II SA/Sz 1208/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dowódcy [...] Dywizji Zmechanizowanej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. M.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] uchylającą rozkaz personalny Dowódcy [...] w części dotyczącej terminu wyznaczenia na stanowisko służbowe i ustalenia okresu kadencji na tym stanowisku, oraz ustalającą nowy termin wyznaczenia na stanowisko służbowe na dzień [...] r., i nowy okres kadencji na stanowisku służbowym od dnia [...] r. do dnia [...] r., w pozostałej części utrzymującą w mocy zaskarżony rozkaz personalny. Odpowiadając na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl postanowień art. 3 § 2 tej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Według art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie natomiast z art. 5 pkt 2 ustawy, sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Przedmiotem skargi stała się decyzja w przedmiocie wyznaczenia na stanowisko służbowe, która została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.). Art. 8 ust. 2 stanowi, że skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach: 1) wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji; 2) mianowania na stopień wojskowy; 3) przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy osobowej; 4) skierowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową. Oznacza to, że zaskarżona decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...], jako że została wydana w sprawie dotyczącej wyznaczenia na stanowisko służbowej, nie mogła zostać zaskarżona do sądu administracyjnego. Skoro na wskazaną wyżej decyzję skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje to musiała ona ulec odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.