II SA/Sz 1202/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Inspektor Pracy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Inspektor Pracy na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Decyzją z dnia [...] r., nr rej. [...], inspektor pracy działając na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2017 r., poz. 786 z późn. zm.) oraz art. 93 ust. 1 w związku z art. 92 a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1907 z późn.zm.), wymierzył Spółce A, dalej: "Skarżąca" lub "Spółka", karę pieniężną w wysokości: [...] zł, za naruszenia przepisów w zakresie transportu drogowego, stwierdzone podczas kontroli w przedsiębiorstwie. Pismem z dnia 13 lipca 2017 r. Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji, które zostało opatrzone pieczątką firmową o treści: [...] i nieczytelnym podpisem. Okręgowy Inspektor Pracy (dalej: "OIP"), jako organ drugiej instancji, uznał, że odwołanie to nie zostało prawidłowo podpisane i pismem z dnia 2.08.2017 r. wezwał wnoszącego: "do uzupełnienia braków odwołania, przez: uzupełnienie wniesionego odwołania, przez złożenie podpisu przez organ uprawniony do reprezentacji podmiotu spółka A, pod rygorem pozostawienia przedmiotowego odwołania bez rozpoznania" – zakreślając dla tej czynności termin 7 dni od dnia otrzymania pisma. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 14 sierpnia 2017 r. Uznając iż w zakreślonym terminie (do dnia 21 sierpnia 2017 r.), wskazane braki odwołania nie zostały usunięte, Okręgowy Inspektor Pracy w S. wydanym na podstawie art. 134 K.p.a. postanowieniem z dnia [...] r., nr rej. [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Spółka A od wydanej w pierwszej instancji decyzji inspektora pracy z dnia [...] r. Na przedmiotowe postanowienie Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając organowi II instancji naruszenie: - art. 6 w związku z art. 64 § 2 - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej: K.p.a. poprzez niewłaściwe obliczenie terminów na uzupełnienie braków formalnych; - naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez nierzetelne rozpatrzenie materiału dowodowego co miało znaczący wpływ na wadliwość skarżonego rozstrzygnięcia. Wskazując na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwrot poniesionych kosztów postępowania i obciążenie nimi Okręgowego Inspektora Pracy. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że braki formalne zostały uzupełnione, przesyłka została wysłana do organu w dniu 21 sierpnia 2017 r., na dowód czego załączyła kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej z dnia 21 sierpnia 2017 r. oraz kserokopię potwierdzenia odbioru tej przesyłki przez organ. W ocenie Skarżącej, ustalenia OIP w S. nie opierają się na prawdzie bowiem - jak wynika z załączonego potwierdzenia pocztowego - uzupełnienie braków formalnych skargi zostało wysłane do OIP w S. dokładnie w dniu upływu terminu, tj. w dniu 21 sierpnia 2017 r. Skarga została podpisana przez K. W. - Prezesa Zarządu Spółki uprawionego do jednoosobowego składnia oświadczenia woli w imieniu Spółki - zgodnie z dołączonym odpisem KRS. Zatem stwierdzenie niedopuszczalności odwołania wniesionego przez Spółkę od decyzji Inspektora Pracy z dnia [...] r. nr [...] było nieuprawnione i sprzeczne z przepisami K.p.a. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że jej zarzuty są bezzasadne, gdyż w przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odwołania, w którym organ zakreślił stronie 7 dniowy termin doręczono Skarżącej w dniu 14 sierpnia 2107 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru pisma - w aktach sprawy) wobec tego termin, do którego braki formalne należało uzupełnić, upływał w dniu 21 sierpnia 2017 r., co potwierdza również Skarżąca w skardze. Powyższe wskazuje, że zarzut niewłaściwego obliczenia terminu na uzupełnienie braków formalnych jest nieuzasadniony i nie zasługuje na uwzględnienie. Również zarzut nierzetelnego rozpatrzenia materiału dowodowego jest bezzasadny, gdyż bezspornym faktem jest, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych odwołania na wezwanie organu drugiej instancji. Kserokopię dowodu nadania przesyłki poleconej w dniu 21 sierpnia 2017 r. wraz z kserokopią potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej przez organ w dniu 23 sierpnia 2017 r. Skarżąca przedstawiła dopiero na etapie postępowania sądowego. Odnosząc się do tego faktu organ zauważa, że dowody te nie wskazują na zawartość przesyłki, jaka w dniu 21 sierpnia 2017 r. została wysłana listem poleconym do Okręgowego Inspektoratu Pracy w S., a tym samym skarżąca nie udowodniła, że braki formalne odwołania zostały przez nią usunięte w zakreślonym terminie. Na podstawie wydruku z elektronicznej książki kancelaryjnej prowadzonej w Okręgowym Inspektoracie Pracy w S. ustalono, że przesyłka doręczona do Organu w dniu 23 sierpnia 2017 r. zawierała pismo Skarżącej z dnia 11 lipca 2017 r. będące jej odpowiedzią na wystąpienie inspektora pracy z dnia 30 czerwca 2017 r. Z powyższego wynika, że Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych odwołania w zakreślonym terminie i zasadnie organ drugiej instancji stwierdził niedopuszczalność odwołania, gdyż brak podpisu osoby umocowanej do reprezentowania Spółki, który nie został usunięty, jest brakiem uniemożliwiającym wywołanie skutku prawnego wniesionego odwołania. Skarżąca nie załączyła też do skargi prawidłowo podpisanego odwołania przez osobę umocowaną do reprezentacji Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa. W przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy Sąd eliminuje zaskarżony akt z obrotu prawnego – zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany z zarzutami i wnioskami skargi. Oznacza to, iż Sąd z urzędu bierze pod uwagę wszelkie naruszenia i uchybienia organu, jeśli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem niniejszej skargi jest wydane przez organ odwoławczy (OIP w S.) w oparciu o art. 134 K.p.a. postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniesionego przez Spółkę odwołania z powodu – jak twierdzi organ odwoławczy - nieusunięcia przez Spółkę braków formalnych odwołania przez złożenie podpisu przez organ uprawniony. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy uznał, że odwołanie nie było opatrzone podpisem, dlatego pismem z dnia 2 sierpnia 2017 r. zatytułowanym "Wezwanie" wezwał Spółkę A "do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez złożenie podpisu przez organ uprawniony do reprezentacji podmiotu Spółka A pod rygorem pozostawienia przedmiotowego odwołania bez rozpoznania." Ustalenie organu odwoławczego, iż odwołanie zawierało brak formalny w postaci braku podpisu osoby uprawnionej jest o tyle tylko zasadne, że organ mógł mieć wątpliwość, czy odwołanie rzeczywiście podpisała osoba uprawniona. Zawarte w aktach sprawy odwołanie zawiera bowiem podpis. Jego format wskazuje, iż odpowiada on podpisom składanym w toku postępowania przez K. W. Skoro odwołanie zawierało podpis, organ nie miał podstaw do stwierdzenia, iż zawiera ono brak formalny w postaci jego braku. Niemniej jednak, jeśli organ nie był w stanie rozpoznać podpisu lub miał wątpliwości co do tego, czy osoba, która podpisała odwołanie była uprawniona do reprezentowania Spółki, powinien był wezwać Spółkę do jednoznacznego wykazania tej okoliczności, tzn. wykazania, iż osoba, która podpisała odwołanie była do tego uprawniona. Organ winien był zatem wezwać Spółkę wprost do wskazania, kto odwołanie podpisał i sprawdzenia na podstawie wypisu z KRS (którym dysponował), czy uczyniła to osoba uprawniona. Przepisy nie wymagają, by podpis osoby uprawnionej na odwołaniu był czytelny. W rezultacie stwierdzić należy, że "Wezwanie" z dnia 2 sierpnia 2017 r. było co najmniej nieprecyzyjne z winy organu, który niewłaściwie określił braki formalne wymagające usunięcia. Strona nie może ponosić negatywnych skutków wadliwego działania organu, które w tym wypadku stanowi naruszenie art. 8 i 9 K.p.a., mające niewątpliwie wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższych wywodów bezprzedmiotowa dla niniejszej sprawy jest sprzeczność stanowisk skarżącego oraz organu, co zawierała przesyłka skarżącego w wykonaniu "wezwania z 2.08.2017 r.", którą Skarżący nadał do organu w dniu 21.08.2017 r. i spór co do tego, iż Skarżąca usunęła wskazany brak w terminie, Sąd zauważa jednak, iż w aktach brak jest pisma skarżącego z 11.07.2017 r., o którym jest mowa w odpowiedzi na skargę, co czyni twierdzenie organu nieudokumentowanym. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach (pkt II wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. Po zwrocie akt postępowania organ odwoławczy zobowiązany będzie uwzględnić przedstawione wyżej uwagi Sądu.