II SA/Sz 1218/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie naruszenia prawa do ochrony danych osobowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269, z późń. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późń. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują wówczas środki określone w tych przepisach. W przedmiotowej sprawie w dniu [...] R.O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na naruszenie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych art. 51 ust. 2 w związku z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.). W uzasadnieniu skargi zaznaczył, że w dniu [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Wojewódzki w [...] w sposób bezprawny umożliwił wyniesienie akt emerytalno-rentowych skarżącego przez pracownika tego Oddziału, M.K. - Przewodniczącego Komisji Lekarskiej ZUS. Wskazany pracownik przyczynił się do zagubienia akt, przewożąc je tramwajem, wobec której to okoliczności zarówno Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Odział Wojewódzki w [...], jak też ww. pracownik naruszyli art. 51 ust. 2 w związku z art. 51 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. W związku z powyższym skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty finansowej, tytułem zadośćuczynienia. Zgodnie z art. 51 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych, kto administrując zbiorem danych lub będąc obowiązany do ochrony danych osobowych udostępnia je lub umożliwia dostęp do nich osobom nieupoważnionym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. W sytuacji, gdy sprawca działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. W kontekście powyższego unormowania wyjaśnienia wymaga, że kwestia ustaleń w przedmiocie okoliczności naruszenia powołanego przepisu, zasad i trybu pociągnięcia do odpowiedzialności z powyższego tytułu oraz nakładania kar na osoby winne tego rodzaju naruszeniom, stosownie do treści art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie pozostaje we właściwości sądów administracyjnych. Do orzekania w tego rodzaju sprawach sądy administracyjne nie zostały upoważnione także na mocy przepisu szczególnego. Przepis art. 51 ustawy o ochronie danych osobowych reguluje bowiem możliwość pociągnięcia do odpowiedzialności karnej osób, które umyślnie bądź nieumyślnie udostępniają lub umożliwiają dostęp do danych osobowych osobom nieupoważnionym. We właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również możliwość zasądzenia na rzecz osób, które, w ich przekonaniu lub w związku z orzeczeniem właściwego organu lub sądu, poniosły szkodę na skutek niezgodnego z prawem działania określonego organu administracji publicznej lub jego pracownika. Orzekanie w sprawach dotyczących tego rodzaju żądań mieści się w zakresie właściwości sądów powszechnych. Biorąc powyższe pod uwagę skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.