II SA/Sz 1213/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie przyznania emerytury wojskowej postanowił: odrzucić skargę Prokurator Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w [...] pismem z dnia [...] r., działając z urzędu, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...]r. Nr [....] w przedmiocie przyznania emerytury wojskowej K. S. W uzasadnieniu skargi prokurator zarzucił wojskowemu organowi emerytalnemu błędny sposób naliczenia podstawy emerytury K. S. w wyniku "niewłaściwej interpretacji" przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (teks jednolity Dz. U. z 2004r. Nr 8, poz. 66 ze zm.). Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując między innymi, iż art. 31 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin stanowi, że od decyzji ustalającej prawo do wojskowego zaopatrzenia emerytalnego i jego wysokości przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cyt. ustawy). O tym, czy dany akt podlega kontroli sądu administracyjnego decyduje nie tyle forma w jakiej został ten akt wydany, ale przede wszystkim przepisy prawa materialnego na podstawie, których zostało wydane zaskarżone rozstrzygnięcie. Zaskarżona do Sądu decyzja o przyznaniu emerytury wojskowej K.S. wydana została przez wojskowy organ emerytalny, tj. organ nie posiadający statusu organu administracji publicznej na podstawie art. 31 ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (teks jednolity Dz. U. z 2004r. Nr 8, poz. 66 ze zm.).Z treści art. 31 ust. 4 tej ustawy wynika jednoznacznie, że sądem właściwym do rozpoznania odwołania od decyzji wojskowego organu emerytalnego jest sąd powszechny, orzekający według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Powyższe sprawa ma zatem charakter cywilnoprawny, a Sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów. W tych okolicznościach niniejsza skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.