta jest jedynie organem rejestrującym, który nie rozstrzyga o samej opłacie i jej wysokości. Wymienione przepisy nie regulują również trybu zwrotu tejże opłaty. W tym stanie prawnym - zdaniem Sądu - przyjąć należy, że roszczenia o jej zwrot w całości lub w części można dochodzić przed sądem powszechnym, w trybie art. 417- § 1 Kodeksu cywilnego. Nie ma zatem zastosowania administracyjny tryb rozpatrzenia wniosku o zwrot opłaty za kartę pojazdu. W kwestii tej wypowiedział się już Sąd Najwyższy, który w uchwale z dnia 16 maja 2007r., sygn. akt III CZP 35/07, uznał, że dopuszczalna jest droga sądowa w sprawie o zwrot części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu na podstawie cytowanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. W uzasadnieniu tejże uchwały Sąd Najwyższy stwierdził, że za dopuszczalnością drogi sądowej przed sądem powszechnym w rozpatrywanej sprawie przemawia okoliczność, iż opłata za kartę pojazdu, której charakter upodabnia ją do podatku, ma jednocześnie cechy świadczenia ekwiwalentnego a przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym i powołanego wyżej rozporządzenia, przewidującego obowiązek jej uiszczenia, nie określają trybu zwrotu pobranej opłaty. Dodatkowo, za trafnością powyższej oceny przemawia, zdaniem Sądu Najwyższego, fakt, że dla dochodzonego roszczenia o zwrot pobranej opłaty brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa, bowiem opłaty za wydanie karty pojazdu nie zostały wymienione w art. 2 § 1 tej ustawy. Nie może mieć do nich zastosowania także art. 2 § 2 tej ustawy, gdyż dotyczy on opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa, a opłaty za kartę pojazdu są należnościami stanowiącymi dochody samorządu terytorialnego. Nienależnie pobrane opłaty za kartę pojazdu nie mogą zatem być traktowane jako nadpłaty podatku, podlegające szczególnemu unormowaniu w zakresie zasad i trybu ustalania nadpłaty podatkowej i jej zwrotu, co wyłączałoby dla ich dochodzenia drogę sądową Z powyższych rozważań wynika, że w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy, dochodzenie zwrotu przedmiotowej opłaty za wydanie kary pojazdu nie jest dopuszczalne w trybie administracyjnoprawnym, a zatem skarga do sądu administracyjnego na pismo odmawiające zwrotu tej opłaty, lub jej części również jest niedopuszczalna. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.