II SA/Sz 1211/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski ( spr.) Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi B. i A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. u c h y l a zaskarżone postawienie i poprzedzające je postawienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III. z a s ą d z a od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących B. i A. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania . Zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia B. i A. K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Znak [...], wydane na podstawie art. 2 § 1 pkt 2 i art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 z późn.zm.) o nałożeniu na nich grzywny w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, tj. rozbiórki wykonanej zabudowy balkonu oraz likwidację pomieszczeń punktu sprzedaży lodów wykonanych na terenie nieruchomości przy ul. [...]. Organ odwoławczy nie podzielił zawartej w zażaleniu argumentacji, iż ze względu na stan zdrowia nie zdołali przygotować dokumentacji wymaganej do zgłoszenia robót budowlanych, w stosunku do których wydano nakaz rozbiórki oraz, że wysokość wymierzonej grzywny w celu przymuszenia jest za wysoka. W uzasadnieniu swego stanowiska organ administracji wskazał, iż przedmiotowa grzywna w celu przymuszenia nałożona została dla wyegzekwowania obowiązku orzeczonego w ostatecznej decyzji administracyjnej, którego zobowiązani nie wykonali dobrowolnie, pomimo upomnienia. Ustalona wysokość grzywny jest zgodna z przepisem art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z art. 121 § 2 ww. ustawy, każdorazowo nałożona grzywna nie może przekroczyć [...] zł, a zgodnie z § 4, w przypadku gdy egzekucja dotyczy spełnienia obowiązku wynikającego z przepisów Prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa. Zaskarżonym postanowieniem organ [...] ustalił wysokość grzywny w celu przymuszenia w wysokości [...] zł. Jej wysokość jest zatem zgodna z wyżej przytoczonym przepisem i jako środek służący do osiągnięcia celu, tj. doprowadzenia do stanu poprzedniego przedmiotowej nieruchomości, adekwatna do zakresu tego nakazu, przy czym nie narusza zasady stosowania najłagodniejszego środka przymusu. Biorąc pod uwagę zakres wykonanych robót, jak również sytuację rodzinną i zdrowotną, organ odwoławczy uznał, iż nałożona grzywna w celu przymuszenia w wysokości [...] zł jest zasadna i zgodna z przepisem art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postępowanie Inspektora Nadzoru Budowlanego jest więc zasadne i zgodne z przepisami prawa. Organ odwoławczy nie dopatrzył się także żadnych innych uchybień mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 125 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożona, a nie uiszczona lub nie ściągnięta grzywna w celu przymuszenia podlega umorzeniu, a w przypadku uiszczenia lub ściągnięcia grzywny, może być ona w uzasadnionych przypadkach na wniosek zobowiązanego zwrócona w całości lub w części - art. 126 w/w ustawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie B. i A. K. zarzucili zaskarżonemu postanowieniu, naruszenie przepisów postępowania, mianowicie art. 7 kpa, art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a., poprzez nie uwzględnienie ich stanowiska oraz brak przesłanek z art. 2 § 1 pkt. 2 i art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r., o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r., Nr 110, poz. 968 z póź. zm.) do nałożenia grzywny w wysokości [...]zł. Wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu. W uzasadnieniu podtrzymali zarzuty zawarte w zażaleniu. Nadto oświadczyli, że instalacja [...] istniała przed zabudową balkonu, natomiast instalacja [...] została podłączona do już istniejącej instalacji. Faktyczny zakres wykonanych przez nich prac budowlanych jest bardzo nieznaczny i nie uzasadnia nałożenia grzywny w celu przymuszenia, skoro istnieje możliwość zalegalizowania wykonanych prac budowlanych. Podnieśli też, że w trakcie postępowania administracyjnego nie byli informowani o przebiegu postępowania i nie mieli możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sad Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego. Sąd eliminuje z obrotu prawnego taką wadliwą decyzję - w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia - poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie jej nieważności. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest według kryterium zgodności z prawem oraz w granicach rozstrzygania Sądu zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.l – zwanej dalej P.p.s.a., z którego wynika, że Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz jej podstawą prawną. Dokonana przez Sąd analiza zaskarżonego aktu wskazuje, że skarga jest zasadna, chociaż z innych przyczyn niż wskazała strona skarżąca. Wydając zaskarżone postanowienie organ egzekucyjny nie uwzględnił treści art. 121 § 5 ustawy egzekucyjnej, zgodnie z którym jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego wysokość grzywny w celu przymuszenia w przypadku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, nie może być określona wg zasad wskazanych w § 1 -3 lecz jest określona ściśle jako iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części objętego nakazem przymusowej rozbiórki i 1/5 ceny powierzchni użytkowej 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę wg innej zasady organ dopuścił się naruszenia w/w przepisu art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (wobec czego – Sąd skargę uwzględnił i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.