II SA/Sz 1213/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia i wypłaty różnicy w uposażeniu p o s t a n a w i a na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ppsa zawiesić z urzędu postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowań przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie skarg J. M. na decyzje Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] o nr [...], [...], [...]. J.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w S. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w S. z dnia [...] odmawiającą J.M. ustalenia i wypłaty różnicy w uposażeniu. Wydanie zaskarżonego aktu poprzedziły między innymi następujące okoliczności faktyczne: Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] Nr [...] stwierdził nieważność rozkazu personalnego Nr [...] (pkt [...]) Dowódcy Wojsk [...] z dnia [...] w sprawie wyznaczenia oficera na stanowisko służbowe radcy prawnego w Dowództwie [...], w części dotyczącej zaszeregowania tego stanowiska do grupy uposażenia U -12. Dowódca Wojsk Lądowych działając z urzędu decyzją z dnia [...] Nr [...] ustalił oficerowi uposażenie zasadnicze w stawce przewidzianej dla grupy uposażenia U:10 na stanowisku służbowym radcy prawnego w Dowództwie [...] zajmowanym na podstawie rozkazu personalnego Dowódcy Wojsk [...] z dnia [...] Nr [...] (pkt [...]). Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] Nr [...] stwierdził nieważność rozkazu personalnego Dowódcy Wojsk [...] z dnia [...] Nr [...] (pkt [...]) w sprawie wyznaczenia oficera na stanowisko służbowe radcy prawnego Dowództwie [...], w części dotyczącej zaszeregowania tego stanowiska do grupy uposażenia U:15 B. Dowódca Wojsk [...] działając z urzędu decyzją z dnia [...] Nr [...] ustalił oficerowi uposażenie zasadnicze w stawce przewidzianej dla grupy uposażenia U:16A, na stanowisku służbowym radcy prawnego w Dowództwie [...] zajmowanym na podstawie rozkazu personalnego Dowódcy Wojsk [...] z dnia [...] Nr [...] (pkt [...]). Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] Nr [...] stwierdził nieważność rozkazu personalnego Dowódcy Wojsk [...] z dnia [...] Nr [...] (pkt [...]) w sprawie wyznaczenia oficera na stanowisko służbowe radcy prawnego Dowództwie [...], w części dotyczącej zaszeregowania tego stanowiska do grupy uposażenia U:15 B. Dowódca Wojsk [...] działając z urzędu decyzją z dnia [...] nr [...] ustalił oficerowi uposażenie zasadnicze w stawce przewidzianej dla grupy uposażenia U:16A, na stanowisku służbowym radcy prawnego w Dowództwie [...] zajmowanym na podstawie rozkazu personalnego Dowódcy Wojsk [...] z dnia [...] Nr [...] (pkt [...]). Wnioskiem z dnia [...] pułkownik rezerwy J.M. wystąpił o ustalenie i wypłatę różnicy w uposażeniu powstałej na skutek ponownego określenia przez Dowódcę Wojsk [...] w W. w decyzjach Nr [...] grupy uposażenia żołnierza na stanowisku służbowym. Organ wojskowy przystąpił do merytorycznego rozpatrzenia tego wniosku po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 października 2013 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Sz 87/13 stwierdzającym bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w S. ((skarga kasacyjna organu została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23.06.2014 r sygn. akt I OSK 335/14) oraz po wyroku WSA w Szczecinie z dnia 28 maja 2015 r. (sygn. akt II SA/Sz 1325/14 ) o ukaraniu tego organu grzywną w sprawie ze skargi J.M. na niewykonanie w terminie wyroku z dnia 16 .10.2013 r. (skarga kasacyjna organu została oddalona wyrokiem NSA z dnia 8 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 2930/15). W dniu [...] Szef Sztabu [...] wydał decyzje Nr [...] stwierdzające nieważność wyżej opisanych decyzji odpowiednio Nr [...] z dnia [...] Dowódcy Wojsk [...]. Minister Obrony Narodowej decyzjami z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu odwołań J.M. od powyższych decyzji Szefa Sztabu [...] – utrzymał decyzje te w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z dnia 9 października 2014 r w sprawach sygn. akt II SA/Wa 490/14, II SA/Wa 491/14, II SA/Wa 492/14 oddalił skargi J.M. na powyższe decyzje Ministra Obrony Narodowej. Na skutek wniesionych przez J.M. skarg kasacyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 2 sierpnia 2016 r. sygn. akt: I OSK 497/15, I OSK 498/15 i I OSK 499/15 uchylił wyroki WSA w Warszawie z dnia 9 października 2014 r w sprawach sygn. akt II SA/Wa 490/14, II SA/Wa 491/14, II SA/Wa 492/14 i wskazane sprawy przekazał temu sądowi do ponownego rozpoznania. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W niniejszej sprawie bezsporne jest, że decyzjami ostatecznymi Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] Nr [...] wyeliminowane zostały z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie ich nieważności, decyzje Dowódcy Wojsk [...] Nr [...] z dnia [...] ustalające J.M. uposażenie zasadnicze na zajmowanych w przeszłości stanowiskach służbowych radcy prawnego według innych (wyższych ) grup uposażenia. Powyższa okoliczność, jak wynika to z uzasadnienia zaskarżonej i opisanej na wstępie decyzji, legła u podstaw jej rozstrzygnięcia. Dowódca JW. Nr [...] stwierdził bowiem w uzasadnieniu decyzji: "(...) nie ma aktualnie w obrocie prawnym decyzji właściwego organu, która determinowałaby możliwość wtórnego wobec niej ustalenia przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...] w S. różnicy w uposażeniu odwołującego się. Eliminacja decyzji Dowódcy Wojsk [...] spowodowała wręcz, że taka różnica w obecnym stanie sprawy w ogóle nie występuje" Nie ulega zatem wątpliwości, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne znaczenie posiadało będzie prawomocne zakończenie postępowań sądowoadministracyjnych wywołanych skargami J.M. wniesionymi na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] Nr [...]. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym, lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Rozważając taką możliwość, sąd brał również po uwagę ewentualność zaistnienia przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, określonej w art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, co przemawiałoby za wydaniem wyroku w dniu rozprawy. Zważywszy jednak na zaistniałe w sprawie administracyjnej okoliczności wskazujące na wcześniejszą opieszałość właściwych organów administracji wojskowej w rozpatrzeniu wniosku J.M. z dnia [...] sąd doszedł do wniosku, że względy ekonomii procesowej przemawiają za zawieszeniem postępowania sądowego. Z tych względów należało na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowić jak w sentencji.