II SA/Sz 1206/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie odmowy wydania kserokopii wywiadu środowiskowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Z.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na odmowę Dyrektora Zakładu Karnego wydania mu kserokopii opinii środowiskowej (wywiadu środowiskowego) i zapoznania go z treścią tej opinii. Odmowa została sporządzona w formie notatki na wniosku z 13 października 2014 r. Na wezwanie Sądu, skarżący sprecyzował skargę, ostatecznie oświadczając, że przedmiotem sprawy nie jest bezczynność Dyrektora ZK, a decyzja (adnotacja na jego wniosku z dnia 13 października 2014 r.) o odmowie wydania kserokopii wywiadu środowiskowego z wnioskiem o zobowiązanie organu do wydania żądanej kserokopii (por. pisma z 24 listopada 2014 r., 22 grudnia 2014 r. i 2 stycznia 2015 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sądowych i dokumentów nadesłanych przez Dyrektora Zakładu Karnego skarga Z.M. dotyczy odmownej odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie wglądu do akt osobowych oraz wydanie z akt kserokopii wywiadu środowiskowego sporządzonego przez Kuratora Zawodowego na potrzeby postępowania o warunkowe zwolnienia skazanego wyrokiem karnym. Odmowa sporządzona została w formie adnotacji na wniosku Z.M. Należy wskazać, że nadzór nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności wykonują nie tylko organy służby więziennej, ale też sąd powszechny, w szczególności sąd penitencjarny lub sędzia penitencjarny, należący do organów postępowania wykonawczego w myśl art. 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy. Prawa i obowiązki skarżącego, jako skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności, określają przepisy tej ustawy. Z ustawy tej wynika, że czynności podejmowane przez organy służby więziennej dotyczące realizacji praw i obowiązków odbywającego karę pozbawienia wolności, nie następują w żadnej z prawnych form działania wymienionych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc skarżona pisemna odmowa Dyrektora Zakładu Karnego - nie stanowi ani aktu ani czynności, o których mowa w cytowanym na wstępie art. 3 P.p.s.a. Przedstawiane w skardze żądania wglądu do akt osobowych skazanego i wydania dokumentu opinii na jego temat dotyczą postępowania związanego z wykonywaniem kary pozbawienia wolności i oparte są na art. 102 pkt 9 Kkw. Kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje rozstrzygania spraw z zakresu praw i obowiązków osadzonego w zakładzie karnym. Skargi wnoszone w tym zakresie nie stanowią sprawy sądowoadministracyjnej. Załatwienie skarg osób osadzonych w zakładach karnych regulują również przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Powoływany przez skarżącego art. 7 Kkw określa procedurę wnoszenia skarg m.in. do sądów powszechnych karnych, sądów penitencjarnych, w żadnym wypadku zaś do sądów administracyjnych. Nadto należy podkreślić, że dokumentacja osobopoznawcza z uwagi na informacje zawarte w takiej dokumentacji osoby pozbawionej wolności nie spełnia kryterium informacji o sprawach publicznych. Przy tym skarżący wyraźnie zaznaczył, że nie skarży bezczynności organu. Nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, że przedmiotowa skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych, a zatem podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.